- Katılım
- 28 Nis 2009
- Mesajlar
- 2,248
- Konu Yazar
- #141
Ben anlamıyorum,birini deli dolu sevip,ayrıldıktan sonra bir başkası hayatınıza girdiğinde onu unutamayacaksın,hep aklının bir kösesinde kalacak,başkası seni mutlu etsede sen yine de onda kalacaksın sözlerini. Tabiki de unutacaksın ve o şahıs artık senin için bir anlam ifade etmeyecek.Biliyorum ki,günün birinde seni gerçekten deli,dolu terkedemeyecek kadar seven biri ile sonsuz mutlu olacaksın.Aklına da zerre gelmeyecek bunlar,ha gelirse de vay be ne günlerdi diyecek gececeksin.
İnsan yöneten bir varlıktır,duygularını da yönetmeyi öğrenebilmeli,kendini kandırabilmeli aynı bir pamuk şekerle kandırılabilen çocuk gibi.. Testiyi bırakın kırılsın,kırılsın abi. Bir doktor, elinde testi ile gelmiş derse.Testi de hafifçe birşey değilmiş,öğrencilere kontrol ettirmiş. Ardından derse bir soru ile başlamış,testiyi sağ eliyle havaya kaldırarak. Sizce bu testiyi kaç dakika daha böyle tutabilirim.Aynı zamanda kaç dakika tutabileceğini ölçerken öğrencilerden de yorumlar alır,her bir öğrenci farklı farklı yorumlarda bulunmuş,demişler ki, bilmem kaçıncı tendon bilmem kaçıncı dakikadan sonra yorulmaya ve kasılmaya başlar,testiyi tutamaz düşürürsünüz.Kimi sizin kol kas oranınızıda dikkate alırsak bilmem şu dakikada testiyi düşürürsünüz. Herneyse , söylemler devam ederken hoca elindeki testiyii bırakıvermiş,kırılmış.Kıssadan hisse, bırakın testiniz kırılsın,biriktirmeyin içine acıları,üzüntüleri,yüklemeyin kolunuza.. Bırakın geçmişte kalsınlar..
Sen radikal bir karar al ve duygularını dinle-yönet ,evet deli dolu yedi yıl,ancak karşıdaki kimse için bir yolculuğa çıkmışsınız,tekrar siz olabilmek için.Karşındaki kişide geriye dönüş yok,yoluna devam etmelisin.Şu sıralar slow,duygusal müzikler dinleme,hobilerine yoğunlaş,spor yap,yemek yap,arkadaşlarınla daha çok vakit geçir.
Hayatının merkezinde öncelikle sen ol,merkezin ilk dairesinin hangi uzaklıkta,yakınlıkta olacağına sen karar ver ve oraya sen koy birini,sen koyma..Neden mutsuz olmaya devam edesin? Mutluluğu hak mı etmiyorsun ? Dünyanın en kötü insanı dahi olsan,mutluluğu hak ediyorsun. En çokta sen ediyorsun ,dünyanın en önemli şeyini yapmışsın,o kız için çıkıp gitmişsin,sizi kurtarmak , onunla olabilmek için ona koşmussun..Bunu yaşamak isteyen,böyle bir aşkı isteyen o kadar çok insan var ki..Ya bana biri böyle yapacak,dünyanın en büyük kavgasını yaşamış olsak, İskenderundan Ankaraya koşmussun ona,ben benimle evlenir misine verilen cevaplara göre evet evet evet diye bağırırdım heralde.. Seviyor olsaydı,hala seninle olmak istiyor olsaydı,başka sonuclanırdı.
Çok güzel birşey yapmıssın,son bir kez emin olmuşsundur.İçin aklın emindir umarım...Tamam onunla olsaydın çok mutlu olurdun ama artık onun peşinde hiç etme kendini,hiç etmesine de izin verme. Duygularını hiç ettirme..
Samimiyetin için teşekkürler,burada forumda paylaşman bunu gösterir, umarım samimiyetime de inanırsın .
Hoşforumlar
Birini deli dolu sevip de ayrıldıktan sonra unutamamak bir başkasıyla yapamamak... Çok da anlaşılmayacak bir durum değil be hocam. Belki bu ne kadar sevdiğinde ne kadar mücadele ettiğinle orantılı birşeydir. Hayatına bi başkasını sokmaya çalıştığında haala sevgine ihanet ediyorsun gibi gelir mesela. Hadi diyelimki avuttuk kendimizi vermeye çalıştık gönlümüzü bu kez oturup konuşurken bile bir an geliyor en basiti bi espiri yapiyorsun karşındaki anlamıyor çünkü o espiriyi bile eskiden sevdiğin hatuna yaptığında anlamlıydı, aranızda buna dair paylaşımlar vardı. Geçmiş vardı silip bi kenara atamadığımız, alışkanlıklar vardı yıllarca devam ettirdiğimiz vs vs vs..
30 yaşında bi hayvanım.. çok hatunlar geldi geçti universite zamanları ve hiçbirini sevmediğimi anladım bu insanla bir araya gelince. Unutulur mu diyorsun? Gülüp geçilir mi diyorsun? Ailenden kanından canından biri kaza geçirdiğinde umursadığından çok umursadığın biri oldumu bi grip oluşunda? Telefonda tartışınca canı sıkıldı diye atlayıp yüzlerce km yol yaptınmı hiç? Yada sana böyle davranan kimse oldumu?
Şimdi unutalım unutalım da nasıl?
Kendimi kandırayım eywallah ama sıkıntı bu zaten. Avutamıyorum aklımı söz geçiremiyorum gönlüme..
Psikolojiden hayattan düzenden dem vurarak karşımdaki nice arkadaşlarımı toplamışımdır ki hala sıkıntısı olan gelir akıl danışır ama terzi kendi söküğünü dikemezmiş hikayesimidir neyse artık yapamıyorum.
Zaman diyorum tamam zaman zaman da ne kadar zaman? Aralık 28 de Iraktaydım bu nişanı attığımda. 2 ay bıkmadan usanmadan çevremdeki herkes düzelsin diye araya girmeye çalıştı kabul etmedim. Sonra yokluğu koymaya başladı ve nisan ayında düstüm yollara bu hikaye çıktı ortaya.
Hobilerle farklı işler güçlerle bir sürü sacma sapan dünya işleriyle fazlasıyla meşgul oldum bu yolculuğun ardından geçen 6 ay boyunca ve hep kendime direktifler verdim. Bir daha dönüşü yok bunun dedim, aklımda kurup kurup kötülemeye çalıştım gönlümdekini ama olmuyor aga olmuyor. Olur bir yanı olsa ne bileyim atıyorum bunun bi ameliyatı olsa bu kadar acıyı çekeceğime kesin alın la şunu kurtarın beni diyeceğim zamanlar oluyor. Ama yok varsa da ben bulamıyorum başaramıyorum başedemiyorum..
Ayrıca çok teşekkürler içtenliğin için