Son durum nedir..
Yaklaşık 7 aydır Rusyadayım. Kendimi hayvan gibi işe güce verdim. Bu süreç içerisinde nadiren mail attım kendisine toplasan 3 5 defa. Daha sonra işlerin yoğunluğundan ve bu işte sorumluluğumun çok fazla olduğundan bi süre sonra aklıma dahi gelmediğinin farkına vardım.
Demekki neymiş kendini birşeylere vermen gerekiyormuş..
Aradan zaman geçmesi gerekiyormuş..
Zaman geçti evet.. Acı da geçti..
Aklıma geldikçe bi sigara daha yakardım, ne zaman bir sigara daha yakıp uzaklara dalsam aklımda yine O olurdu. Bu acıyı içimden söküp atabilmeyi o kadar istiyordum ki yılların tiryakisi olarak sigarayı bıraktım.
Bu durumun bana yaşattığı acının eninde sonunda biteceğini biliyordum. Ama bitsin artık diye çırpındıkça daha çok acıtıyordu.. Bu aşk denen derde düşen herkes aynı hatayı yapıyor olsa gerek..
Demekki sakin kalabilmek gerekiyormuş..
Sonra zaman geçti görüşmeyi bıraktığı bir ortak arkadaşımızla buluşmuş. Hayatında hiçbirşeyin eskisi gibi yolunda gitmediğinden, kimseyle mutlu olamadığından bahsedip benimle hala gorusup gorusmedigini sormus vs vs vs..
Sigaraya o kadar karşı iken sigaraya başlamış.. Maddi konuda sıkıntılar yaşamaya başlamış.. E tabi artık borcunu harcını sürekli kapatan bi ben yok hayatında.. Her istediği olsun diye, kendisi mutlu olsun diye çırpınan bi ben yok.
Bunu ukalalık gibi algılamayın sakın ama birlikteyken dahi şakayla karışık söylerdim kendisine 'biz ayrılırsak sen benim gibisini çok ararsın ooooluuum' diye..

Bu asla bir şaka değildi.. Zamanımızda maddiyat ön plandayken ben birgün olsun lafini yapmadım. Milletin beyaz eşya takımı düzdüğü fiyata ben bitane buzdolabı alabildim lan

haala durur evin bi köşesinde beyaz eşyalarım oyyy..
(Anılarım depreşti yine)
Arkadaştan durumla ilgili haber geldikten birkaç gün sonra kendisinden mail geldi.. Birkaç hal hatırdan sonra maddi sıkıntılarının olduğundan bahsederek yardım istedi
(bu durumu burda paylaşmam yanlış görüyor biliyorum ama 1.5 senelik 13 sayfalık konuda ben böyle birşeyi yazıyorsam vardır bi bildiğim okumaya devam et)
Şimdiye kadar niye söylemediğini, ayrı da olsak kendisine defalarca ne sıkıntın olursa olsun çekinme dediğimi hatirlatarak ihtiyacını karsiladim.
Sonraaaa zurnanın zaaaaaart dediği yere geldik.. 1 hafta sonra bir sosyal ağdan kızın teyzesi beni ekledi ve biraz mesajlaştık (7 yıllık bir ilişki sülalenin nerdeyse hepsini tanıyorum zaten sadece sosyal ağda yoktu)
Bana ne dedi biliyormusunuz? Ailecek arkandan şu sözü söylüyorlar (annesinin ağzından) 'Yunus itten pişman oldu, geldi köpek gibi benim kızımın kapısında yattı affetsin beni diyerek ama artık biz istemiyoruz'
Ne demiş nur içinde yatasıca Aşık Veysel ' güzelliğin on para etmez şu bendeki aşk olmasa..
Durumu duyduktan sonra benim hakkımda böyle sözler ediyormuşsunuz ayıp olmuyormu diyerek bir mail attım. Ondan sonra başladı yok sana kim söyledi yok şu yok bu.. Kendisine 'adam gibi' cevap vermemi söyledi. Bende kendisine artık dayanamayıp 'adam gibi' bir cevap verdim!!
Özür diledi ve bir daha ses soluk çıkmadı..
Şimdi ne mi yapıyorum? Hayatımı bıraktığım yerden yaşamaya devam ediyorum..
Durum hakkında kamu spotu içeriğinde bir mesaj vermeyeceğim. Yaşadığım evreler genel hatları ile konu içerisinde yer almakta zaten.
Bu son fotoğrafla sizleri selamlıyorum
[url]http://i.hizliresim.com/483o1A.jpg[/url]