arkadaşlar emrah kardeşimizin anısına ve siz motosiklet dostlarına hitaben kısa bir konuşma yapmak istiyorum.
aslında okuyacaklarımın hepsi tek tek aklımda ancak heyecanlanmamak adına kağıttan okumak istiyorum.
motosikletle ilgili toplumuzda çoğu iç karartıcı onlarca ön yargı var.emrah kardeşimizin cenazesine
giderken iş yerimdeki arkadaşlarıma benim de iki motosikletim olduğundan ve o moralle dert anlatmak istemediğimden
beyaz bir yalan söyleyerek arkadaşımın otomobil kazasında öldüğünü söyleyerek yola çıktım.
arkadaşımızı gazi hastahanesinin morgunda beklerken duvarda bir yazı okudum:
-hastalık öldürmez,kazada öldürmez ecel öldürür.
bu sözler çok doğrudur.ancak bazı ölümler o kadar ani ve o kadar ecelsizdir ki kabul etmek çok zordur.
mesleğim gereği ğek çok ölümle karşılaştım.kimisi 70 inde yatakta,kimisi daha dünyaya gözlerini bile açamamış
bir bebekti.ama en zor ölüm emrah kardeşimiz gibi yıllarca eğitim aldıktan sonra daha mesleğini yeni alan ve
geleceğin omuzlarında yükseleceği genç bir arkadaşımızın ki gibi olan ölümlerdir.
-emrah kardeşimizin kazasını şu an tartışmamızın hiç bir anlamı yok.
-ancak beraber yaptığımız gezilerden ve beraber konuşmalardan sonra şu an aklıma kaza yaptığı ve
canına mal olan bu son motoru alışı ve hatta aldığı günlerde yaptığı ilk kazası geliyor.
-emraha hayrola geçmiş olsun dediğimde "abi vallahi kaza yapmadım derin bir çukura girdim çıktım bir bakltım arka
stop kapağı düşmüş dediği ve benim de ona inanmış gibi yaptığımı hatırlıyorum.
oysaki tarlaya çıkıp off road yaptığını ve motoru yatırdığını biliyordum.
-ona sormayı unuttuğum ve belki de sorsam da ne diyeceği belli olan soruyu siz motosiklet dostlarına da sormak
istiyorum:
"eminmisiniz".
-ben de dahil hepimiz hemen hemen her gün emrah kardeşimizin yaptığı yada benzeri onlarca
ölümcül kazayı ecele teğet geçerek atlatıyoruz.
-ve size soruyorum:
eminmisiniz,acaba o hızda giderseniz o virajı alabilecekmisiniz,eminmisiniz 100 metre sonraki kavşaktan bir
otomobil önünüze fırlayacak mı,eminmisiniz o motoru kullanabileceğinize,
"eminmisiniz" size bir şey olduğunda gözü yaşlı ana baba kardeş ve dostlar bırakmayacağınıza.
eminmisiniz.
-müseadenizle ünlü bir şairimizin bir şiirinden kısa bir alıntı yapmak istiyorum
-an gelir ömrünün hırsızıdır
her ölen pişman ölür
hep yanlış anlaşılmıştır
hayalleri yasaklanmış
bizler seni çok iyi anlıyoruz emrah,sen hayallerinin ve rüzgarın peşinden koştun.bazen bir saat bir ömre bedeldir.
yıllar sonra kısacık bir dost sohbetinde aklımıza gülen gözlerin gelecek.
bizimle saaatlerini paylaştığın için sana son bir teşekkürü borç biliyorum.
bizler hakkımızı helal ettik
çok iyi biliyorum ki sen de bize hakkını helal ederdin.
-----
beni dinlediğiniz ve ömrünüzün 5 dakikasını bana ayırdığınız için teşekkür ederim ve son olarak bir şey
hatırlatarak konuşmama son veriyorum:
-dostlar konuşmamın da başında dediğim gibi toplumda ön yargılar var ve bunları yıkmak tamamen bizlere bağlı.lütfen az daha dikkat,lütfen az daha bilgi,lütfen az daha emniyet ve lütfen kendi ecelimiz olmayalım
SAYGILARIMLA