- Katılım
- 8 Ağu 2008
- Mesajlar
- 1,890
- Konu Yazar
- #1
merhaba öncelikle kendimden başlayim:
13/02/1983 istanbul şişli doğumluyum.nüfusa kayıtlı olduğum yer sivas/kangal.ilkokulu 4.leventte okudum,okul bitti ardından orta okul için kağıt hane imam hatip lisesine gönderildim orta 1. sınıfta kaldım.annem ve babam şiddetli geçimsizlikleri evde hiyenarşik bir durum yaratıyodu bizde nasibimizi almış olduk buarada.ardından 2. sınıf için bakırköy imam hatip lisesine gittim yurtta kaldım.o sıralarda evi tadilet nedeniyle şirinevlere taşınmıştık.okulla aram pek iyi değildi aile desen zaten yok eee haliyle bizde yavaş yavaş bulu çağımıza girmiştik asilikler içinde bulun muş olduğun sitresli ortamında takviyesiyle içimde müthiş bir asilik pisikopatlık yetişmişti lise 1. sınfı bitirdim ardından 2. sınıfa geçtiğimde okulu bıraktım.tekrar geri beşiktaşa taşınmış tık tabi.evde durum gene aynı vaziyet devem şiddet bazı zamanlar tavan yapı e haliyle bizde artık eve arada bir uğrar olmuştuk 14/15 yaşlarımda iken uyuşturucu maddelerle tanışmıştım kendimi onlara iyice bağlayı vermiştim artık vazgeçilmezim haline gelmişlerdi.(arada bir motor tamircisi arkadaşım tayfurun yanına uğrardım onunla takılırdım) derken o kavga senin bu kavga benim derken yaş 18 oldu sonra bir kavgaya karışmıştım herzamanki gibi sıradan olucağını sanmıştım kiiiiii...çok büyük bir yanılgıya düşmüştüm tabi iş işten geçmişti cezaevine düşmüştüm artık metris kapalı ceza evinde 1buçuk sene yattıktan sonra annem ve babamın ayrıldığını öğrendim(babamdan) askerlik için kapı teslim olmuştum artık gidipte olayları yatıştırıp geri bir araya getirme şansımda yoktu zaten.acemi birliğim olan ıspartaya gittim.usta birliğim için boluya;ordanda kuzey ırak son nokta olmuştu.askerliğin son aylarına yakın bir dönemde ise talihsiz bir kaza yaşamıştım.tim halindeiken bacağıma kaza sonuçu saplanan bir süngü tarafından azkalsın sakatlanıyordum...derke askerlikte bitmişti(derlerya hani göz açıp kapayana kadar bitiririsin diye benimki hiçte öyle olmamıştı)neyse...askerden geldim artık bir aile yok işyok şimdi kiminle birlikte kalıcaktım acaba derken ilk önce annemin yanına gittim,ardındanda babamın biraz orda biraz burda.buaralarda tabi uyuşturucuya devam(nalet olsun) birsene daha böyle geçti ardından dur olum mehmet nereye kadar lan böyle ya git intihar et yada adamol dedim kendime.daha sonra biriş buldum.daha önceleri kuyumcuk yapıyorduk babamın kendi işiydi imalat üzerine.iyide ben kuyumcuda çalışamazdım ki beni kimse işe almazdı diye düşündüm kendi kendime.daha sonra bir tekstil fabrikasında işe başladım derken derken kendimi geliştirdim bir senede böyle geçti yaş oldu 22 ile 23 arası.çalıştığım fabrika çoruma bir fabrika daha kurmuştu elaman yetiştirmek için çoruma gitmemizi istemişlerdi benim için bulunmaz bir fırsattı resmen balıklama daldım hemen ben giderim hem semtten hem bu kargaşadan uzaklaşmış olurum dedim.öylede oldu zaten.git gel git gel derken çorumda bir bayanla tanıştım şimdi kendisi eşim olur
baktım şartlar güzel burda kalabilirimde çorumda kalmaya karar verdim çalıştığım fabrika ise bana kazığını atmak için hiç te gecikmemişti saolsunlar.anlaştığımız ücrette sabit durmadılar sefillik yaşadık resmen ardından kuyumcuda çalıştığım aklıma geldi ulan şansımı denicem dedim ve bir kaç referans ile burda bir kuyumcuda işe başladım...bu arda uyuşturucuyuda eşimle tanıştıktan sonra ALLAHIMA çok şükür bırakmıştım zorda olsa...daha sonra evlendim çoruma tamamen yerleştim bütün yaptıklarımdan pişmanlık duydum tövbe ettim...gelelim şidiye yaş 26 oldu birtane oğlum var 1 yaşında adı TalhaBora çok mutluyum artık herşey mazide kaldışimdilerde sadece sigara kullanan sabak dükkana akşam eve sabah dükkana akşam eve ve hiç arkadaşı hiç ama hiç arkadaşı olmayan birisiyim.bundanda çok mutluyum sadece bir iki tanıdığım muhabbet ettiğim motorcu birkaç abi dışında oda hafta sonları vaktim olursa...ALLAH beterinden saklasın diyerek noktalıyorum ...saygılarımla.
13/02/1983 istanbul şişli doğumluyum.nüfusa kayıtlı olduğum yer sivas/kangal.ilkokulu 4.leventte okudum,okul bitti ardından orta okul için kağıt hane imam hatip lisesine gönderildim orta 1. sınıfta kaldım.annem ve babam şiddetli geçimsizlikleri evde hiyenarşik bir durum yaratıyodu bizde nasibimizi almış olduk buarada.ardından 2. sınıf için bakırköy imam hatip lisesine gittim yurtta kaldım.o sıralarda evi tadilet nedeniyle şirinevlere taşınmıştık.okulla aram pek iyi değildi aile desen zaten yok eee haliyle bizde yavaş yavaş bulu çağımıza girmiştik asilikler içinde bulun muş olduğun sitresli ortamında takviyesiyle içimde müthiş bir asilik pisikopatlık yetişmişti lise 1. sınfı bitirdim ardından 2. sınıfa geçtiğimde okulu bıraktım.tekrar geri beşiktaşa taşınmış tık tabi.evde durum gene aynı vaziyet devem şiddet bazı zamanlar tavan yapı e haliyle bizde artık eve arada bir uğrar olmuştuk 14/15 yaşlarımda iken uyuşturucu maddelerle tanışmıştım kendimi onlara iyice bağlayı vermiştim artık vazgeçilmezim haline gelmişlerdi.(arada bir motor tamircisi arkadaşım tayfurun yanına uğrardım onunla takılırdım) derken o kavga senin bu kavga benim derken yaş 18 oldu sonra bir kavgaya karışmıştım herzamanki gibi sıradan olucağını sanmıştım kiiiiii...çok büyük bir yanılgıya düşmüştüm tabi iş işten geçmişti cezaevine düşmüştüm artık metris kapalı ceza evinde 1buçuk sene yattıktan sonra annem ve babamın ayrıldığını öğrendim(babamdan) askerlik için kapı teslim olmuştum artık gidipte olayları yatıştırıp geri bir araya getirme şansımda yoktu zaten.acemi birliğim olan ıspartaya gittim.usta birliğim için boluya;ordanda kuzey ırak son nokta olmuştu.askerliğin son aylarına yakın bir dönemde ise talihsiz bir kaza yaşamıştım.tim halindeiken bacağıma kaza sonuçu saplanan bir süngü tarafından azkalsın sakatlanıyordum...derke askerlikte bitmişti(derlerya hani göz açıp kapayana kadar bitiririsin diye benimki hiçte öyle olmamıştı)neyse...askerden geldim artık bir aile yok işyok şimdi kiminle birlikte kalıcaktım acaba derken ilk önce annemin yanına gittim,ardındanda babamın biraz orda biraz burda.buaralarda tabi uyuşturucuya devam(nalet olsun) birsene daha böyle geçti ardından dur olum mehmet nereye kadar lan böyle ya git intihar et yada adamol dedim kendime.daha sonra biriş buldum.daha önceleri kuyumcuk yapıyorduk babamın kendi işiydi imalat üzerine.iyide ben kuyumcuda çalışamazdım ki beni kimse işe almazdı diye düşündüm kendi kendime.daha sonra bir tekstil fabrikasında işe başladım derken derken kendimi geliştirdim bir senede böyle geçti yaş oldu 22 ile 23 arası.çalıştığım fabrika çoruma bir fabrika daha kurmuştu elaman yetiştirmek için çoruma gitmemizi istemişlerdi benim için bulunmaz bir fırsattı resmen balıklama daldım hemen ben giderim hem semtten hem bu kargaşadan uzaklaşmış olurum dedim.öylede oldu zaten.git gel git gel derken çorumda bir bayanla tanıştım şimdi kendisi eşim olur
baktım şartlar güzel burda kalabilirimde çorumda kalmaya karar verdim çalıştığım fabrika ise bana kazığını atmak için hiç te gecikmemişti saolsunlar.anlaştığımız ücrette sabit durmadılar sefillik yaşadık resmen ardından kuyumcuda çalıştığım aklıma geldi ulan şansımı denicem dedim ve bir kaç referans ile burda bir kuyumcuda işe başladım...bu arda uyuşturucuyuda eşimle tanıştıktan sonra ALLAHIMA çok şükür bırakmıştım zorda olsa...daha sonra evlendim çoruma tamamen yerleştim bütün yaptıklarımdan pişmanlık duydum tövbe ettim...gelelim şidiye yaş 26 oldu birtane oğlum var 1 yaşında adı TalhaBora çok mutluyum artık herşey mazide kaldışimdilerde sadece sigara kullanan sabak dükkana akşam eve sabah dükkana akşam eve ve hiç arkadaşı hiç ama hiç arkadaşı olmayan birisiyim.bundanda çok mutluyum sadece bir iki tanıdığım muhabbet ettiğim motorcu birkaç abi dışında oda hafta sonları vaktim olursa...ALLAH beterinden saklasın diyerek noktalıyorum ...saygılarımla.
