Bugün çoğunluk motorunu camdan izlemiş, kargolarını beklemiş vs. vs.
Bende görev gereği bir gezi yaptım. (Ne yazıkkı motorsuz. ama merak etmeyin işe yine motorla gittim. Sonrasındaki görev gezisine motorsuz gittim.) Beni çok duygulandıran bir hikayeye şahit oldum. Sİzlerle paylaşmak istedim. (Hayret ama bunca yıllık meslek hayatımda nasıl olmuş da bu hikayeye rastlamamışım bende şaşırdım.)
Hikaye şöyle,
Kurtuluş savaşı sırasında bizim topçular kullandıkları mermilerin kovanlarını kaybetmeden geri yollar ve yeniden doldurulup kullanılmasını sağlarlarmış. İnönü savaşı esnasında bir topçumuz geri gönderdiği kovanın üzerine ismini ve dolduranlara selamlarını yazmış. Sonra bu mermi savaş boyunca 8 defa gidip gelmiş. Bu gidiş ve gelişler esnasında mermi fabrikasındakiler (Atölye) ile topçular arasında bir bağ kurulmuş. Atölyedekiler her seferinde merminin gelişini heyecanla ve dualarla beklerlermiş. En son da fabrikaya döndüğünde içinde bir mektup taşıyormuş.
Bunlar o merminin ve mektubun resimleri :
Bu resim de mektupda yazanların çevirisi. Lütfen dikkatle okuyun !
Bu da mektupda bahsi geçen askerin künyesi:
Savaş bitmiş Ankara'da Cumhuriyet ilan edilmiş ve 101 pare top atışı yapılmış. 101 inci atışı bu mermi ile yapmışlar...
Bugün motorsuz gezdim ama iyi bir hikaye yakaladım......
Şener Şen'in pilot vecihi karakteri gibi dolaşacağım ortalarda
