Geçenlerde bir muhabbet geçmişti birkaç abimizle aramda...Abilerimden birisi Eskişehir'de bir hastanede çalışıyordu ve orada olan durumu anlatıyordu bizlere...Aynen onun ağzından hatırladığım kadarını yazıyorum...
"...Hastayı yakınları arabayla getirmişler bende o sırada acilin girişindeyim...Arabadan indirecekler ama hasta sedyelik,sedye bekliyorlar o yüzden...Etrafa bakınıdım sedye yok,içeriye seslendim...Sandalye ver dediler(tekerlekli)...Hasta t.sandalyede taşınacak gibi değil,kırığı çıkığı var mı bilen yok ama ne gelen doktor,ne hemşire var...En sonunda tepem attı gittim hemşire odasına,kapıyı açtım...İçeride ellerinde sigara ve çay oturup muhabbet ediyorlar,kimisi de makyaj tazeliyor...Sinirli bir şekilde durumu anlattım ve yanlarına birkaç sağlık görevlisi alıp kapıya çıktılar...Hastayı arabadan çıkaracaklar ama sedye yok...Telsizden sedye soruluyor hemen,boş sedyeler nerede çıkıyor sizce...Temizlik görevlileri üst katlardan-bodrumda eski BİLGİSAYARLARI TAŞIYOR....Ve üstüne üstlük bizim sedyeyle işimiz var veremeyiz gibi bir yanıt geliyor telsizden....
İşte Türkiye...Bunu defalarca duymaktan,söylemekten bıktım ama durum bu...Her duyduğumda her söylediğimde utanıyorum ama kendimden,milletimden,devletimden değil bizi bu hallere getirenlerden...