- Katılım
- 2 May 2011
- Mesajlar
- 96
- Konu Yazar
- #1
(Mobil İletişim İçin Küresel Sistem) Global System for Mobile Communications veya kısaca GSM bir mobil cihaz iletişim protokolüdür. Tüm GSM standartları, hücresel ağ kullanır ve dolaşım sırasında bile hücreler arası geçiş yapma kabiliyetine sahiptir. Dolayısıyla teoride, eğer kapsama alanından çıkılmazsa, cep telefonu ile tüm dünyayı telefon konuşmasını kesmeden dolaşmak mümkündür.
Mobil Telefon Sistemlerinin Nesilleri
► 0G İlk nesil sistemlerde, analog veri akışı kullanılır.
► 1G olarak adlandırılan ilk nesil sistemlerde, analog veri akışı kullanılır.
► 2G İkinci nesil sistemlerde sayısal veri akışı kullanılır.
► 2.5G ikinci nesil sistemlerde veri iletişimi (GPRS, EDGE) mümkün olmuştur.
► 3G ile hızlı veri transferi ve bant genişliğinin verimli kullanımı mümkün olmuştur.
► 4G ile kapsama alanı gibi 3G ile çözülememiş sorunların çözülmesi beklenmektedir.
Mobil telefon şebeke sistemi bir çok hücrenin birleşmesinden meydana gelmiştir. Anahtar sistemi bütün bağlantılarını ve konuşma sonlarında kapanmalarını sağlar, aynı zamanda ana telefon sistemi ile mobil telefon sistemi arasındaki gerekli bağlantıları sağlar.
Kullanılan Frekans Aralıkları
►GSM 900 (900 Mhz): GSM900 protokolünde 890-915 MHz arası UpLink adı verilen alış , 935-960 MHz arasındaki frekanslar da DownLink adı verilen veriş için kullanılmaktadır. Taşıyıcılar 200 kHz frekanslık bir yer aldıklarından 124 taşıyıcı kullanılmasına olanak vermektedir. 915-917 MHz arasındaki 2 MHz'lik kısım koruma bandı için bırakılmıştır. Bu 2 MHz'lik koruma bandı, alışveriş frekansları arasındaki elektromagnetik dalgalar arasında oluşabilecek girişimi (enterferans) önlemek amacıyla oluşturulmuştur.
►GSM 1800 (1800Mhz): Taşıma kapasitesi daha yüksek olduğu için genellikle şehirleşmenin yoğun olduğu bölgelerde kullanılır. 1710 ile 1785 MHz arasındaki frekanslar alış (uplink), 1805 ile 1880 MHz arasındaki bantlar da veriş (downlink) için kullanılır. Taşıyıcılar 200 kHz aralıklarla kullanılmakta ve 374 taşıyıcı bulunmaktadır. 1785 ile 1805 MHz frekansları arasında 20 MHz'lik koruma bandı enterferansı önlemektedir.
►GSM 1900 (1900Mhz): Taşıma kapasitesi daha yüksek olduğu için genellikle şehirleşmenin yoğun olduğu bölgelerde kullanılır. Sadece Amerika Birleşik Devletleri'nde kullanılmaktadır.
Hücre Yapısı
GSM900 bandında 124 frekans kullanılmaktadır. Bir frekansta Time Division Multiplexing yöntemiyle en fazla 7 kişi konuşabilmektedir. Buna göre tüm frekanslar kullanılırsa kapsama alanı içinde (Ülke çapında kapsamayı düşünürsek) aynı anda en fazla 7X124=868 kişi konuşabilir. Türkiye nüfusu göze alındığında bu sayı çok yetersizdir.
Frekans sayısının sınırlı ve ihtiyacın fazla olması nedeniyle Hücre(Cell) yapısı tasarlanmıştır. Hücresel sistemde aynı frekans komşu hücrelerde kullanılamaz. Fakat bunun dışında bir kısıtlama olmadığı için aynı frekans dünya üzerinde farklı hücrelerde defalarca kez kullanılabilir. Hücrelere verilecek frekans sayısı hücredeki abone yoğunluğuna göre belirlenir.
