ilk motoru babam aldı, köyde gezeyim diye. bi tek sefabet kask vardı . hiç laf etmedi
yeni motoru ben aldım . ortalık ayaklandı . ben bayii ile telefonda konuşurken durduk yere kavga çıkardı. dünya laf edip bide küstü
motor alındı kask, mont, dizlik, eldiven alındı . sıfırdan motor kullanmayı öğrenir gibi başladım çalışmaya . dizdim kukaları ,yere şerit çizdim fren çalıştım . en düşük hızla denge kurmayı filan gördü hepsini
şu gün işim var deri tulum alıcam dediğim de nakitle kredi kartı getirdi .hangisi geçiyosa yarın git al dedi
mesele inandırmak mış onu anladım
motoru sevdiğinize , korunmak için elinden gelenin en iyisini yapacağına inandıklarında engellemeler kalkıyor
pratikliğini , zevkini görüp bi kaç tur atıp alışsın ve şeytan aracı tabusu yıkılınca söylenmeler , baskı azalıyor
harcanan para , zaman vs önemli değilmiş.
onların derdi ' aman sana bişey olmasın ' yaşanan bunca sıkıntı iki tarafın cahilliğinden
benim anladığım bu .
köyden merkeze arabayla gitmiyom diye laf yapardı. şimdi motosikletle gidicem dediğimde, 'gece dönücen mi ' diye soruyor

motosiklet sürmekten zevk aldığımı kabullendi
taraflar bir birini anlamayınca sıkıntılı işler
