- Katılım
- 18 Tem 2014
- Mesajlar
- 556
- Konu Yazar
- #1
Başlık çok net ve açık.
Niye böyle bakıyor çevremizde ki insanlar bize ? Niye bir oturupta konuşarak anlamaya tanımaya çalışmazlar bizi? Motorcunun tek dostu kendisi gibi motorcu mu ?
Başımdan geçen 2 olayı anlatmak istiyorum. İlki kız arkadaşımla. Ulan seviyoruz işte be. Sevmesek 20-21 yaşında evliliği mi düşünürüz? Babası da karşı çıkmıyor. Ama yok abisi illa "bu adam motorcu gereksiz yavşağın teki" dedi diye biz kötü çocuk olduk. Ulan ne kötülüğümü gördünüz? Abisiyle sadece ama sadece 1 kez konuştuk. Bakın tanışmadık bile. Beni kardeşimden uzak duracaksın diye dövmeye geldiğinde ciddi olduğumu anlasın diye annemi babamı götürdüm yanımda (korkaklıktan değil asla!). Sonuç; Bir daha konuştuğunu görürsem seni gördüğüm yerde vurur öldürürüm oldu cevabı.
Attık içimize sevdamızı. Dedik unutmak için sevmedik. 2 3 yıldır gizli saklı konuşuyoruz kızla. Ailesi yemin ettirmiş Kur'an-ı Kerim'e el bastırmış konuşmayacaksın diye. Babası baktı halimize perişanız verelim dedi kızı bu çocuğa. Gitsin eğer batıcaklarsa beraber batsınlar çıkacaklarsa da beraber olsunlar. Yok abii SEN MOTORCUSUN SEN GEREKSİZSİN SENİN SAĞIN SOLUN BELLİ OLMAZ. Vermedi abileri kızı bana.
Sen ne yaparsın bu durumda ? Gidersin en yakın arkadaşına anlatırsın değil mi durumu ? Seni anlayacak tek kişi yine bir MOTORCU! anladı da zaten çok derdimizi dinledi. Gezdik tozduk kardeşimle. Kendinde scooter vardı R25'in yanında ezik kalıyorum dedi araştırdım günlerce buldum bitane bajaj pulsar sordum soruşturdum antepden adıyamana gittim kendiyle her türlü yapabileceğim yardımı yaptım sonunda çok sağlam bir bajaj pulsar aldık kendisine. Hatta kâra bile geçti çocuk motordan. Ama gel gelelim kaza ya işte çocuk geçenlerde parmağı zincirin arasında kaldı koptu. Gittim kardeşimin yanına haberini alır almaz. KARDEŞİM LAN SONUÇTA!. Her kötü zamanımda yanımdaydı bende onun yanında olacağım değil mi ? Gittiysek çok güzel bir azar bizi bekliyordu. Anlayabiliyorum senin kanından canından birine de zarar gelse sende kötü olursun ama annesi bana diline geleni saydı. Motoru kendine ben bulaştırmışım, hepsi benim suçummuş, ben kendini gazlamasam skuterınde gezip duracakmış, ne geldiyse başına benim yüzümden gelmiş, tüm bu durumların suçlusu benmişim. Tamam haklısın teyzem dedim ve başka bişey demedim. SONUÇTA YİNE SEN MOTORCUSUN GEREKSİZSİN SEN BULAŞTIRIYORSUN İNSANLARA BU ZEHRİ UYUŞTURUCU MADDEDEN KÖTÜ BU İLLET!.
Bıktım be abi.
Trafikte insan gözünde görülmemekten, insanlara motorcuyum dediğinde suratlarını ekşitmelerinden, anneme babama motora binicem dediğimde ölüme gönderirmiş gibi uğurlamalarından, motor işi iş değil cümlesinden. Hepsinden bıktım.
En çokta neye üzülüyorum biliyor musun? Kaldıramıyorum artık. R25 ne zaman satılır. O zamanda benim motosiklet hayatım biter.
