- Katılım
- 25 Eyl 2006
- Mesajlar
- 1,154
- Konu Yazar
- #1
Cihanbeyli ilçesinde 25-27.Mayıs tarihlerinde enduro motosiklet yarışları ve festivali olacağını öğrenince katılmaya niyet ettim.
İnternet üzerinden çadır, uyku tulumu, uyku matı, kafa lambası ve çadır lambsı siparişi verdim.
Malzemeler geldiğinde Muhlis Zafer BİLDİK arkadaşımdan yardım istedim. Çünkü daha önceleri hiç kamp ve çadır tecrübem olmadığından
çadırın nasıl kurulacağını da bilmiyordum.
Kargo ile gelen malzemeleri evin önündeki alanda açtıktan sonra Zafer ile çadırı kurmaya başladık.
Bir ucundan da ben tutayım bari. Sonra, Zafer, tek başıma ben kurdum demesin.
Güneş enerjili ve pilli aydınlatma feneri.
Başa takılan kafa lambası.
Ya bu uyku tulumu içinde nasıl yatacağım. :silent: Bari gövde kısmını genişleterek yapsalardı.ale:
Evde halının üzerine sererek ertesi güne hazırlık babından, içinde uyumaya karar verdim. :cat:
Yok aga içime fenalık geldi. Ben öyle yayılmadan yatamam deyip Elazığ'daki asker pazarına uğradım.
Bir uyku tulumu ile bir mat daha satın aldım.İki tane matı yanyana serer, uyku tulumunun birini tama açıp yayar, diğerinin de üstüme alırım dedim.
Tabi bu evdeki hesap.ale: Çarşıyı hiç sormayın. :silent:
24.Mayıs.2012 Perşembe günü hazırlık tamam.
Satt 16.30 civarı yola çıkmadan önce denk geldi, canım babacığımla bir poz çektim hemen.
Ne de olsa eski bir motosiklet kullanıcısı. İki yaşlarındayken beni motosikletinin önüne oturtup pantolon kemerine bağlayıp
gezdirdiği siyah beyaz fotoğrafın ayrı bir anlamı var bende.
Akşam karanlığında Kayseri'ye 60 km kala iyi bir yağmura yakalandım. Hemen bir benzinliğe attım canımı.
Şansım var ki odun sobası yanıyordu, kurudum biraz.
Sonra sabah kahvaltısını yapıp, Nevşehir-Aksaray istikametinde gitmek üzereeKayseri'de bir otele yerleştim.
Yok aga bbizim malımız kıymetlidir. :cherry: Tutun şunun ucundan asansöre yükleyip odama çıkarayım dedim ama dinletemedim resepsiyona.:mrgreen:
Neyse, hadi böyle olsun artık.:wiinkk:
Güzel bir yolculuktan sonra Yeniceoba'da cuma namazını kılmak nasip oldu.
Cami avlusunda baktım ki çok kişi Kürtçe konuşuyor, şaşırdım. Ya noldu, bizim oralardfan buraya çalışmaya gelenler mi oldu diye düşündüm.
Sonradan öğrendim ki 150-200 yıl öncesinden Adıyaman civarlarından bir göç olmuş bu yöreye.
İnsanlar terör demeden, Kürt/Türk demeden yüzyıllardır kardeşçe yaşarmış burada.
Daha yeni inmiştim ki motordan biri Serdar Hocam diye seslenmez mi. F.Ü. Veteriner Fakültesi öğrencisi Necmettin KIVANÇ
babasıyla, dayısıyla motosikletiyle gelmiş festivale. Çok sevindim tabii. Şu alana çadırımı kurmaya karar verdik Necmettin ile.
Necmettin ve ben.
Çadırımı kurmaya başlıyorum.
Hah tamam, oldu işte.
Geceleri soğuk olduğundan ikinci tulumu yayıp, diğerini üstüme alma planını uygulayamadım maalesef.
İşim bitince çevreyi gezerek fotoğraflıyorum. Şu an çevre tenha ama özellikle cumartesi akşama yakın çok gelen kişi oldu.
Çadırımızın etrafındaki alana pek çok kişi geldi.
