- Katılım
- 20 May 2003
- Mesajlar
- 729
- Konu Yazar
- #1
Gecen Cuma sehir basti birden.. Aslinda boyle seyler "birden" olmuyor, "birden" farkina variliyor... Canim sehirden kacmak istedi. Bir plan DrD yle bulusup Chesapeake turu gibi bir seyler yapmakti ama Dr un Hooters bakim dolayisiyla kapaliymis, erteledik... 
"Iyi ya bende kendimi daglara vurayim bari" niyetiyle harita basina gectim... Dag, dag... Tepeden bol bir sey yok buralarda ama..hah buldum... Mt Washington var.
Gerci eskiler hatirlar, Maine e seyahat diye bir raporum vardi... oradan...2004 te bir gitmistim Mt. Washington a...
http://donald.hypermart.net/MCRide/Main04/Main1.htm
Depresti yine, dag cagirdi... gitmek lazim.
Ripley dunden hazirdi zaten, ver elini yollar. Isten biraz erken cikip saat 4e dogru yola koyuldum, hava kararmaya yakin Massachusettste bir motele kapagi attim. Zirve New York a yaklasik 600km, ama otoyoldan pek hazzetmedigimi bilirsiniz... Benim rota 680km, icinde %10 da toprak yol serpistirdim... mmmm... Ilk gun aksamustu surusu icin oldukca kolay yollar secmistim, iyi oldu.
Cuma gunu New York 28-30 derece gibiydi, Cumartesi sabahi yola ciktigimda havanin iyice sogumaya basladigini farkedip bir iki tabaka daha giyindim... Hava delikleri falan kapandi. Sanirim 20 derecenin altina dustu, fakat gunesli ve hani citir citir derler ya oyle mis gibi taze bir hava var... New Hempshire a girdim boylece.
Sonra bekledigim daglar gorundu... White Mountains National Forest. Burasi yaklasik 100 x 100 km masif orman ve daglarla kapli bir bolge. Devasa moose geyikleri, ayilar, geyikler, selaleler, goller... ve tabii kayak merkezleri. Yazin bu merkezler mountain bike cilara calisiyor. Telesiyejle tepeye cikip oradan ipini kopartan bisikletle iniyor asagi... bir anlamda delilik gibi, ama cok zevkli olsa gerek... Tabi asagida ambulans bekledigi surece...
Bu kez fazla fotograf yok. Solo bir gezi bu...
Iste ilk duragim ve genel olarak White Mountains bolgesine bir bakis... Fotgraf"meshur" Kancamanus Road dan... Bu yol da "Tail of Dargon" gibi motosikletcilerin sevdigi yollardan. Herkes bilir...
Daha buralarda bahari koklamak mumkun... Ortalik papatya ve gelinciklerle suslenmis, oturup hayal kursam bu kadar guzelini beceremem.
Neyse, sonra biraz toprak yollara sarip...
Meshur "Auto Road" a yani zirveye ulasan yolun basina geldim. Yol yaklasik 7mil, parali, biz motorculara 12$...
Yukarda bizi neyin bekledigi belli... Surprize mahal yok... Hava neredeyse Sifir derece, ruzgar 75km/h esiyor, gorus mesafesi sansina kalmis... Bulutlar gelip gidiyormus...
Oysa burada hava harika... en az 16-18 derce var... Iste yolun baslangici...
Yolda durup resim cekme imkanim olmadi cunku motoru o ruzgarda birakmaya cesaret edemedim. Acikcasi durmaya bile cesaret edemedim... Gunun birinde yolunuz buralara diserse muhakkak Aouto Road a tirmanin ama yukseklik korkunuz varsa asla... Yolun bir kenari ucurum ve bariyer yok, obur kenari ise yamac ama biz motosikletciler icin en az ucurum kadar tehlikeli, cunku yukadan asagi gelen sular yol ve yamac arasini oyup minik bir kanyon olustumus. Derinligi-eni 1m var, yer yer daha da fazla... Yukseklik arttikca malum agacsiz bolgeye geliniyor, burada ruzgar nereden esecegi belli olmayacak saganaklar seklinde. Surekli don yasandigi icin yolda asfalt tutturmak mumkun degil, o yuzden yolda toprak... Biraz urkutucu anlayacaginiz.
Google da buldum, yolun yagli boye bir tasviri... Oldukca eski hali herhalde, o kadar da kotu degil durum ama, dogrusu insanin aklinda boyle bir izlenim kaliyor...
Hava zehir gibi ama ben ter icinde kaldim dogrusu, terlememin bir nedeni de bu yokusun inisini dusunmek olusturdu.
Sonunda zirve...
GPS e gore 2000m nin biraz uzerinde. Evden buraya 467mil yapmisim...epey yol dogrusu. Diyorum size zaten, bizden akilli adam cikmiyor...