Her hücre belirli bir alanı kapsar ve her hücrede, mobil cihaz ile bağlantı kurulmasını sağlayan bir ana alıcı-verici istasyonu ( BTS ) ve anten vardır. Bu alan içindeki tüm telefon görüşmeleri bu anten ve istasyon üzerinden gerçekleşir. Merkez santral ise tüm telefon aramalarının trafiğini düzenler ve aynı zamanda sabit şebekeyle olan bağlantısını sağlar.
Hücre Yapısı Avantajları
►Düşük Güç İhtiyacı
►Frekansların birden fazla kez kullanılabilmesi.
►Az sayıda frekans ile yüksek kapasite
►Kolay konfigürasyon
►Şebeke genişletme esnekliği
►Verimlilik
Handover
Mobil telefon ile serbest olarak hareket edildiğinde, sistem otomatik olarak takip eder ve hangi hücrenin (baz istasyonunun) görüşme için daha uygun olduğunu belirler. Telefon görüşme için açıldığında , görüşme noktasına en yakın olan baz istasyonu ile telefon arasındaki sinyal alışverişi, sistemle olan bağlantıları sağlar. Böylece uzak kalan ve sinyali zayıflayan hücrenin baz istasyonuyla olan bağlantı kopar.
PCM (Darbe Kod Modülasyonu)
Pulse Code Modulation, analog sinyallerin, sinyalin büyüklüğü sabit zaman aralıklarında örneklenerek iki tabanındaki (binary) sayılarla dijital olarak temsil edilmesidir. Daha az güçle daha fazla bilgi iletimi yapılabilmesi , hata denetimi yaparak daha doğru iletim sağlanması, çoklamaya uygun yapısı nedeniyle dijital sinyal kullanılır.
►Filtreleme ve Örnekleme: Bir sinyal sayısala dönüştürülüp sonra tekrar analog hale geri dönecekse anlaşılır olması için örnekleme hızının en az örneklenen sinyalinin en yüksek frekansının 2 katı olmalıdır. Ses sinyali 8kHz ile örneklenir.Bu bir saniyede 8000 örnek demektir. Yani her örnek arasında 125 µs vardır.
►Seviyelendirme: Quantization Her örnek sayısal olarak kodlanabilmesi için daha önceden belirlenen seviyeler yuvarlanır. Seviye sayısı bir örneğin kaç bitle kodlanacağına göre değişir. Örneğin 8 bit le kodlanacak bir örnek için 2^8=256 adet seviye vardır. Örnek kodlanmadan önce bu seviyelerden en yakın olana yuvarlanır. Burada en yakın seviyeye yuvarlama olduğundan bir kayıp söz konusudur. Bu kayıp Quantization noise olarak anılır . Seviye aralıkları merkezde daha sıkdır, merkezden uzaklaştıkça seviye aralıklarıda artar.
►Kodlama: Kodlama sonucunda her örnek 8 bit binary (1 ve 0) sayısal sinyale çevrilir. Her 125 µs de bir 8 bitlik kod 64 kbps= 1 ses kanalı demektir. Ses sinyalinin 20 µs içinde değişmeyeceği varsayılarak 20 µs lik bölümler kodlanmıştır (260 bit). Kodlama sonunda 13 kbps lık sinyal elde edilir (Full rate).
PCM sonucunda dijital olarak kodlanan her örnek arasında belirli bir süre boşluk oluşur. Bu boşluk süresince TDM kullanılarak diğer kullanıcıların sinyalleri iletilir. TDM ile aynı frekans üzerinden aynı anda 8 kullanıcıya işaret göndermek mümkündür.
TDM (Zaman Bölmeli Çoğullama)
Time Division Multiplexing, dijital veya analog çoğullama tiplerinden biridir. Bu tip çoğullamalar birden fazla sinyalin veya bit dizilerinden oluşan verilerin tek bir kanal(frekans) üzerinden gönderilmesi esasına dayanır. Bu işlem gönderilen her framede her kanala belirli bir zaman parçası (timeslot) ayırır. Aktarımı yapan kanal (Transfer Channel) üzerinden sıraya koyarak veriyi gönderir. Alıcı hangi zaman aralığında kendine ait verinin geldiğini bilir ve sadece o aralıktaki verileri işler.
TDM tekniği ile aynı frekans 8 kullanıcı arasında paylaştırılır. 1 periyottuk süre (frame) içinde arka arkaya 8 farklı kişinin bilgisi gönderilir. Her periyotta bu işlem bu 8 kişi için tekrarlanır. İlk TS(Time-Slot) mobil cihaza gönderilecek şebeke bilgileri için ayrılır. Bu nedenle aynı hücrede aynı frekansta aynı anda 7 kişi konuşabilir.
GSM Ağı Topolojisi
GSM ağı topolojisi 3 alt sistemden oluşur.
►Radyo Alt Sistemi (Radio SubSystem-RSS)
►Ağ ve Anahtarlama Alt Sistemi (Network and Switching SubSystem-NSS)
►İşletim Alt Sistemi (Operation SubSystem-OSS)
Radyo Alt Sistemi
Mobil İstasyon (Mobil Station-MS), Baz İstasyonu (Base Transceiver System-BTS) ve Baz İstasyonu Kontrol Birimi (Base Station Controller-BSC)'nden oluşur. Bir BSC bir kaç BTSyi kontrol eder
Baz Station Subsystem (BSS): Baz İstasyonu Alt Sistemi BTS ve BSC olmak üzere iki ana bölümden oluşmaktadır. Yani BSS, BTS ve BSC'nin birlikte bulunduğu yapının genel adıdır. Sesin kodlanması /çözülmesi ve kablosuz ağ parçalarının hızının ayarlanması gibi işlevleri gerçekleştirir.
Base Transceiver System (BTS): Antenler, sinyal işleyiciler ve kuvvetlendiricilerden oluşmaktadır. BTS bir hücre oluşturacağı gibi yönlü antenler kullanılarak birkaç hücrede oluşturabilir. Bir baz istasyonu, her biri 200 kHzlik RF kanalı temsil eden 1-16 alıcı‐vericiye sahiptir. Kanal kodlama/kod çözme (hata kontrolü), kanal kalitesinin ölçülmesi şifreleme ve şifre çözme burada yapılır.
Base Station Controller (BSC): Baz istasyonlarının kontrolü sağlayan birimdir. Yer kaydı ve güncellenmesi, kimlik doğrulama, şifreleme, trafik yönetimi, baz İistasyonları arası geçiş(Handover) gibi fonksiyonları yürütür.
Mobil Station (MS): Mobil cihaz ve SIM kartın bir araya gelmesiyle oluşur. Ses ve veri iletimini gerçekleştirir. Sistem aboneyi SIM kartta kalıcı olarak saklanan IMSI(İnternational Mobile Subscriber Number) ile tanır.
Ağ ve Anahtarlama Alt Sistemi (NSS)
Mobil cihazın şebeke içinde veya diğer şebekelerde bulunan telefon aboneleri ile bağlantısını sağlayan ve abonelik işlemlerini yürüten sistemdir. Aynı zamanda mobil sistem ile sabit telefon şebekesi (PSTN) arasındaki bağlantıyı kurar. MSC, HLR, VLR, AUC, EC, IWF bölümlerinden oluşur.
Mobile Services Switching Center (MSC): NSS'nin en temel elemanıdır. Santral olarak adlandırılan bu kısım şebeke içinde ve diğer sebekelerle olan tüm bağlantıları yerine getirir. Mobil istasyondan gelen konusma bilgisi BSSden geçerek MSCye gelir ve buradan görüsülmek istenen abonenin bulunduğu yere servis veren baz istasyonuna yada Sabit Telefon Şebekesi (PSTN)'ne bağlantısı gerçeklestirilir. Ayrıca konusmanın baslatılması ,sonlandırılması, ücretlendirme, anons sistemlerive alt servislerle olan bağlantıları yürütür.
Home Location Register (HLR): Abone kayıtlarının yapıldığı ve saklandığı kütük dosyalarıdır. Abonelere verilen telefon numaraları HLRa kaydedilen numaralardır. Bu numaralar tahsis edildiğinde aboneye ait kimlik bilgisi,ücret tarifeleri, kısıtlamalar ve kullanılacak servisler hakkında bilgiler bu dosyalara kaydedilir. HLR, GSM sistemin en onemli veritabanidir.
Visitor Location Register (VLR): Aktif islemleri gerçeklestirmede kullanılan geçici veri tabanlarıdır. Yani HLRın geçici kopyalarıdır. Abone bilgileri (ücret tarifesi, servisler,kısıtlamalar), abone yer bilgisi gibi bilgiler burada tutulur.
İşletim Alt Sistemi (OSS)
İşletme altsistemi; Şebekenin bir merkezden kontrolünü sağlayan işletme sistemi ve bu amaçla yapılan tüm faaliyetleri içermektedir. Kontrol merkezleri (Operation&Maintenance Centre = OMC) OMS sebekenin uzaktan yönetilebilmesini sağlayan sistemdir. Tüm sebekeyi gözlemleyen kontrolünün yapıldığı merkezlerdir. Bütün TC, BSC ve BTSler sistemde tanımlanmıs olup, çalısma durumları ve performansları incelenmekte, arıza analizleri yapılarak yazılımsal belirli müdaheleler gerçeklestirilebilmektedir.
Bu amaçla kullanılan yazılımlar:
SIM Doğrulama Merkezi (Authentication centre =AUC): Auc , abone verilerinin gecerlilik ve dogrulugunu kontrol etmek amacli kullanilir ve sahte SIM kartların kullanımını engeller.
Cihaz Kimlik Kütüğü (Equipment Identity Register = EIR): Mobil telefon cihazlarına ait kayıtların tutulduğu ve kontrol edildiği kütüklerdir. Her mobil cihazının kimligini gosteren IMEI (International Mobile Equipment Identity) denilen özel bir seri numarası bulunmaktadır.
MSC Mobile Switching Center (Anahtarlama Merkezi): Sistemin merkezi kısmı Anahtarlamanın yanında mobil abonenin tüm ihtiyaçlarını karşılar: kayıt olma, asıllama, handover, çağrı yönlendirme, sabit telefon hattına (PSTN) bağlanma Bir çok hücreden sorumludur
Mobil Telefon Sistemlerinin Nesilleri
► 0G İlk nesil sistemlerde, analog veri akışı kullanılır.
► 1G olarak adlandırılan ilk nesil sistemlerde, analog veri akışı kullanılır.
► 2G İkinci nesil sistemlerde sayısal veri akışı kullanılır.
► 2.5G ikinci nesil sistemlerde veri iletişimi (GPRS, EDGE) mümkün olmuştur.
► 3G ile hızlı veri transferi ve bant genişliğinin verimli kullanımı mümkün olmuştur.
► 4G ile kapsama alanı gibi 3G ile çözülememiş sorunların çözülmesi beklenmektedir.
Mobil telefon şebeke sistemi bir çok hücrenin birleşmesinden meydana gelmiştir. Anahtar sistemi bütün bağlantılarını ve konuşma sonlarında kapanmalarını sağlar, aynı zamanda ana telefon sistemi ile mobil telefon sistemi arasındaki gerekli bağlantıları sağlar.
Kullanılan Frekans Aralıkları
►GSM 900 (900 Mhz): GSM900 protokolünde 890-915 MHz arası UpLink adı verilen alış , 935-960 MHz arasındaki frekanslar da DownLink adı verilen veriş için kullanılmaktadır. Taşıyıcılar 200 kHz frekanslık bir yer aldıklarından 124 taşıyıcı kullanılmasına olanak vermektedir. 915-917 MHz arasındaki 2 MHz'lik kısım koruma bandı için bırakılmıştır. Bu 2 MHz'lik koruma bandı, alışveriş frekansları arasındaki elektromagnetik dalgalar arasında oluşabilecek girişimi (enterferans) önlemek amacıyla oluşturulmuştur.
►GSM 1800 (1800Mhz): Taşıma kapasitesi daha yüksek olduğu için genellikle şehirleşmenin yoğun olduğu bölgelerde kullanılır. 1710 ile 1785 MHz arasındaki frekanslar alış (uplink), 1805 ile 1880 MHz arasındaki bantlar da veriş (downlink) için kullanılır. Taşıyıcılar 200 kHz aralıklarla kullanılmakta ve 374 taşıyıcı bulunmaktadır. 1785 ile 1805 MHz frekansları arasında 20 MHz'lik koruma bandı enterferansı önlemektedir.
►GSM 1900 (1900Mhz): Taşıma kapasitesi daha yüksek olduğu için genellikle şehirleşmenin yoğun olduğu bölgelerde kullanılır. Sadece Amerika Birleşik Devletleri'nde kullanılmaktadır.
Hücre Yapısı
GSM900 bandında 124 frekans kullanılmaktadır. Bir frekansta Time Division Multiplexing yöntemiyle en fazla 7 kişi konuşabilmektedir. Buna göre tüm frekanslar kullanılırsa kapsama alanı içinde (Ülke çapında kapsamayı düşünürsek) aynı anda en fazla 7X124=868 kişi konuşabilir. Türkiye nüfusu göze alındığında bu sayı çok yetersizdir.
Frekans sayısının sınırlı ve ihtiyacın fazla olması nedeniyle Hücre(Cell) yapısı tasarlanmıştır. Hücresel sistemde aynı frekans komşu hücrelerde kullanılamaz. Fakat bunun dışında bir kısıtlama olmadığı için aynı frekans dünya üzerinde farklı hücrelerde defalarca kez kullanılabilir. Hücrelere verilecek frekans sayısı hücredeki abone yoğunluğuna göre belirlenir.
Her hücre belirli bir alanı kapsar ve her hücrede, mobil cihaz ile bağlantı kurulmasını sağlayan bir ana alıcı-verici istasyonu ( BTS ) ve anten vardır. Bu alan içindeki tüm telefon görüşmeleri bu anten ve istasyon üzerinden gerçekleşir. Merkez santral ise tüm telefon aramalarının trafiğini düzenler ve aynı zamanda sabit şebekeyle olan bağlantısını sağlar.
Hücre Yapısı Avantajları
►Düşük Güç İhtiyacı
►Frekansların birden fazla kez kullanılabilmesi.
►Az sayıda frekans ile yüksek kapasite
►Kolay konfigürasyon
►Şebeke genişletme esnekliği
►Verimlilik
Handover
Mobil telefon ile serbest olarak hareket edildiğinde, sistem otomatik olarak takip eder ve hangi hücrenin (baz istasyonunun) görüşme için daha uygun olduğunu belirler. Telefon görüşme için açıldığında , görüşme noktasına en yakın olan baz istasyonu ile telefon arasındaki sinyal alışverişi, sistemle olan bağlantıları sağlar. Böylece uzak kalan ve sinyali zayıflayan hücrenin baz istasyonuyla olan bağlantı kopar.
PCM (Darbe Kod Modülasyonu)
Pulse Code Modulation, analog sinyallerin, sinyalin büyüklüğü sabit zaman aralıklarında örneklenerek iki tabanındaki (binary) sayılarla dijital olarak temsil edilmesidir. Daha az güçle daha fazla bilgi iletimi yapılabilmesi , hata denetimi yaparak daha doğru iletim sağlanması, çoklamaya uygun yapısı nedeniyle dijital sinyal kullanılır.
►Filtreleme ve Örnekleme: Bir sinyal sayısala dönüştürülüp sonra tekrar analog hale geri dönecekse anlaşılır olması için örnekleme hızının en az örneklenen sinyalinin en yüksek frekansının 2 katı olmalıdır. Ses sinyali 8kHz ile örneklenir.Bu bir saniyede 8000 örnek demektir. Yani her örnek arasında 125 µs vardır.