Kuşca Belediyesinin ciddi manada katkıları olmuş. Ateş yakılacak yarım kesilmiş variller çok güzel düşünülmüş.
Akşam müzik dinlerken ısındık. Traktörlerle odun takviyesi yapmayı da ihmal etmediler.
Doğal parkurun yanısıra,Enduro yarışlarının yapılacağı alan da çok emek verilerek hazırlanmış.
Mersin Motor Kulübünden emekli öğretmenler Suna Hanım ve eşi çadırını kurup, pankartlarını astılar.
Keşke ben de bizim derneğin pankartını götürseydim diye hayıflandım içimden.
Çadırımızın yanında güneşlenelim şöyle. Serin havada bu güneş aramadık değil hani.
Enduro (kros) motosikleti ve kıyafetiyle bizim talebe Necmettin.
Yarışlar için gelen Adana Enduro Kulüp üyeleri ile tanışıp sohbet etme fırsatım oldu.
Etrafın aydınlık göründüğüne bakmayın, flaşı kapatarak çektik bu fotoğrafı.
Yabancı sözlü müzikleri çok iyi söyleyen, bayan solisti zevkle dinledik.
Kuşca Belediye başkanı ile Hitit Enduro Kulübün başkanı hazır bulunanlara hitaben bir konuşma yaptılar.
İkisi de alkışı fazlasıyla hak ettiler. Tebrik ve takdir ediyorum.
2. Gün (26.05.2012-Cumartesi)
Hayatımın ilk çadır tecrübesi soğuğun azizliğine uğradığından pek de iyi geçmedi.
Diğer yandan kamyon üzerindeki seyyar jenaratör sabaha kadar çalışınca, horlayanların sesinden şikayet etmeme fırsat bırakmadı.
Şu jenaratör kampın diğer tarafında olsaydı ya. Bu da benim şansım. Bir daha çadır kurmam gerekirse bu ihtimali düşünerek yer seçeceğim aga.
Ankara'da açılan yeni Honda bayisi yeni modelleri tanıtıp fiyatları hakkında bilgi veriyordu.
Eski motorum Honda Shadow olduğundan selam verip çaylarını içtim. Motosikletimi Ankara Honda Efe Motordan aldığımda arkadaş vermiş bana motoru.
Tanıyınca beni sohbet daha samimi bir havada geçti.
Saat 11.30 civarında Cihanbeyli'ne doğru grup halinde bir yolculuk olacağı duyurusu yapılmıştı.
Motosikletimin çantasında her zaman hazır bulunan bayrağımı çıkarıp asarak gruba dahil oldum.
Kuşca Belediyesi önünde kısa bir tur atıp Cihanbeyli hükümet konağına geldik.
Atatürk heykeline çelenk koyup, milli marşımızı okuduktan sonra Cihanbeyli kaymakamının makamına geçtik.
Kaymakam Bey bizi ağırlamaktan duyduğu memnuniyeti dile getirdi.
Tuz gölü ziyaretinden sonra etli pide ikramları olacağını söyledi. Tuz işletmesine kadar bizimle gelerek yalnız bırakmadı bizi.
Tuz gölünü ve işletmeyi bu gezim sayesinde ilk defa görmüş oldum. Türkiyenin tuz ihtiyacının % 95'i buradan karşılanıyormuş.
Tuzun nasıl elde edilip işlendiği hakkında bilgi verildi.Bu işletmenin kime ait olduğunu sorduğumda 45 yıllığına özel sektöre kiralandığını öğrendim.
Böyle kar eden ve alternatifi olmayan bir işletme niçin Devlet elinde kalmaz, anlayamadım.
Yemek için Cihanbey'liye dönüşe geçtik.
Yaklaşık 60 motosikletli vardık kaymakamlıkta ancak bazıları görevli olduklarından festival alanına dönmüş oldular.
Yemek sonrası festival alanına döndüğümüzde pazar günü için sıralama turları yapılıyordu.
Pazar günü kalıp yarışları seyredemeyeceğimden o anki ortamı fotoğraflamaya başladım.
Festivallerin vaz geçilmez klasiği yavaş gitme yarışları.
Necmettin babasına karşı.
Necmettin KIVANÇ ve Mustafa Bey.
Akşamın soğuğunda bu ateşin kıymeti anlatılmaz doğrusu.
