- Konu Yazar
- #41
Selamlar kardeşim.
Benim yaşım 51. Özel bir şirkette finans yöneticisi aynı zamanda da Motosiklet Güveli ve İleri Sürüş Teknikleri eğitmeniyim.
Bende yaşımın getirdiği alışkanlıklar, eski ama kaliteli olan eğitim sistemini görmüş olmam nedeni ile gözlerimin elverdiği ölçüde yazım hatası yapmamaya, w,x gibi alfabemizde olmayan kelimeleri kullanmamaya gayret ederim. (Örn: Ewet, woow vb.)
Eğer doğru hatırlıyorsam, İngilizlerin bir sözü vardı. "Bahtiyardır o İngilizcedir ki onda her dilden sözcük vardır" Sanki gökkuşağının altından geçirmiş gibi yabancı sözcükleri ingilizceleştirmişler.
Parizyen çorapları yerine güzel bacağı hatırlatan "sülün" çorapları demek ya da Türk firmasının bulduğu direct drive (doğrusal tahrikleme gibi bir anlamı var) teknolojili çamaşır makinesine daha Türkçe bir isim konulması kabul edilebilir.
Bir çoğumuzda Türkçe bir metni okurken bile onlarca telaffuz hatası yaptığımız doğrudur. İş yerimin sunduğu imkanla diksiyon kursu aldığımda Türkçenin aslında yazıldığı gibi okunmayan bir dil olduğunu anladığımda çok şaşırmıştım.
Şahsi düşüncem, eski kelimeleri kullanma oranının abartılmaması yönünde. Başkalarının anlaması için sözlük gerekiyorsa orada sıkıntılı, özentili ve ti ye alınan bir durum hissediliyor. Biraz zorlama oluyor. 1920-1940 yıllarında kullanılan; bir kaç tane değil de çok fazla sözcüğü kullanmak "trol" yaftalamasına neden oluyor.
Kaliteli işin eğitimini almış ve çok fazla okuyan spikerlerimizi konuştukları zaman rahatlıkla anlayabiliyoruz. Akıcı ve temiz konuşuyorlar. ama çok eskide kalmış kelimeleri kullanırken dikkat ediyor ve anlaşılmama hatasına düşmemeye çalışıyorlar.
Selametle...
Mirim, müşerref oldum.
Meslektaşmışız, benimde 22 yıllık finans geçmişim bulunuyor.
Trol hangi kast ile kullanılmış okuduklarınızdan sonra öğrenmiş oldum. Manalandıramamıştım, şimdi taşlar yerine oturdu.
Haddizatında benimde öyle pek ağdalı bir dil kullanmak gayem yok. Lakin insan uğraşıp ta öğrendiği kelimeleri kullanmaz ise verdiği emeklere üzülüyor. Yoksa bende gayet tabi güncel yazım diliyle yazarım, ama insanı kedere gark ediyor bu durum.
Esasında bende diksiyon eğitimi aldığımda yazdıklarını müşahede etmiştim, benim böyle gençlere ağdalı gelen üslubum konuşma dilimde pek tabi ki bulunmuyor. Daha güncel kelimeleri seçmeye gayret ediyorum. Lakin mesele iki kelam karalamak olunca huylu huyundan vazgeçemiyor vesselam.
Sizin gibi entelektüel kapasitesi bulunan rahmetli Cemil Meriç üstadımızın tabiri ile İntelijansiyadan bir zatın da motor sevdalısı olmasına hassaten sevindim.
İlk fırsatta görüşmek ve tanışabilmek dileğiyle.