►Seviyelendirme: Quantization Her örnek sayısal olarak kodlanabilmesi için daha önceden belirlenen seviyeler yuvarlanır. Seviye sayısı bir örneğin kaç bitle kodlanacağına göre değişir. Örneğin 8 bit le kodlanacak bir örnek için 2^8=256 adet seviye vardır. Örnek kodlanmadan önce bu seviyelerden en yakın olana yuvarlanır. Burada en yakın seviyeye yuvarlama olduğundan bir kayıp söz konusudur. Bu kayıp Quantization noise olarak anılır . Seviye aralıkları merkezde daha sıkdır, merkezden uzaklaştıkça seviye aralıklarıda artar.
►Kodlama: Kodlama sonucunda her örnek 8 bit binary (1 ve 0) sayısal sinyale çevrilir. Her 125 µs de bir 8 bitlik kod 64 kbps= 1 ses kanalı demektir. Ses sinyalinin 20 µs içinde değişmeyeceği varsayılarak 20 µs lik bölümler kodlanmıştır (260 bit). Kodlama sonunda 13 kbps lık sinyal elde edilir (Full rate).
PCM sonucunda dijital olarak kodlanan her örnek arasında belirli bir süre boşluk oluşur. Bu boşluk süresince TDM kullanılarak diğer kullanıcıların sinyalleri iletilir. TDM ile aynı frekans üzerinden aynı anda 8 kullanıcıya işaret göndermek mümkündür.
TDM (Zaman Bölmeli Çoğullama)
Time Division Multiplexing, dijital veya analog çoğullama tiplerinden biridir. Bu tip çoğullamalar birden fazla sinyalin veya bit dizilerinden oluşan verilerin tek bir kanal(frekans) üzerinden gönderilmesi esasına dayanır. Bu işlem gönderilen her framede her kanala belirli bir zaman parçası (timeslot) ayırır. Aktarımı yapan kanal (Transfer Channel) üzerinden sıraya koyarak veriyi gönderir. Alıcı hangi zaman aralığında kendine ait verinin geldiğini bilir ve sadece o aralıktaki verileri işler.
TDM tekniği ile aynı frekans 8 kullanıcı arasında paylaştırılır. 1 periyottuk süre (frame) içinde arka arkaya 8 farklı kişinin bilgisi gönderilir. Her periyotta bu işlem bu 8 kişi için tekrarlanır. İlk TS(Time-Slot) mobil cihaza gönderilecek şebeke bilgileri için ayrılır. Bu nedenle aynı hücrede aynı frekansta aynı anda 7 kişi konuşabilir.
GSM Ağı Topolojisi
GSM ağı topolojisi 3 alt sistemden oluşur.
►Radyo Alt Sistemi (Radio SubSystem-RSS)
►Ağ ve Anahtarlama Alt Sistemi (Network and Switching SubSystem-NSS)
►İşletim Alt Sistemi (Operation SubSystem-OSS)
Radyo Alt Sistemi
Mobil İstasyon (Mobil Station-MS), Baz İstasyonu (Base Transceiver System-BTS) ve Baz İstasyonu Kontrol Birimi (Base Station Controller-BSC)'nden oluşur. Bir BSC bir kaç BTSyi kontrol eder
Baz Station Subsystem (BSS): Baz İstasyonu Alt Sistemi BTS ve BSC olmak üzere iki ana bölümden oluşmaktadır. Yani BSS, BTS ve BSC'nin birlikte bulunduğu yapının genel adıdır. Sesin kodlanması /çözülmesi ve kablosuz ağ parçalarının hızının ayarlanması gibi işlevleri gerçekleştirir.
Base Transceiver System (BTS): Antenler, sinyal işleyiciler ve kuvvetlendiricilerden oluşmaktadır. BTS bir hücre oluşturacağı gibi yönlü antenler kullanılarak birkaç hücrede oluşturabilir. Bir baz istasyonu, her biri 200 kHzlik RF kanalı temsil eden 1-16 alıcı‐vericiye sahiptir. Kanal kodlama/kod çözme (hata kontrolü), kanal kalitesinin ölçülmesi şifreleme ve şifre çözme burada yapılır.