Mustafa Bey akşam yemeğine beni davet ederek,motosiklet çantasından malzemeleri çıkarıp hazırlığa başladı.
Yeme içme imkanı sağlanacağı duyurulduğu için ben yanıma hiç bir şey almadan çıkmıştım yola.
Gördüm ki bu yemeği hazırlamanın da orada yemenin de ayrı bir lezzeti var.
Bir daha böyle bir kamp olayım olursa, mutfak için bir çanta ayırmaya karar verdim.
Pazar sabahı kahvaltı atıştırmasından sonra çadırımı toplayarak malzemelerimi motosikletime yükledim.
Dönüşü Ankara üzerinden yaparak pazartesi sabahı BMW servisine uğramayı, motosikletimin garanti kapsamından çıkmaması için
on bin kilometre bakımını yaptırmayı planladım.
Kampta tanıştığım Murat Bey'in önerisiyle Ankara TESK otelde kaldım.
Sabah erken BMW servisine gittim ama randevu almadığım için bakım olayını gerçekleştiremedim.
Vakit kaybetmemek adına dönüşe geçtim. Kırşehir Eğitim'de 1987 yılında okutmanlık yaptığımda Aspava'da çok yemek yemiştim.
İşletme sahibi Celal Bey ile bir daha görüşmüş olduk.
Allah Sağlık Para Versin Amin (ASPAVA) lokantasında yani.
Daha sonra Ahi Evran Üniversitesi olmuş olan eski okulumu ve öğretim üyesi arkadaşlarımı ziyaret ettim.
Mehmet TAŞDEMİR, Seyfali ÖCAL, Bahadır EZER beni yolcu ettikten sonra yola koyuldum.
28.Mayıs.Pazartesi akşamı Elazığ'a dönmüş oldum.
GS ile yol almaktan çok zevk alıyorum. O kadar tatlı ve rahat bir yol alışı var ki klasik tabir ile anlatılmaz, yaşanır.
Benim için güzel bir tecrübe olan bu gezimi sizlerle paylaşmış oldum.
Allah sağlık ve imkan verirse motorun hakkını vermek ve sizlerle de paylaşımı sürdürmek istiyorum.
Kalın sağlıcakla.
İnternet üzerinden çadır, uyku tulumu, uyku matı, kafa lambası ve çadır lambsı siparişi verdim.
Malzemeler geldiğinde Muhlis Zafer BİLDİK arkadaşımdan yardım istedim. Çünkü daha önceleri hiç kamp ve çadır tecrübem olmadığından
çadırın nasıl kurulacağını da bilmiyordum.
Kargo ile gelen malzemeleri evin önündeki alanda açtıktan sonra Zafer ile çadırı kurmaya başladık.
Bir ucundan da ben tutayım bari. Sonra, Zafer, tek başıma ben kurdum demesin.
Güneş enerjili ve pilli aydınlatma feneri.
Başa takılan kafa lambası.
Ya bu uyku tulumu içinde nasıl yatacağım. :silent: Bari gövde kısmını genişleterek yapsalardı.
ale:Evde halının üzerine sererek ertesi güne hazırlık babından, içinde uyumaya karar verdim. :cat:
Yok aga içime fenalık geldi. Ben öyle yayılmadan yatamam deyip Elazığ'daki asker pazarına uğradım.
Bir uyku tulumu ile bir mat daha satın aldım.İki tane matı yanyana serer, uyku tulumunun birini tama açıp yayar, diğerinin de üstüme alırım dedim.
Tabi bu evdeki hesap.
ale: Çarşıyı hiç sormayın. :silent:
24.Mayıs.2012 Perşembe günü hazırlık tamam.
Satt 16.30 civarı yola çıkmadan önce denk geldi, canım babacığımla bir poz çektim hemen.
Ne de olsa eski bir motosiklet kullanıcısı. İki yaşlarındayken beni motosikletinin önüne oturtup pantolon kemerine bağlayıp
gezdirdiği siyah beyaz fotoğrafın ayrı bir anlamı var bende.
Akşam karanlığında Kayseri'ye 60 km kala iyi bir yağmura yakalandım. Hemen bir benzinliğe attım canımı.
