- Katılım
- 17 Nis 2006
- Mesajlar
- 1,348
- Konu Yazar
- #1
“Ben onun hiçbirşeyi değilim; ama o benim herşeyim” diyerek yola çıkmıştım… Uzun, sancılı, virajlı, zorlu hatta uçurum kenarı bir yoldu tercihim… Ama manzara güzeldi ! 
İçimdeki yanılmışlığı; ızdırabı böyle kendimle dalga geçerek atlatmaya çalışıyorum.
Neydi yanlış olan BEN mi, HAYAT mı???
Ben mi hala hayatın masum tarafındayım yoksa hayatın masum tarafı yokta, kendimi mi kandırıyorum.
Hani nerde çıkarsız dost bakışlar, nerde gereklilik kipinden uzak Seni Seviyorum lar, nerde sadece hayatı paylaşmak adına edindiğimiz arkadaşlar….
Bir kokuşmuşluk, bir çirkeflik…
Sevgisizlik batağındayken uzattığım el ; sonradan keşke o sevgisizlikte boğulsaydım dedirtti bana…Gündüzler bile karanlık sanki… Bir pus var gözlerimde. Ben bu pustan kurtulmak istedikçe daha bir puslanıyor ortalık… Kulaklarımda hep bir gökgürültüsü….
Annem düşüyor aklıma; yaşımız kaç olursa olsun destektir, umuttur, kurtuluştur, huzurdur Analarımız… Koynunda huzuru, gözlerinde umudu buluruz ; sıcaklığı ısıtır buz tutan kalbimizi… Önünü görememezlikten çekip çıkarır bizi varlığıyla.
Şimdi o başka bi yerde ben gene balkonumda ; delice yağmaya hazırlanan AYNI gökyüzünü seyrediyoruz, AYNI gökgürültüsü patlıyor kulaklarımızda…Ve savaşa aynı derecede kararlı ve hazır yüreklerimiz….
Birgün ANNE birgün… Gene Kızkulesine karşı çay yudumlayıp güleceğiz bu günlere.
ÖTESİ VAR MI?
Canım Annem…..
•Hep yardım ettiğin ve karşılığında hiç birşey beklemediğin için…
•Beni olduğum gibi sevdiğin için…
•Sürekli fikrimi değiştirmeme sabırla katlandığın için…
•Önemli günlerde daima fotoğraf çektiğin için… O zamanlar benim için bu utanç vericiydi şimdi ise onların paha biçilmez olduklarını düşünüyorum.
•Telefonun yıllarca kulaklarıma yapışık oluşunu anlayışla karşıladığın için…
•Her zaman ikinci bir şans verdiğin için…
•Gece dışarı çıktığımda, eve dönmemi beklediğin için…
•Hayattaki en önemli şeyin AİLE olduğunu öğrettiğin için…
•Evimizi, içinde kendimi daima rahat ve güvende hissettiğim bir yuva yaptığın için…
•Ve Beni Kayıtsız Şartsız SEVDİĞİN İÇİN…
TEŞEKKÜR EDERİM SANA...........................::xs22::
İçimdeki yanılmışlığı; ızdırabı böyle kendimle dalga geçerek atlatmaya çalışıyorum.
Neydi yanlış olan BEN mi, HAYAT mı???
Ben mi hala hayatın masum tarafındayım yoksa hayatın masum tarafı yokta, kendimi mi kandırıyorum.
Hani nerde çıkarsız dost bakışlar, nerde gereklilik kipinden uzak Seni Seviyorum lar, nerde sadece hayatı paylaşmak adına edindiğimiz arkadaşlar….
Bir kokuşmuşluk, bir çirkeflik…
Sevgisizlik batağındayken uzattığım el ; sonradan keşke o sevgisizlikte boğulsaydım dedirtti bana…Gündüzler bile karanlık sanki… Bir pus var gözlerimde. Ben bu pustan kurtulmak istedikçe daha bir puslanıyor ortalık… Kulaklarımda hep bir gökgürültüsü….
Annem düşüyor aklıma; yaşımız kaç olursa olsun destektir, umuttur, kurtuluştur, huzurdur Analarımız… Koynunda huzuru, gözlerinde umudu buluruz ; sıcaklığı ısıtır buz tutan kalbimizi… Önünü görememezlikten çekip çıkarır bizi varlığıyla.
Şimdi o başka bi yerde ben gene balkonumda ; delice yağmaya hazırlanan AYNI gökyüzünü seyrediyoruz, AYNI gökgürültüsü patlıyor kulaklarımızda…Ve savaşa aynı derecede kararlı ve hazır yüreklerimiz….
Birgün ANNE birgün… Gene Kızkulesine karşı çay yudumlayıp güleceğiz bu günlere.
ÖTESİ VAR MI?
Canım Annem…..
•Hep yardım ettiğin ve karşılığında hiç birşey beklemediğin için…
•Beni olduğum gibi sevdiğin için…
•Sürekli fikrimi değiştirmeme sabırla katlandığın için…
•Önemli günlerde daima fotoğraf çektiğin için… O zamanlar benim için bu utanç vericiydi şimdi ise onların paha biçilmez olduklarını düşünüyorum.
•Telefonun yıllarca kulaklarıma yapışık oluşunu anlayışla karşıladığın için…
•Her zaman ikinci bir şans verdiğin için…
•Gece dışarı çıktığımda, eve dönmemi beklediğin için…
•Hayattaki en önemli şeyin AİLE olduğunu öğrettiğin için…
•Evimizi, içinde kendimi daima rahat ve güvende hissettiğim bir yuva yaptığın için…
•Ve Beni Kayıtsız Şartsız SEVDİĞİN İÇİN…
TEŞEKKÜR EDERİM SANA...........................::xs22::
Son düzenleme:
