Arkadaşlar merhaba,
Nihayet bir fırsatını bulup yapılan organizasyon, almış olduğumuz eğitim ve devamındaki süreçle ilgili bir şeyler yazabiliyorum.
Eğitimle ilgili konu açıldığında mutlaka katılmalıyım diye içimden geçiriyordum ama bir yandan da “Crf’nin fabrikasyon dişli lastiklerinin uygun olmadığını” düşündüğüm için bir çekincem vardı.
Ve bu sebeple bu eğitime katılmama kararı almıştım.
Hatta bu endişemi Tommy ile de paylaştım kendisine telefon edip. O da kararı bana bıraktı.
Birkaç saat sonra ise yazın Sakarya’da yarım saatliğine tanışıp görüşme imkanı bulduğum
@F54 - Fatih arkadaşımız telefon etti bana ve eğitime neden gelmediğimi sordu. Galiba ikna oluyordum. Ona da anlattım durumu ama onunla konuşurken elimdeki CRF sayısını düşününce “neden olmasın?” dedim ve “orijinal – dişli lastikleri olanla değil üstünde daha bir yol odaklı lastikleri olan 2017 Rally ile katılırım eğitime” diye düşünüp eğitime katılmaya karar verdim.
Ödemeyi yaptım hemen ve eğitime dokuzuncu sırada katılmaya hak kazandım ki zaten yarım saat kadar sonra da rezervasyonlar doldu.
Hemen whatsapp grubu organizasyonu yapıldı. O günlerde birkaç tetkik-test yaptırıyor olduğum için grubun dinamiklerine 2-3 hafta kadar ayak uyduramadım hatta. Şimdilerde de süper adapte olmuş olduğum da su götürür tabii.
Sonra Okan Sinan Hoca telefon etti bana ve yarım saat kadar konuştuk. Eğitime katılacağım motorun markasının, modelinin, yaşının hiçbir önemi olmadığını, motorun bakımlı ve bizim ekipmanlarımızın da tam olmasının yeterli olduğunu söyleyerek istediğim motorla katılabileceğimi söyleyip yüreğime su serpti.
Ben de istediğim bir motorla katıldım tabii.
Sadede geleyim.
2 günlük dolu dolu bir eğitim süreci yaşadık.
2 günde de sabah 8’de başladık, akşam 6 gibi bitirdik.
Sonrasında rehavet olur gerekçesiyle öğlen yemek molası yoktu.
Hava çivi gibiydi.
Eğitim öncesi ve aralarda motorun tepesinde değilken kaskı çıkarıp eğitimin o aşamasında neler yapacağımızı/yapıyor olduğumuzu hocalarımızdan dinlerken yüzümün ve kulaklarımın soğuktan lime lime doğrandığı hissettim bazen.
10 derece daha sıcak olsa çok güzel olurmuş valla. Resmen donduk.
Forumdaki diğer bir konuda “İkarus sendromu” bahsi geçmiş.
Eğitim sonunda elde edilen kazanımlardan belki de en önemlisi motosiklet sürmenin tüm sürecinin aslında ne kadar ciddi olduğunun ve de şimdiye kadar motor tepesinde şans eseri hayatta kalınmış olunduğunun farkına varılmasıydı diyebilirim.
Buna bağlı olarak da eğitim sonunda bir “özgüven patlaması” değil de “amma da gereksiz özgüvenli sürüyormuşum” şeklinde bir “ego balonu patlaması” yaşanması durumundan bahsedebiliriz.
Tam olarak bu hatta.
Eğitim ilerledikçe bizden istenen “virajlara daha da düşük hızla girmemiz” oldu.
Anlayın artık ikarus sendromunu.
Bu işin rasgele yapılan bir aktivite olmadığını, motosiklette yaptığımız her hareketin, motora oturuşumuzla, başımızla, bakışımızla, elimizle, ayağımızla, vücudumuzla verdiğimiz her komutun bize bir geri dönüşü olduğunu fark etmemizi sağladı bu eğitim.
Ve bu komutların hangi aşamada nasıl sonuçları olabileceği konusunda da bir fikir oluştu kafamızda.
Delifişek motorların da olduğu eğitim grubumuzda geldiğimiz son noktada grup olarak ortalama süratimizin hatırı sayılır derecede düştüğünü söyleyebilirim.
Ki tüm eğitim boyunca Okan Sinan hocanın bizlerden talep etmediği tek şey belki de "daha performanslı bir sürüş" idi.
Ve eğitim bittikten sonra asıl kazanımın eğitimde bahsi geçen, gördüğümüz, öğrendiğimizi sandığımız, öğrendiğimiz ve eğitim süresi, katılımcı sayısı ve kalan enerjimiz doğrultusunda bir miktar da pratiğini yaptığımız teknik ve bilgilerin dümdüz yolda değil, yine böyle bol virajlı, inişli çıkışlı yollarda 2.000 – 3.000 km daha yol yapıp pekiştirmemiz sonucunda elde edileceğini ve de ancak o zaman bir sonraki seviyeye-eğitime hazır hale geleceğimizi belirtti Okan Sinan ve Halil Barış Hocalarımız.
Forumda çoğu kişi birbirini tanımıyor.
Ben de Tommy hariç eğitime katılan kimse ile tanışmıyordum.
Çok güzel bir etkinlik oldu.
Biliyorum ki ömür boyu sürecek müthiş güzel dostlukların temeli atıldı bu eğitim organizasyonu vasıtasıyla.
Organizasyondan sonra “keşke” diyebileceğim 2 uç senaryo tespitim oluştu naçizane:
1. Keşke eğitime katılanların sayısı 5 kişi ile sınırlandırılsaymış. Kapalı alanda neyse de Şile-Teke orman yolunda hocalarımızın her katılımcıya ayıracağı zaman 2 katına çıkabilirmiş ve de katılımcılar adına çok daha verimli ve hocalar adına da muhtemelen daha az yorucu bir eğitim süreci olurmuş herhalde.
Tabii o ilk 5 kişi içine girmiş olmam koşulu ile.
Kaldı ki 10 kişilik kontenjan bile çabucak doldu. Forum dışından 2 kişi daha getirebilmeyi isterdim.
2. Biraz ütopik olacak ama, keşke şu forumda aktif olarak yazan 50 kişi falan varsa, hepsi eğitime katılabilseymiş.
Bu yazdığımı eğitim alanlar daha iyi anlar ama artık motora ve sürüşe bakışımızda “önce güvenlik” anlamıyla öyle bir değişiklik oldu ki keşke bu bakış açısını tüm forumdaşlarımız da edinebilselerdi.
Ayrıca hem forumdaki paylaşımlar çok daha fazla derecede saygı-sevgi çerçevesinde yürür ve hem de paylaşımların kalitesi artacağı gibi motosiklet gibi müthiş güzel ve bizleri hayata bağlayan bir paydada buluşan bu forumdaşların her biri için farklı şehirlerde çalacağı kapıları olurdu.
40 yıllık 12 dost kazandırdı bu organizasyon bizlere.
Bazılarının “nick”lerini bile duymamış olsam, bazılarının isimlerini öğrenmekte-hatırlamakta güçlük çeksem ve bazen bu konuda çuvallasam da hatta bazılarının forumda yapmış olduğu paylaşımların ya da kurmuş oldukları cümlelerin mantığını ve sürecini algılamakta zorlanmış- (ve hatta hâlâ) zorlanıyor olsam da bu 2 günlük eğitimde tüm katılımcıların ne kadar sıklıkla öz eleştiri yaptıklarını (=hocaların babacanlığının da büyük etkisiyle katılımcıların sıkça öz eleştiri yapabildiklerini) görmek hem beni müthiş etkiledi ve hem de branşım farklı olsa da bir eğitimci olarak ziyadesiyle de memnun da etti.
Eğitime katılarak kendileriyle tanıştığımız ve çok keyifli 2 gün geçirdiğimiz tüm forumdaşlarıma tekrardan teşekkür ederim. Her biriyle tanışmış olduğum için kendimi gerçekten şanslı hissediyorum.
Katılımcı listesini hatırlatayım:
1)Lombardo – Tolga
2) John Gotti – Emre
3) abyasar – Buğra
4) yarım akıllı – Alperen
5) aybarssurucu – Aybars
6) burak r25 – Burak
7) F54 – Fatih
8) Motoseverrr – Eren
9) haluk23 – Haluk
10) Mcank – Mert Can
Öncelikle eğitime katılmama vesile olan
@F54 Fatih’e ayrıca ve bir kez daha teşekkür ederim.
Eğitim bittikten sonra Adapazarı'na gelip geceyi Fatih’in evinde geçirdim. Pestilimiz çıkmış olmasına rağmen 2 saat kadar daha sohbet ettik.
Eğitimin 2. gününe katılamasa da ilk günkü performansı, sohbeti, bana şarkıcı Yalın'ı andıran ses tonu ve güler yüzüyle
@aybarssurucu Aybars da gönlümüzde yer etti. Kendisinde de bendeki gibi hafif motosiklet sevdası varmış ayrıca.
Normalde satın almayı düşünmeyeceğim Husqvarna ve Triumph marka motorları olan ve boy ve kilo olarak birbirlerini andıran ama ilk başlarda bence tek farkları kaskı çıkarttıktan sonraki elektriklenmiş saç stilleri olan
@yarım akıllı ve
@John Gotti 'yi ayırt etmekte zorlanmadım değil başlarda.
765 çok fenaymış ayrıca.
Gardırop Fuat tadında Fermuar Burak
@burak r25 kazandık eğitimde. Hem de zincirli ve de en gotiğinden.
İkinci Triumph da burada denk geldi. Artık Triumph'lara bakar oldum sayelerinde.
Taze aldığı kırmızı ve abs’siz Inazuma motoruyla fren yaparken asfaltı kazıyan ön sıra arkadaşım ve efendilik abidesi
@abyasar Buğra’yı da unutamam tabii.
Sıralamada tesadüfen arkama düşen ve aynadan baktığımda dev gibi 1290 ADV motoruyla virajlarda kaç kez bakışı kaçırmama neden olan
@mcank . ikinci gün sis farlarını açıp beni iyice korkuttun. Seni de yazdım bir kenara.
Benim ricamla kendi kaldığı otelde benim için de otel rezervasyonu yapan ve ben otele gittiğimde konaklama ücretimi bile ödemiş olduğunu öğrendiğim ve bununla ilgili ne dediysem benden bir ödeme kabul etmeyen ancak kendisini ürkütmemek ve sonraki organizasyonlarda kendisinden daha büyük bir şeyler koparabilmek adına kendisine zorla ödeme yaptığım bir
@Lombardo tanıdım yahu.
Spontini motoruyla; motorunun çalışmamasıyla; motorunun çalışmama ihtimali olduğunu bilen ve buna karşı yanında yani sele altında getirdiği şarjlı tornavida dahil tam takım İzeltaş alet takımıyla; motor çalışmadığı ve tamir için yeterli süre kalmadığından ilk gün eğitime motoru iterek getirmesiyle; biz eğitime başlamışken motoru dağıtıp oracıkta motoru tekrardan çalışır hale getirebilmesiyle; eğitimin sonlarına doğru bir yandan motorun orta ve yan sehpasını virajlarda tıraşlarken diğer yandan hepimizi tokatlar hale gelmesiyle muhtemelen hepimizin takdirini kazanan efsane forumdaş
@Motoseverrr Eren ise çoğumuz için en büyük kazanım olmuştur herhalde.
Eğitim işinin organizasyonunda büyük emeği bulunan, forumumuzun kanı, canı, direği ve hatta harcı
@tommygun Kaan’a da tüm emekleri için bir kez daha teşekkür ederim. Bu iş için saatler boyu yazışmış ve telefon görüşmesi yapmıştır herhalde.
Kendisiyle galiba daha önce hiç yazışmamış olduğum bir başka forumdaş
@Mallaca Halil Barış hocamıza da eğitimdeki ciddiyeti ve üzerimizdeki emekleri için kendi adıma çok teşekkür ederim.
Bizleri “Ghost Rider” edasıyla bizlere hiç çaktırmadan gözlemleyip gizli gizli imtihan çektiği için de kendisine ayrıca müteşekkiriz.
Yolcuların arasına (gizlice) yolcu gibi binen müfettişlerin yolculuk sonunda otobüs şoför ve muavinine puan verdiği gibi kendisini ekibin sonunda unutturup bizlere müthiş güzel geri bildirim vermesini unutmayacağız.
İyi ki varsınız Hocam.
Ve forumda paylaşımlarına sıkça denk geldiğim
@Okan Sinan Ocan .
Eğitim organizasyonu için kurmuş olduğumuz whatsapp grubundan 1 ay boyunca haftada 1-2 ses kaydıyla bizleri eğitim sürecine hazırlayıp devamlı diri tutan (=dürten), her bir ses kaydında tek bir kez bile tereddüt yaşamadan müthiş bir diksiyon ve akıcılıkla vermek istediği mesajı verebilen, bu eğitim işi için hiçbir karşılık beklemeden taa Hamburg’dan kalkıp gelen organizasyonun benden yaşlı (1 yaş) tek üyesi.