Şansım var ki odun sobası yanıyordu, kurudum biraz.
Sonra sabah kahvaltısını yapıp, Nevşehir-Aksaray istikametinde gitmek üzereeKayseri'de bir otele yerleştim.
Yok aga bbizim malımız kıymetlidir. :cherry: Tutun şunun ucundan asansöre yükleyip odama çıkarayım dedim ama dinletemedim resepsiyona.:mrgreen:
Neyse, hadi böyle olsun artık.:wiinkk:
Güzel bir yolculuktan sonra Yeniceoba'da cuma namazını kılmak nasip oldu.
Cami avlusunda baktım ki çok kişi Kürtçe konuşuyor, şaşırdım. Ya noldu, bizim oralardfan buraya çalışmaya gelenler mi oldu diye düşündüm.
Sonradan öğrendim ki 150-200 yıl öncesinden Adıyaman civarlarından bir göç olmuş bu yöreye.
İnsanlar terör demeden, Kürt/Türk demeden yüzyıllardır kardeşçe yaşarmış burada.
Daha yeni inmiştim ki motordan biri Serdar Hocam diye seslenmez mi. F.Ü. Veteriner Fakültesi öğrencisi Necmettin KIVANÇ
babasıyla, dayısıyla motosikletiyle gelmiş festivale. Çok sevindim tabii. Şu alana çadırımı kurmaya karar verdik Necmettin ile.
Necmettin ve ben.
Çadırımı kurmaya başlıyorum.
Hah tamam, oldu işte.
Geceleri soğuk olduğundan ikinci tulumu yayıp, diğerini üstüme alma planını uygulayamadım maalesef.
İşim bitince çevreyi gezerek fotoğraflıyorum. Şu an çevre tenha ama özellikle cumartesi akşama yakın çok gelen kişi oldu.
Çadırımızın etrafındaki alana pek çok kişi geldi.
Kuşca Belediyesinin ciddi manada katkıları olmuş. Ateş yakılacak yarım kesilmiş variller çok güzel düşünülmüş.
Akşam müzik dinlerken ısındık. Traktörlerle odun takviyesi yapmayı da ihmal etmediler.
Doğal parkurun yanısıra,Enduro yarışlarının yapılacağı alan da çok emek verilerek hazırlanmış.
Mersin Motor Kulübünden emekli öğretmenler Suna Hanım ve eşi çadırını kurup, pankartlarını astılar.
Keşke ben de bizim derneğin pankartını götürseydim diye hayıflandım içimden.
Çadırımızın yanında güneşlenelim şöyle. Serin havada bu güneş aramadık değil hani.
Enduro (kros) motosikleti ve kıyafetiyle bizim talebe Necmettin.
Yarışlar için gelen Adana Enduro Kulüp üyeleri ile tanışıp sohbet etme fırsatım oldu.
Etrafın aydınlık göründüğüne bakmayın, flaşı kapatarak çektik bu fotoğrafı.
Yabancı sözlü müzikleri çok iyi söyleyen, bayan solisti zevkle dinledik.
Kuşca Belediye başkanı ile Hitit Enduro Kulübün başkanı hazır bulunanlara hitaben bir konuşma yaptılar.
İkisi de alkışı fazlasıyla hak ettiler. Tebrik ve takdir ediyorum.
2. Gün (26.05.2012-Cumartesi)
Hayatımın ilk çadır tecrübesi soğuğun azizliğine uğradığından pek de iyi geçmedi.
Diğer yandan kamyon üzerindeki seyyar jenaratör sabaha kadar çalışınca, horlayanların sesinden şikayet etmeme fırsat bırakmadı.
Şu jenaratör kampın diğer tarafında olsaydı ya. Bu da benim şansım. Bir daha çadır kurmam gerekirse bu ihtimali düşünerek yer seçeceğim aga.
Ankara'da açılan yeni Honda bayisi yeni modelleri tanıtıp fiyatları hakkında bilgi veriyordu.
Eski motorum Honda Shadow olduğundan selam verip çaylarını içtim. Motosikletimi Ankara Honda Efe Motordan aldığımda arkadaş vermiş bana motoru.
Tanıyınca beni sohbet daha samimi bir havada geçti.
