- Katılım
- 16 Eyl 2009
- Mesajlar
- 326
- Konu Yazar
- #1
Geçtiğimiz hafta, projenin önderi İlker Kül ve onunla birlikte İstanbul'dan gelen Özge İlgi ile buluşup önce Maraş ardından Urfa'nın köylerine sürdük motorlarımızı. Projenin adı 1000Motorcu1000Çocuk. Motosiklet kullanıcılarının fotoğraflarını çekip belli miktarda bağış alan İlker abi, ayrıca sponsorlarının da bağışlarıyla köy okullarına gidp çocukları sevindiriyor. Mutluluk paylaşıldıkça çoğalır dedim ve ben de maddi olarak imkanım olmadığı için film ve fotoğraf çekerek projeye katkıda bulunabilirim diyerek Sertaç ve Ali Kurt'la beraber ekibe dahil oldum.
Tozlu topraklı köy yollarında muhteşem 3 gün geçirdik. Çocuklarla oynadık, köy kahvaltıları yaptık, sınıflarda ders işledik. Çadırlarımızı okul bahçelerine kurduk. Hatta ben ataması yapılmayan bir öğretmen olarak okulun içinde uyumayı tercih ettim. Çocukların oyun minderini bir köşeye serip kıvrılıp uyudum köy okulunun içinde, çok çok güzel bir duyguydu. Sanırım birazcık da ağladım... Yok çok ağladım
Eve dönene kadar kaskın içinde de ağladım. Mahvetti beni bu gezi...
Son gün bir fotoğraf çekimi işi alınca, son okula gidemedim, Urfa'dan tek başıma gece yarısı İskenderun'a geri döndüm. İnsanın ayrılası gelmiyor tabi, inanın çocuklarla paylaşılan o muhteşem dakikalar bağımlılık yapıyor. Köy havası, anadolu insanın sıcaklığı... Her şey on numara idi. Biz mi çocukları sevindirmeye gittik onlar mı bizi sevindirdi pek anlamadım
Projeye destek olmak için bağlantılı olduğu siteden alışveriş yapabilir, İlker Kül'den fotoğraf çekimi taleb edebilir ya da hep beraber köy okullarına sürebilirsiniz. Motosiklet kullanmak sadece yiyip, içip; viraj yapmak olmasa gerek. Biraz da duyarlı sürücüler olduğumuzu göstermenin zamanı gelmiştir bence. Daha fazla 1000lere ulaşmak üzere.
Haydi çocuklar bekliyor!
































































































Bu da etkinlik boyu kayıtta olan kameralarımızın aldığı kayıtlardan yaptığım kısa klip. İyi seyirler.
Tozlu topraklı köy yollarında muhteşem 3 gün geçirdik. Çocuklarla oynadık, köy kahvaltıları yaptık, sınıflarda ders işledik. Çadırlarımızı okul bahçelerine kurduk. Hatta ben ataması yapılmayan bir öğretmen olarak okulun içinde uyumayı tercih ettim. Çocukların oyun minderini bir köşeye serip kıvrılıp uyudum köy okulunun içinde, çok çok güzel bir duyguydu. Sanırım birazcık da ağladım... Yok çok ağladım
Son gün bir fotoğraf çekimi işi alınca, son okula gidemedim, Urfa'dan tek başıma gece yarısı İskenderun'a geri döndüm. İnsanın ayrılası gelmiyor tabi, inanın çocuklarla paylaşılan o muhteşem dakikalar bağımlılık yapıyor. Köy havası, anadolu insanın sıcaklığı... Her şey on numara idi. Biz mi çocukları sevindirmeye gittik onlar mı bizi sevindirdi pek anlamadım
Projeye destek olmak için bağlantılı olduğu siteden alışveriş yapabilir, İlker Kül'den fotoğraf çekimi taleb edebilir ya da hep beraber köy okullarına sürebilirsiniz. Motosiklet kullanmak sadece yiyip, içip; viraj yapmak olmasa gerek. Biraz da duyarlı sürücüler olduğumuzu göstermenin zamanı gelmiştir bence. Daha fazla 1000lere ulaşmak üzere.
Haydi çocuklar bekliyor!
































































































Bu da etkinlik boyu kayıtta olan kameralarımızın aldığı kayıtlardan yaptığım kısa klip. İyi seyirler.