Base Station Controller (BSC): Baz istasyonlarının kontrolü sağlayan birimdir. Yer kaydı ve güncellenmesi, kimlik doğrulama, şifreleme, trafik yönetimi, baz İistasyonları arası geçiş(Handover) gibi fonksiyonları yürütür.
Mobil Station (MS): Mobil cihaz ve SIM kartın bir araya gelmesiyle oluşur. Ses ve veri iletimini gerçekleştirir. Sistem aboneyi SIM kartta kalıcı olarak saklanan IMSI(İnternational Mobile Subscriber Number) ile tanır.
Ağ ve Anahtarlama Alt Sistemi (NSS)
Mobil cihazın şebeke içinde veya diğer şebekelerde bulunan telefon aboneleri ile bağlantısını sağlayan ve abonelik işlemlerini yürüten sistemdir. Aynı zamanda mobil sistem ile sabit telefon şebekesi (PSTN) arasındaki bağlantıyı kurar. MSC, HLR, VLR, AUC, EC, IWF bölümlerinden oluşur.
Mobile Services Switching Center (MSC): NSS'nin en temel elemanıdır. Santral olarak adlandırılan bu kısım şebeke içinde ve diğer sebekelerle olan tüm bağlantıları yerine getirir. Mobil istasyondan gelen konusma bilgisi BSSden geçerek MSCye gelir ve buradan görüsülmek istenen abonenin bulunduğu yere servis veren baz istasyonuna yada Sabit Telefon Şebekesi (PSTN)'ne bağlantısı gerçeklestirilir. Ayrıca konusmanın baslatılması ,sonlandırılması, ücretlendirme, anons sistemlerive alt servislerle olan bağlantıları yürütür.
Home Location Register (HLR): Abone kayıtlarının yapıldığı ve saklandığı kütük dosyalarıdır. Abonelere verilen telefon numaraları HLRa kaydedilen numaralardır. Bu numaralar tahsis edildiğinde aboneye ait kimlik bilgisi,ücret tarifeleri, kısıtlamalar ve kullanılacak servisler hakkında bilgiler bu dosyalara kaydedilir. HLR, GSM sistemin en onemli veritabanidir.
Visitor Location Register (VLR): Aktif islemleri gerçeklestirmede kullanılan geçici veri tabanlarıdır. Yani HLRın geçici kopyalarıdır. Abone bilgileri (ücret tarifesi, servisler,kısıtlamalar), abone yer bilgisi gibi bilgiler burada tutulur.
İşletim Alt Sistemi (OSS)
İşletme altsistemi; Şebekenin bir merkezden kontrolünü sağlayan işletme sistemi ve bu amaçla yapılan tüm faaliyetleri içermektedir. Kontrol merkezleri (Operation&Maintenance Centre = OMC) OMS sebekenin uzaktan yönetilebilmesini sağlayan sistemdir. Tüm sebekeyi gözlemleyen kontrolünün yapıldığı merkezlerdir. Bütün TC, BSC ve BTSler sistemde tanımlanmıs olup, çalısma durumları ve performansları incelenmekte, arıza analizleri yapılarak yazılımsal belirli müdaheleler gerçeklestirilebilmektedir.
Bu amaçla kullanılan yazılımlar:
SIM Doğrulama Merkezi (Authentication centre =AUC): Auc , abone verilerinin gecerlilik ve dogrulugunu kontrol etmek amacli kullanilir ve sahte SIM kartların kullanımını engeller.
Cihaz Kimlik Kütüğü (Equipment Identity Register = EIR): Mobil telefon cihazlarına ait kayıtların tutulduğu ve kontrol edildiği kütüklerdir. Her mobil cihazının kimligini gosteren IMEI (International Mobile Equipment Identity) denilen özel bir seri numarası bulunmaktadır.
MSC Mobile Switching Center (Anahtarlama Merkezi): Sistemin merkezi kısmı Anahtarlamanın yanında mobil abonenin tüm ihtiyaçlarını karşılar: kayıt olma, asıllama, handover, çağrı yönlendirme, sabit telefon hattına (PSTN) bağlanma Bir çok hücreden sorumludur