Tabii gunun metazori fotografi icin bir turist bulunur ve "kardes rica etsem, bir fotografimi cekermisiniz" denir bu tip yerlerde... Malum...
Bendeniz...
Cevreye bakis... Allahtan bu kameranin titreme sonumleyicisi (?) var da net resim cekilebiliyor... Bunlari cekerken titrememi pek engelleyemiyorum dogrusu...
Olmazsa olmaz.. Ripley in cazip bir pozu...
Aslinda bu dramatik isikta ve sanki elini kaldirsan bulutlara degecekmisin hissi veren ortamda sabahtan aksama kadar fotograf cekmek istiyor insan ama soguga yenik dusuyor, yola koyuluyorum yine... Donus daha dogrusu inis korktugum kadar kotu degildi, TKC ler inanilmaz tutuyor vallahi guvenim sonsuz artti onlara. ABS yi kapattim, sanki asfalt yolda iner gibi, cok daha yavas tabii, indim.
Cumartesi gunu aksama kadar doganin icinde enfes yollar kesfederek gecti...
Klasik bir Amerikan fotografi olusmus suracikta... Bir moladan. Benzinci...
Ayni benzincide karsilastigimiz bir yoldas... Saat gibi calisan tam bir klasik. 1912 Ford T...
Bu linkte o cagin Fordlari var... guzel bir koleksiyon
Vallahi tik diye daha ceyrek turda calisti...tir tir tir tir... Boyle bir sey her eve lazim...
(cama monte edilmis GPS e dikkatinizi cekerim... )
Derken pilim bitti tabii, yine bir motele attik kapagi Ripleyle... Ve inceden bir yagmur basladi. Odamin kapisindan... Yagmur yagiyor hafif, gunes batiyor ilerde bir yerde.
Hmm.. yagmur yagiyor, gunes de var... O zaman muhakkak bir yerlerde gokkusagi da vardir degil mi...
Gunes otelin kadife ciceklerini aydinlatiyor arkadan ve gayet keskin, nefis bir gokkusagi susluyor bulutlari... Bir yandan gunes batmakta oldugu icin pek isik yok artik, goz goruyor ama makinede hayir yok... tripod da olmayinca bu fotografla biraz oynamak zorunda kaldim gorunsun diye.
Eh bu maceranin da sonu...
Gerisi eve donus bu sabah... Toplam 850mil yapmisim, ne guzel... keske her haftasonum boyle gecse...
Daglar orada kaldi ama ben ruhlarini caldim... Eee, belki birazini...
"Iyi ya bende kendimi daglara vurayim bari" niyetiyle harita basina gectim... Dag, dag... Tepeden bol bir sey yok buralarda ama..hah buldum... Mt Washington var.
Gerci eskiler hatirlar, Maine e seyahat diye bir raporum vardi... oradan...2004 te bir gitmistim Mt. Washington a...
http://donald.hypermart.net/MCRide/Main04/Main1.htm
Depresti yine, dag cagirdi... gitmek lazim.
Ripley dunden hazirdi zaten, ver elini yollar. Isten biraz erken cikip saat 4e dogru yola koyuldum, hava kararmaya yakin Massachusettste bir motele kapagi attim. Zirve New York a yaklasik 600km, ama otoyoldan pek hazzetmedigimi bilirsiniz... Benim rota 680km, icinde %10 da toprak yol serpistirdim... mmmm... Ilk gun aksamustu surusu icin oldukca kolay yollar secmistim, iyi oldu.
Cuma gunu New York 28-30 derece gibiydi, Cumartesi sabahi yola ciktigimda havanin iyice sogumaya basladigini farkedip bir iki tabaka daha giyindim... Hava delikleri falan kapandi. Sanirim 20 derecenin altina dustu, fakat gunesli ve hani citir citir derler ya oyle mis gibi taze bir hava var... New Hempshire a girdim boylece.
Sonra bekledigim daglar gorundu... White Mountains National Forest. Burasi yaklasik 100 x 100 km masif orman ve daglarla kapli bir bolge. Devasa moose geyikleri, ayilar, geyikler, selaleler, goller... ve tabii kayak merkezleri. Yazin bu merkezler mountain bike cilara calisiyor. Telesiyejle tepeye cikip oradan ipini kopartan bisikletle iniyor asagi... bir anlamda delilik gibi, ama cok zevkli olsa gerek... Tabi asagida ambulans bekledigi surece...
Bu kez fazla fotograf yok. Solo bir gezi bu...
Iste ilk duragim ve genel olarak White Mountains bolgesine bir bakis... Fotgraf"meshur" Kancamanus Road dan... Bu yol da "Tail of Dargon" gibi motosikletcilerin sevdigi yollardan. Herkes bilir...
