Isparta'nın Antalya çıkışı Demirköprü kavşağındaki ışıkları son anda yakaladım; yeşilden sarıya geçerken... Kırmızı değildi!
Sonrası zaten dümdüz çift şeritli yol... Temizinden bi 60-70 Km/h varım ... Önüm ardım, sağım, solum bomboş...Akşamın bir geç vakti...
Bir sonraki kavşağa kadar 90-100'e çıkarım, hafif de viraja yatarım falan diye geçiyor aklımdan... Motosiklet harika dostum... theheeyy.. yaz günü ...
Sol taraftaki cepte yola girmek için trafiğin rahatlamasını bekleyen aracın biri hızlıca yola girdi!
Sanırım trafik rahatlayınca, kimse yok başka diye düşündü... Çünkü ben geçerken önüm baya boştu; ışıklarda ilk duran kafile çoktan geçmiş gitmişti...
Ben, her ne kadar kırmızıda geçmemiş olmakla birlikte, sona kalanlardandım...
Güvenli konumlanma olarak yolun ortasındayım, sağ şeridin solunda gibi ....
Bu şimdi şeridine girer, ben de sağından emniyetli bir boşluk bırakarak geçerim diye düşünerek sağa doğru kavise başladım...
Dar dönmedi!
Ben yay çiziyorum, o geliyor... ben yay çiziyorum o geliyor .... #M?q!Ç, ne zaman şeridine gireceksin diye geçiyor aklımdan...
Karşıya geçecekmiş gibi ikinci şeride doğru devam etti...
Ahan dedim, buraya kadarmış... haberlerde çıkarız artık... düşsem nasıl olacak falan diye geçiyor aklımdan ...
Paniklemeyip, kazadan kurtulma, çarpışmadan kaçınma üzerine, okuduklarım geldi aklıma... Yaallahbismillah, verdim gazı....
Sol şeride dar kırıp yerleşmek yerine, hızlıca sağ şeride doğru çıkıp, sanki karşıya geçmekten vazgeçmiş gibi son anda kıvırıp şeridine yerleşti...
Ben de sağından hemen hemen silme geçtim...
Çocuğa dar dönmediği için kızsam mı, yoksa, karşıya geçmeyip sağ şeride yerleştiği için teşekkür mü etsem bilemedim içimden...
Çıkarılacak ders: Işıklarda 1 dakika beklememek için son anda geçmeye çalışmayın... Trafiğin genel akışının gerisinde kaldıktan sonra; yolun alt kısmında ne çıkacağı belli olmaz...