Eğitimde tecrübe ve olgunluğun bu kadar fark yaratacağına şahit olmak, bunu dışarıdan görmek ne kadar güzel bir şeymiş.
Frekansın tutması ne kadar güzel bir şeymiş.
Emeklerin için, sabrın için, o soğukta kahrımızı çektiğin için tekrardan teşekkürler sevgili Hocam.
Her dinlediğimde “İp var” ya da “Kesin kâğıttan okuyor” dediğim mesajlardaki akıcılığını meğer günlük konuşmasında da sürdürüyormuş.
Bu metin ezberlemekle falan olacak bir durum değil yani.
Değme TRT spikerlik kökenliler seviyesinde bildiğin güzel diksiyon.
- 3 silindir Triumph 765.
- 2 silindir ama gümbür gümbür orijinal egzozuyla Africa Twin 1100 Adv.
- 1969 model Okan Sinan Ocan.
Hepsiyle kulaklarımızın pası gitti valla.
Bayram ettik.
Burası da bu satırları okuyan tüm forumdaşlara.
Düzgün bir kurumdan ya da hocadan gidip sadece 1 günlük-2 günlük bir eğitim alın.
Ya da benim gibi zamanında birkaç eğitim (Honda güvenli sürüş 1, 2 ve 3) aldığı halde en son eğitiminin üstünden 8 yıl geçtiği için neredeyse her şeyin sıfırlandığı forumdaşlar da vardır aranızda.
Görün bakın en basitinden motosiklete bakışınız bile nasıl değişecek.
Motoru taşımayı geçtim, motora kendinizi taşıtmaktan tutun inişiniz, binişiniz, motora oturuşunuz, motora hakimiyetiniz, viraja girişiniz, virajı alışınız, virajdan çıkışınız, tüm bunlar sırasındaki kafanızı çevirişiniz ve genel olarak bakışınız, fren yapma ihtiyacınızın azalması ve hatta çoğu durumda ortadan kalkması, fren yapacaksanız da bunu bilinçli ve istediğiniz dozda yapabilme becerinizin eğitim öncesine göre nasıl değişeceğini siz kendiniz göreceksiniz.
Eski halinizle sonraki halinizin mukayesesini de kendiniz yaparsınız artık.
Son olarak forumda bazen istemeden de olsa kalp kırıcı yazışmalar olduğuna şahit oluyoruz.
Bunlardan bazılarında yazışanlardan hiçbirini (yüz yüze) tanımadığım gibi bazılarında birisini bazılarında da hepsini tanıyorum.
Ve hiç ama hiç yakıştıramıyorum.
İstemeden ya da taraf tutmak zorunda kalarak bir yazışana taraf olurum endişesiyle o an hiçbirine bir şey yazasım da gelmiyor içimden.
55 yaşındayım.
20 küsur yıldır çeşitli forumlarda bazen aktif bazen geri planda kalarak mesai harcıyorum.
Ve ortak hobisi olan kişilerin hele ki birbirleriyle henüz tanışmamışlarsa daha az kırıcı bir tarzda yazmaları gerektiğini düşünüyorum.
Tanışanların zaten en kötü senaryoda frekansları tutmamıştır da sonraki süreçte araları o kadar olmaz.
Ama onun dışında bilerek ya da istemeden damarınıza basıyorsa karşı taraf, en basitinden görmezden gelinmesini veya aynı sivrilikte karşı bir mesaj yazmadan önce belki bir sebepten öyle yazması gerektiği ihtimalini düşünüp gerekiyorsa durumun özel mesaj yoluyla aydınlatılmaya çalışılması taraftarıyım.
Zaten çeşitli gerekçelerle yeterince bölünmüşlük yaşamaktayız ülkece.
Motosiklet gibi müthiş bir ortak hobi çevresinde buluşmuşuz.
Ötesini ben kendime ve genç-yaşlı hiçbir forumdaşıma yakıştıramıyorum.
Sonraki eğitim – köfte – ıspanaklı/kaşarlı gözleme – semizotu – kelle paça – işkembe – kokoreç gömme ve madımak toplama turlarında tanışıp, birlikte sürüp kakara/kikiri yapma organizasyonlarında görüşmek üzere.
Son olarak: CRF 250 kraldır.
CRF'ye binmemiş, onunla tura çıkmadıysanız kendinizi motora biniyorum sanmayın.
Bir gün herkes CRF alacak.
Haydi herkese keyifli sürüşler.
.