Daha buralarda bahari koklamak mumkun... Ortalik papatya ve gelinciklerle suslenmis, oturup hayal kursam bu kadar guzelini beceremem.
Neyse, sonra biraz toprak yollara sarip...
Meshur "Auto Road" a yani zirveye ulasan yolun basina geldim. Yol yaklasik 7mil, parali, biz motorculara 12$...
Yukarda bizi neyin bekledigi belli... Surprize mahal yok... Hava neredeyse Sifir derece, ruzgar 75km/h esiyor, gorus mesafesi sansina kalmis... Bulutlar gelip gidiyormus...
Oysa burada hava harika... en az 16-18 derce var... Iste yolun baslangici...
Yolda durup resim cekme imkanim olmadi cunku motoru o ruzgarda birakmaya cesaret edemedim. Acikcasi durmaya bile cesaret edemedim... Gunun birinde yolunuz buralara diserse muhakkak Aouto Road a tirmanin ama yukseklik korkunuz varsa asla... Yolun bir kenari ucurum ve bariyer yok, obur kenari ise yamac ama biz motosikletciler icin en az ucurum kadar tehlikeli, cunku yukadan asagi gelen sular yol ve yamac arasini oyup minik bir kanyon olustumus. Derinligi-eni 1m var, yer yer daha da fazla... Yukseklik arttikca malum agacsiz bolgeye geliniyor, burada ruzgar nereden esecegi belli olmayacak saganaklar seklinde. Surekli don yasandigi icin yolda asfalt tutturmak mumkun degil, o yuzden yolda toprak... Biraz urkutucu anlayacaginiz.
Google da buldum, yolun yagli boye bir tasviri... Oldukca eski hali herhalde, o kadar da kotu degil durum ama, dogrusu insanin aklinda boyle bir izlenim kaliyor...
Hava zehir gibi ama ben ter icinde kaldim dogrusu, terlememin bir nedeni de bu yokusun inisini dusunmek olusturdu.
Sonunda zirve...
GPS e gore 2000m nin biraz uzerinde. Evden buraya 467mil yapmisim...epey yol dogrusu. Diyorum size zaten, bizden akilli adam cikmiyor...
Tabii gunun metazori fotografi icin bir turist bulunur ve "kardes rica etsem, bir fotografimi cekermisiniz" denir bu tip yerlerde... Malum...
Bendeniz...
Cevreye bakis... Allahtan bu kameranin titreme sonumleyicisi (?) var da net resim cekilebiliyor... Bunlari cekerken titrememi pek engelleyemiyorum dogrusu...
Olmazsa olmaz.. Ripley in cazip bir pozu...
Aslinda bu dramatik isikta ve sanki elini kaldirsan bulutlara degecekmisin hissi veren ortamda sabahtan aksama kadar fotograf cekmek istiyor insan ama soguga yenik dusuyor, yola koyuluyorum yine... Donus daha dogrusu inis korktugum kadar kotu degildi, TKC ler inanilmaz tutuyor vallahi guvenim sonsuz artti onlara. ABS yi kapattim, sanki asfalt yolda iner gibi, cok daha yavas tabii, indim.
Cumartesi gunu aksama kadar doganin icinde enfes yollar kesfederek gecti...
Klasik bir Amerikan fotografi olusmus suracikta... Bir moladan. Benzinci...
Ayni benzincide karsilastigimiz bir yoldas... Saat gibi calisan tam bir klasik. 1912 Ford T...
Bu linkte o cagin Fordlari var... guzel bir koleksiyon
Vallahi tik diye daha ceyrek turda calisti...tir tir tir tir... Boyle bir sey her eve lazim...
(cama monte edilmis GPS e dikkatinizi cekerim...
)Derken pilim bitti tabii, yine bir motele attik kapagi Ripleyle... Ve inceden bir yagmur basladi. Odamin kapisindan... Yagmur yagiyor hafif, gunes batiyor ilerde bir yerde.
Hmm.. yagmur yagiyor, gunes de var... O zaman muhakkak bir yerlerde gokkusagi da vardir degil mi...
Gunes otelin kadife ciceklerini aydinlatiyor arkadan ve gayet keskin, nefis bir gokkusagi susluyor bulutlari... Bir yandan gunes batmakta oldugu icin pek isik yok artik, goz goruyor ama makinede hayir yok... tripod da olmayinca bu fotografla biraz oynamak zorunda kaldim gorunsun diye.
Eh bu maceranin da sonu...
Gerisi eve donus bu sabah... Toplam 850mil yapmisim, ne guzel...
keske her haftasonum boyle gecse...Daglar orada kaldi ama ben ruhlarini caldim... Eee, belki birazini...
