Eskiden ve hali hazırda bu işkenceleri yapanlar metruk virane yada harabe evlerde yaşayanlar değil resmi görevli belediye çalışanlarıydı.
Yalnız şunu söyleyebilirim eskiden millet çocuğunu parka götürürken yada arkadaşlarıyla oynarken korkmazdı bu kadar sapıklık artmamıştı kimbilir belki eskidende ensar tarzı vakıflarda türlü işkence görmüş çocuklar bü günkü sapkın yetişkinler olmuşdur zira ben etrafımızda çokça olduklarından eminim.
Kastettiğim virane evlerde yaşayanların işkence yaptığı değil, terk edilmiş virane eski evlerin içerisinde veya bahçesinde insanlardan gizli bu hayvanlara işkence yapıldığıydı. Eskiden yıkık dökük sahipsiz birçok ev olurdu kenar mahallelerde ve ücra semtlerde.
Ayrıca eskiden insanların parka bahçeye giderken korkmaması demek eskiden daha az sapık vardı anlamına gelmiyor. Eskiden sokak arasında oyun oynarken kaybolan çocuklar, cinsel istismara maruz kalan yavrucaklar yine vardı. Ancak haber ağımız yaygın değildi. İnsanlar utanıyor, konuşamıyor, seslerini duyuramıyor, haklarını arayamıyordu. (Günümüzde de hala haklarını arayamıyorlar ya neyse, bu başka mevzu...) Böyle bir olaya maruz kalan bir aile başka semte taşınıyor ve olayın üstü kapatılıyordu. (Günümüzde olayların üzeri devlet tarafından kapatılıyor, daha vahim bir hal...)
Doğuda töre adına çocuk yaşta kızlarını dedesi olacak yaştaki kişilerle evlendiren sapık aileler, batıda ufak hayvanlara işkence edip öldüren hasta ruhlu insanlar hep vardı.
Yani eskiden de birçok pislik yaşanıyordu, biz bunların sadece yaşadığımız çevre kadarını biliyorduk.
İç karartıcı bir yazı oldu belki ama maalesef gerçekler böyle...