20 yıldır karate yapıyorum. 30 yaşındayım. azıcık gobeem var. olsun. altında kuru baklava gibi kaslarım saklı. gösterip te artistlik yapmayayım diye üzerini yağ ile kaplattım.
namık ekin ilk hocamdır. 5 sene. akabinde muhtelif salonlarda takıldım. bir ara kırmızı siyaha kadar taekwondo ile ilgilendim. sonra yeniden karate.
ashihara karate de 2. dan ım var.
şimdi biri çıkar bizde de don var diye espri yapar yapmasın:santa: godummu bayarım ha
şu yaşıma kadar karate teknikleri ile adam dövdüğümü hatırlamıyorum. musabakalar hariç. şiddet eğilimli bir kişi değilim. çok fazla söverese birisi o zaman tek dalarım. yoksa ufak tefek şeylerde, ağız alışkanlığı kelimelerde, trafikteki anlaşmazlıklarda, herhangi bir kaza anında vs dur şunu iyi bir döveyim gibi bir düşünce yapım yoktur. genelde sakat bırakıp evine yollayacağımı bildiğim durumlarda bile sen haklısın ağa derim yoluma devam ederim.
bahçelievlerde sokaka aralarında tek yön uygulaması var. bir gün başıma söyle aşağıda yazana yakın birşey geldi.
adam ters yonde geliyor: kafa kafaya geldik yol vermedim. sol camdan kafayı çıkardı:
-çekilsene
-ters yondesin
-biliyorum ben burada oturuyorum
-o daha kötü değil mi?
-çekilecek misin çekilmeyecek misin
.. motoru stop ettim. yan sehpaya bıraktım kaldırıma oturdum.
-lan çekilsene
-....
-lan çıldırtma beni
-....
-dostum arabandan hiç inme sen içeriden seslen boş yere sopa yiyeceksin. al geri git
işte bu esnada şöför beyefendi
elinde kurusıkı mı gerçek mi olduğunu anlayamadığım bir silahla arabadan indi.
-aman ağbiii canımsın geç yol senin olsun.
-haha söyleeeee.
-paşamsın. öpüyorum ellerinden baştan söylesene yahu...
plakayı aldım direk 155 e ihbar silahlı şahıs diye. sonrasını bilmiyorum.
