Yunus bey derdini paylaşmış.
Bana sorarsanız dünyadaki en büyük acının aşk acısı gibi paylaşılmasına luzüm yok.
Üzülmüş,kırılmış olabilirsiniz ama daha dün yaşadığım yerde aile katliamı yaşandı.
Bunları bir düşünün o insanlarda bir zamanlar birbirini seviyormuştur,sayıyormuştur.
Demek ki bir kırılma noktası oluyor.
Bu kadar dert etmeyin.
Bir seçim yaparsın,tüm hayatın değişir diye söylerler.Doğru aslında.
Şimdi bu kadarda mı kalpsizsin diyenler olabilir ama şu meslekte o kadar uç olaylara şahit oldum ki...
Insanlar savaştan kaçarken,umut yolculuğunda canlarından oluyor yada çocuğuna yiyecek ekmek getiremiyor.
Durumunuz kolaydır demiyorum,yazınızı da çok okudum ama beni yabancı bayan bir gazetecinin,resmini çekicem diye kollarında çocuğunu taşıyan,savaş mağduru babayı,çelme takıp düşürmesi,yerlerde sürünmesine rağmen yavrusunu bırakmayan o baba kadar derin etkilemedi.
