Hayat tumu ele alindiginda enteresan bir sey.
Dunyayi gorduklerimiz ve yasadiklarimizla algiladigimiz için deger yargilarimizda bu yonde sekilleniyor.
Emin ol isin asli oyle degil.
Yani gorduklerin resmin bir parçasi sadece.
Resmin tamamina bakmak isabetli yorumlar için bir gereklilik oluyor.
Fakat biz içinde bulundugumuz kosullarda tam olarak idrak edemeyebiliyoruz.
ayni resmin içerisinde çok daha beter pikseller olabildigi gibi, çok daha aydinlik bolumlerde olabiliyor.
Onemli olan resmin tamamina bakan bir adamin hissettikleridir.
Neden diye soracak olursan,
sen resimde kendini ve çevrendekileri goruyorsun.
Senin baktigin bolumde viskiyi kola karistirarak içen adam var muhtemelen.
Ben buradan resmin tamamina bakabiliyorum.
Senin oradan gormen mumkun olmayan karede, karlar uzerinde elinde silahi, sayili mermisi,birkaç gunluk sakali ve kesinlikle karnini doyurmaya yetmeyecek tayini ile, basinin uzerinden vizir vizir mermiler geçen, hayallerini yildizlarin isiklarina degil, izli mermilerin isiklarina bakarak kuran ve en sevdigi sarkiyi çoktan unutmus, muzigi, merminin islik sesi zanneden, belki de hiçbir zaman geriye donemeyecek olan Turk çocugunu goruyorum.
Yaptigin isi kuçumseme.
Emin ol bu da bir gereklilik.
Aynanin iki yuzunu de gordugum için, rahatlikla atip tutayim.
Sen ve hizmet ettiklerin resmin bir parçasi sadece.
Bu o kadar buyuk bir resim ki senin ortamini gorebilmek için iyice buyutmek gerekiyor.
Butune bakmak daha dogru sonuç veriyor.
Senin isyanin, sadece su olabilir.
Neden bu pikseldeyim?
Keske resmin diger bolgelerinde olsaydim.
Sonuç degismezdi.
Bundan emin ol.
Gerçi bundan emin olacaksin mutlaka.
Zamani gelince.
Askerligin psikolojisini atip, objektif bakabilmeyi basardigin zaman.
Piksel muhabbetini algiladigindan eminim de okuyan arkadaslar algilasinlar diye anlatayim.
Bir gun kogusta camdan goz alabildigine uzanan yemyesil alana bakiyordum.
Muglali bir arkadasim, yanima geldi.
Ulen dedi.
"komutansin,
Butun gun disardasin.
Kodamanlarda sana bayiliyor.
Bizim egitimlerde anamiz agliyor.
Sen odanda keyif çatiyorsun.
Nedir bu yeis, karamsarlik?"
Bak dedim su yesil otlara.
"sence onlar kadar degerimiz varmi?"
Hepimiz yesiliz.
Hepimiz ayniyiz.
Yani bireysel algilamamak lazim olayi.
O zaman hersey daha çekilir hale geliyor.
Ve gerçekten de mevzu kisisel bir mevzu degil.
Neyse uzun mevzudur.
Bir gun mutlaka Izmirli arkadaslarla bulusur anlatiriz yuz yuze.
Izmir benim ikinci memleketimdir.
Bu nedenle her Turkiye ziyaretimde seytan oradan geçmem için durtukler beni.
kordonda salak salak yurumek,Bayraklida kaldigim evin onunden geçmek ister gonul.
Karsiyakada çarsida bir tur atmak, ardindan Kadifekalede yumurtayi boyayip satan adama kaziklanmak ister.
Boyoz yemek, dari dislemek, çigdem çitlemek ister.
Kumrunun içindeki peynire sovmek ister deli gonul.
Yasarsak, olur belki!!!!:wiinkk:
