Yürekçe;
Çok güzel yakalamışsın...:cat:
Valla doğruluk payı var.
Benim hanım pek karışmaz ama babam bu konuda baya iyidir.
Zaten senede bir kez görüşebiliyoruz.
Onunda bir bölümünü ailecek bir geziye ayırdım mı, babama arkaya otur diyorum.
Yoksa bütün trafik işaretlerini bana hatırlatıyor.
-sağa viraj!
-burası 50 km/h
-kırmızı yanıyor.
-geçme yasağı var.
Genellikle babama;
-baba belki inanmayacaksın ama ben çoook küçük yaşlardan beri görebiliyorum.
diyorum.
Sonra konu üzerinde şakalaşmaya başlıyoruz.
Yaklaşık 5 dakika karışmıyor.
Sonra yine başlıyor.
Gerçi haksız da değil.
En yakın arkadaşını bir kazada kaybetti.
Birlikte geçirdikleri bir kazada.
Babam bilek kırığıyla kurtuldu ama arkadaşını kurtaramadılar.
Hatalı sollama yapan bir kamyonet üstlerine çıkmıştı.
Herhalde bir 30 sene geçti aradan.
Ama babam bir daha direksiyon başına oturmadı...
Ben o zaman çocuktum.
Olayı idrak edebilecek yaşta değildim.
Ama bu gün babam her trafik işaretini bana hatırlattığında, o kazayı ve bir daha araba kullanmayan babamın psikolojisini düşünür, çenemi kapatırım.
Tabii bir yere kadar.:wiinkk:
Babam bana hiç söylemedi ama
Ben biliyorum......