Niye böyle bakıyor çevremizde ki insanlar bize ? Niye bir oturupta konuşarak anlamaya tanımaya çalışmazlar bizi? Motorcunun tek dostu kendisi gibi motorcu mu ?
Başımdan geçen 2 olayı anlatmak istiyorum. İlki kız arkadaşımla. Ulan seviyoruz işte be. Sevmesek 20-21 yaşında evliliği mi düşünürüz? Babası da karşı çıkmıyor. Ama yok abisi illa "bu adam motorcu gereksiz yavşağın teki" dedi diye biz kötü çocuk olduk. Ulan ne kötülüğümü gördünüz? Abisiyle sadece ama sadece 1 kez konuştuk. Bakın tanışmadık bile. Beni kardeşimden uzak duracaksın diye dövmeye geldiğinde ciddi olduğumu anlasın diye annemi babamı götürdüm yanımda (korkaklıktan değil asla!). Sonuç; Bir daha konuştuğunu görürsem seni gördüğüm yerde vurur öldürürüm oldu cevabı.
Attık içimize sevdamızı. Dedik unutmak için sevmedik. 2 3 yıldır gizli saklı konuşuyoruz kızla. Ailesi yemin ettirmiş Kur'an-ı Kerim'e el bastırmış konuşmayacaksın diye. Babası baktı halimize perişanız verelim dedi kızı bu çocuğa. Gitsin eğer batıcaklarsa beraber batsınlar çıkacaklarsa da beraber olsunlar. Yok abii SEN MOTORCUSUN SEN GEREKSİZSİN SENİN SAĞIN SOLUN BELLİ OLMAZ. Vermedi abileri kızı bana.
Sen ne yaparsın bu durumda ? Gidersin en yakın arkadaşına anlatırsın değil mi durumu ? Seni anlayacak tek kişi yine bir MOTORCU! anladı da zaten çok derdimizi dinledi. Gezdik tozduk kardeşimle. Kendinde scooter vardı R25'in yanında ezik kalıyorum dedi araştırdım günlerce buldum bitane bajaj pulsar sordum soruşturdum antepden adıyamana gittim kendiyle her türlü yapabileceğim yardımı yaptım sonunda çok sağlam bir bajaj pulsar aldık kendisine. Hatta kâra bile geçti çocuk motordan. Ama gel gelelim kaza ya işte çocuk geçenlerde parmağı zincirin arasında kaldı koptu. Gittim kardeşimin yanına haberini alır almaz. KARDEŞİM LAN SONUÇTA!. Her kötü zamanımda yanımdaydı bende onun yanında olacağım değil mi ? Gittiysek çok güzel bir azar bizi bekliyordu. Anlayabiliyorum senin kanından canından birine de zarar gelse sende kötü olursun ama annesi bana diline geleni saydı. Motoru kendine ben bulaştırmışım, hepsi benim suçummuş, ben kendini gazlamasam skuterınde gezip duracakmış, ne geldiyse başına benim yüzümden gelmiş, tüm bu durumların suçlusu benmişim. Tamam haklısın teyzem dedim ve başka bişey demedim. SONUÇTA YİNE SEN MOTORCUSUN GEREKSİZSİN SEN BULAŞTIRIYORSUN İNSANLARA BU ZEHRİ UYUŞTURUCU MADDEDEN KÖTÜ BU İLLET!.
Bıktım be abi.
Trafikte insan gözünde görülmemekten, insanlara motorcuyum dediğinde suratlarını ekşitmelerinden, anneme babama motora binicem dediğimde ölüme gönderirmiş gibi uğurlamalarından, motor işi iş değil cümlesinden. Hepsinden bıktım.
En çokta neye üzülüyorum biliyor musun? Kaldıramıyorum artık. R25 ne zaman satılır. O zamanda benim motosiklet hayatım biter.