Saat 11.30 civarında Cihanbeyli'ne doğru grup halinde bir yolculuk olacağı duyurusu yapılmıştı.
Motosikletimin çantasında her zaman hazır bulunan bayrağımı çıkarıp asarak gruba dahil oldum.
Kuşca Belediyesi önünde kısa bir tur atıp Cihanbeyli hükümet konağına geldik.
Atatürk heykeline çelenk koyup, milli marşımızı okuduktan sonra Cihanbeyli kaymakamının makamına geçtik.
Kaymakam Bey bizi ağırlamaktan duyduğu memnuniyeti dile getirdi.
Tuz gölü ziyaretinden sonra etli pide ikramları olacağını söyledi. Tuz işletmesine kadar bizimle gelerek yalnız bırakmadı bizi.
Tuz gölünü ve işletmeyi bu gezim sayesinde ilk defa görmüş oldum. Türkiyenin tuz ihtiyacının % 95'i buradan karşılanıyormuş.
Tuzun nasıl elde edilip işlendiği hakkında bilgi verildi.Bu işletmenin kime ait olduğunu sorduğumda 45 yıllığına özel sektöre kiralandığını öğrendim.
Böyle kar eden ve alternatifi olmayan bir işletme niçin Devlet elinde kalmaz, anlayamadım.
Yemek için Cihanbey'liye dönüşe geçtik.
Yaklaşık 60 motosikletli vardık kaymakamlıkta ancak bazıları görevli olduklarından festival alanına dönmüş oldular.
Yemek sonrası festival alanına döndüğümüzde pazar günü için sıralama turları yapılıyordu.
Pazar günü kalıp yarışları seyredemeyeceğimden o anki ortamı fotoğraflamaya başladım.
Festivallerin vaz geçilmez klasiği yavaş gitme yarışları.
Necmettin babasına karşı.
Necmettin KIVANÇ ve Mustafa Bey.
Akşamın soğuğunda bu ateşin kıymeti anlatılmaz doğrusu.
Mustafa Bey akşam yemeğine beni davet ederek,motosiklet çantasından malzemeleri çıkarıp hazırlığa başladı.
Yeme içme imkanı sağlanacağı duyurulduğu için ben yanıma hiç bir şey almadan çıkmıştım yola.
Gördüm ki bu yemeği hazırlamanın da orada yemenin de ayrı bir lezzeti var.
Bir daha böyle bir kamp olayım olursa, mutfak için bir çanta ayırmaya karar verdim.
Pazar sabahı kahvaltı atıştırmasından sonra çadırımı toplayarak malzemelerimi motosikletime yükledim.
Dönüşü Ankara üzerinden yaparak pazartesi sabahı BMW servisine uğramayı, motosikletimin garanti kapsamından çıkmaması için
on bin kilometre bakımını yaptırmayı planladım.
Kampta tanıştığım Murat Bey'in önerisiyle Ankara TESK otelde kaldım.
Sabah erken BMW servisine gittim ama randevu almadığım için bakım olayını gerçekleştiremedim.
Vakit kaybetmemek adına dönüşe geçtim. Kırşehir Eğitim'de 1987 yılında okutmanlık yaptığımda Aspava'da çok yemek yemiştim.
İşletme sahibi Celal Bey ile bir daha görüşmüş olduk.
Allah Sağlık Para Versin Amin (ASPAVA) lokantasında yani.
Daha sonra Ahi Evran Üniversitesi olmuş olan eski okulumu ve öğretim üyesi arkadaşlarımı ziyaret ettim.
Mehmet TAŞDEMİR, Seyfali ÖCAL, Bahadır EZER beni yolcu ettikten sonra yola koyuldum.
28.Mayıs.Pazartesi akşamı Elazığ'a dönmüş oldum.
GS ile yol almaktan çok zevk alıyorum. O kadar tatlı ve rahat bir yol alışı var ki klasik tabir ile anlatılmaz, yaşanır.
Benim için güzel bir tecrübe olan bu gezimi sizlerle paylaşmış oldum.
Allah sağlık ve imkan verirse motorun hakkını vermek ve sizlerle de paylaşımı sürdürmek istiyorum.
Kalın sağlıcakla.
