Forumdan Uzaklaştırıldı
- Katılım
- 6 Eki 2006
- Mesajlar
- 488
- Konu Yazar
- #1
Bilgiledirme: Bu mesajı yazan kullanıcının üyeliği iptal edilmiştir.
Ölüm Allah'ın emri. Er geç hepimiz Yaradan'a kavuşacağız. Aramızdan sürekli bazı arkadaşlar türlü vesilelerle ayrılıyor; ancak nefs bize ölümü sürekli olarak unutturuyor ve ruhumuzun derinliklerine üflenen "ebed,ebed" nidası benliğimizi esir alıyor. Belki hayata böylesine sıkı sıkıya tutunmamız ve nihai sonun olacağını bildiğimiz halde mutlu olabilmemiz, gülmemiz ve eğlenebilmemizin de bir hikmeti var. Unutmak kavramının hikmet ve erdemi de buradan geliyor olsa gerek..
Kişinin öldüğünde arkasından ne söylenmesini istediği, aslında yaşamının da gayesini oluşturuyor. Dolayısı ile söylenmesi istenen sözler yaşamımızı ne şekilde idame ettiğimiz ve yönümüzün ne olduğunu hatırlatması açısından önemlidir diye düşünüyorum.
Konu ölüm olunca üzerindeki ürkütücü kasveti atmak için aşağıdaki hoş hikaye ile taçlandıralım.
Bir yarışma programında üç yakın arkadaşa şu soru soruldu:
"Yaşamınızı yitirdiğiniz an, çevrenizdekilerin sözlerini duyacak olsaydınız, hakkınızda onların ne demelerini isterdiniz ?"
Üç arkadaşın doktor olanı, mesleğinde başarısını duymak istediğini söyledi:
"Benim için 'O çok bilgili ve çok yetenekli bir doktordu' dediklerini duymak isterdim."
Soruyu yanıtlayan ikici kişi, mühendisti:
"Öldüğüm an ben de çevremdekilerin benim hakkımda 'O hem çok büyük bir mühendisti, hem de çok iyi bir insandı' dediklerini duymak isterdim" dedi.
Arkadaşların üçüncüsü, aynı soruyu şöyle yanıtladı:
"Çevremdekilerin bana bakıp, 'Yaşıyor, hareket ediyor, soluk alıyor' dediklerini duymak isterdim" :cherry:
Evet; siz arkanızdan ne söylenmesini isterdiniz ?
Kişinin öldüğünde arkasından ne söylenmesini istediği, aslında yaşamının da gayesini oluşturuyor. Dolayısı ile söylenmesi istenen sözler yaşamımızı ne şekilde idame ettiğimiz ve yönümüzün ne olduğunu hatırlatması açısından önemlidir diye düşünüyorum.
Konu ölüm olunca üzerindeki ürkütücü kasveti atmak için aşağıdaki hoş hikaye ile taçlandıralım.
Bir yarışma programında üç yakın arkadaşa şu soru soruldu:
"Yaşamınızı yitirdiğiniz an, çevrenizdekilerin sözlerini duyacak olsaydınız, hakkınızda onların ne demelerini isterdiniz ?"
Üç arkadaşın doktor olanı, mesleğinde başarısını duymak istediğini söyledi:
"Benim için 'O çok bilgili ve çok yetenekli bir doktordu' dediklerini duymak isterdim."
Soruyu yanıtlayan ikici kişi, mühendisti:
"Öldüğüm an ben de çevremdekilerin benim hakkımda 'O hem çok büyük bir mühendisti, hem de çok iyi bir insandı' dediklerini duymak isterdim" dedi.
Arkadaşların üçüncüsü, aynı soruyu şöyle yanıtladı:
"Çevremdekilerin bana bakıp, 'Yaşıyor, hareket ediyor, soluk alıyor' dediklerini duymak isterdim" :cherry:
Evet; siz arkanızdan ne söylenmesini isterdiniz ?