Babamı Kaybettim..
Uzunca bir süredir katılamadığım için merak edip arayanlar oldu.
Evet ben babamı kaybettim.
İnsanın her yaşta babasını kaybetmesi muhakkak çok zordur.
ama orta yaş sayılacak bizler için daha bir zor.Onunla birlikte içinizden bir şeylerinde koptuğunu daha bir farklı yaşıyorsunuz..
35 günlük yoğun bakımda kaldığı sürece doktorlarının hiç ümit vermeyişini sürekli hazırlı olun telkinlerini hiç ciddiye almak istemiyorsunuz,inanmıyorsunuzda..
Ama hastamızı kaybettik haberini aldığınızda en büyük sorumluluk ve son görev yine size düşüyor.Metin olmak, cenaze işlerini organize etmek,yakınlarınıza tesellide bulunmakda size düşüyor.
Ağlayamıyor , üzüntünüzü içinize atmak zorunda kalıyorsunuz..
cenazesini yıkatıyor,kefenliyor, tabuta yerleştiriyor ve son yolculuğuna doğru taşıyorsunuz..
Ben babamı kaybettim..
Bizlere bıraktığı en büyük mirası doğruluğu, dürüstlüğü,yardımseverliği,eli açık ,cömert oluşu ve hiç kimseyi incitmemesidir..
Bu meziyetlerine layık olmaya gayret edeceğiz..
Hoşçakal BABACIĞIM.