fakirlik ve motosiklet bakım sanatı

[The Dude]

son zamanlarda forumda, motosiklet ve motosiklete bağlı ürün ve hizmetlerin ulaşılabilirliğinin azalması ile ilgili fazla sayıda konu açıldığına şahit oluyoruz.
bir ürüne ve hizmete ekonomik olarak ulaşmakta zorluk çeken kimseyi fakir olarak tanımlayabiliriz. zorluğu yaşayanı da fakir olarak niteliyoruz.
konu içerisinde fakir kavramı, ekonomik yoksunluk içerisinde olan kişiyi temsil edecektir.

şimdiye kadar anladığımız üzere, anlamayanların da kısa sürede anlayacakları üzere yaşadığımız coğrafya ve dünyanın geri kalanı kapitalizm, türevleri üzerine kurulu bir sistem ile çalışmaktadır. bu sistem insanın ilkel doğasına en uygun sistemlerden bir tanesidir.

kapitalizm; her şeyin değerinin para ile ölçüldüğü, hayal ettiğiniz hemen hemen her şeyi satın alabileceğiniz, hayatınızı devam ettirebilmek için gerekli her şeyin sadece para ile alınabildiği sistemdir.
siz dahil bildiğiniz her türlü ürün, hizmetin yanı sıra erdemler, öğretiler, insanlar yani her şey ...

kapitalizmin temel itici güçleri, özel mülkiyet ve girişimciliktir. bu arada kapitalizm estetik kaygıları en üst noktaya taşıyarak insanların da metalaşmasına olanak vermektedir. sistemin devamı içinde yeniden üretim kavramı ile metalaştırılmış insanı aynı zamanda yakıt olarak kullanmakta ve çeşitli araçlar ile gütmektedir. bu durumda kendisini bir çeşit din olarak kabul edebiliriz.

kapitalizm, metafiziksel olarak özgürlük, asilik gibi kavramlar ile özdeşleştirilen motosikletin, size özgür, asi ya da benzeri sıfatlar yükleyeceğini telkin eder. siz de kabul edersiniz. sistemin parçası olan yüksek gelir sahibi olanların zamanlarının bir kısmını bu "hobiye" ayırmalarının temel sebeplerinden bir tanesi budur.
en estetik vücuda sahip kadınları bu şekilde elde edebilirsiniz görüsü, elde edilecek estetik kadınlarda da "refah sebebi" olarak algılanmanızı sağlayacaktır. zira estetik kadın vücudu en değerli metalardan bir tanesidir.

kapitalizm size imgeler verir, bu imgeler ile toplum içerisindeki statünüzün yüksek olmasını talep edersiniz.

forum içerisindeki şikayetlere dönersek, fakir olduğunun bilincinde olmayanların, etraflarındaki erişemeyecekleri zenginlikler ile kendi dünyalarını karşılaştırdıklarında yaşadıkları çatışma, doğal olarak şikayet etmelerine sebep olacaktır. (isyan dememek lazım)


"işçisin sen işçi kal"

bir zahmet farkına varınız,
fakirim,
fakirsin,
fakirler ...

kapitalizmin kağıt üzerinde karşıtları varken, pratikte herhangi bir karşılığı bulunmamaktadır.

konuyu çok uzatmamak adına;
itaat edin. (zaten ediyorsunuz, yazmama gerek yok)
(bundan önce de böyle idi, şimdi de böyle ve sonrasında da böyle olacak)

 

[peyloride]

Avatar değişince tanımam biraz zaman aldı.

 

[Lucas]

Bunun için dünyadaki insanlığın gelişimine bakmak lazım.
En güçlünün kabile reisi olduğu insan topluluklarından, krallıklar, imparatorluklar, devlet başkanlığına kadar geldik.
Diğer yandan, gök tanrıdan, hristiyanlık, musevilik, islam ve en nihayetinde yaratıcının çok daha fazla sorgulandığı zamanlara geldik.
Bir diğer yandan ise, taşı yontup silah yapan ilk insandan, barut, top, tüfek, silah derken, uzaya yerleştirilen uydulara kadar geldik. Üstelik dünyanın oluştuğu milyarlarca yıl öncesinden 1800'lü yıllara kadar çok yavaş ilerleyen bu gelişmeler, son 200 yılda sanayi devrimiyle hızlamış, teknolojik gelişmelerle son 10 yılda bir sonraki 10 yılın teknolojisi hayal edilemez duruma gelmiştir.
Dolayısıyla hepimiz biliyoruz ki bu kadar teknoloji insan doğasına aykırı, nitelikli ve niteliksiz insan gücü gün geçtikçe azalacak, dünyadaki milyarlarca canlı nüfusu gereksizleşecektir.
Velhasıl, 500 milyon insan nüfuslu, global/tek yönetimli ve tek inanca sahip bir dünyanın, tahmin ettiğimizden çok daha önce gerçekleşeceğini öngörüyorum.

 

[arndiol]

bazen Thanos reisi haklı buluyorum; evrendekı canlıların yarısı yok olsa süreç biraz düzelebilir.

 

[The Dude]

Bunun için dünyadaki insanlığın gelişimine bakmak lazım.
En güçlünün kabile reisi olduğu insan topluluklarından, krallıklar, imparatorluklar, devlet başkanlığına kadar geldik.
Diğer yandan, gök tanrıdan, hristiyanlık, musevilik, islam ve en nihayetinde yaratıcının çok daha fazla sorgulandığı zamanlara geldik.
Bir diğer yandan ise, taşı yontup silah yapan ilk insandan, barut, top, tüfek, silah derken, uzaya yerleştirilen uydulara kadar geldik. Üstelik dünyanın oluştuğu milyarlarca yıl öncesinden 1800'lü yıllara kadar çok yavaş ilerleyen bu gelişmeler, son 200 yılda sanayi devrimiyle hızlamış, teknolojik gelişmelerle son 10 yılda bir sonraki 10 yılın teknolojisi hayal edilemez duruma gelmiştir.
Dolayısıyla hepimiz biliyoruz ki bu kadar teknoloji insan doğasına aykırı, nitelikli ve niteliksiz insan gücü gün geçtikçe azalacak, dünyadaki milyarlarca canlı nüfusu gereksizleşecektir.
Velhasıl, 500 milyon insan nüfuslu, global/tek yönetimli ve tek inanca sahip bir dünyanın, tahmin ettiğimizden çok daha önce gerçekleşeceğini öngörüyorum.

"...Dolayısıyla, özdeğin didinmesi olsa olsa engellenebilir; ama hiçbir zaman sonuca ya da doyuma ulaştırılamaz. İstemenin bütün görüngülerindeki, bütün devinimlerindeki durum budur. Ulaşılan her amaç, yarıştaki yeni bir basamağın başlangıç noktasıdır. Bu, sonsuza dek sürer..."
Schopenhauer - İsteme ve Tasarım Olarak Dünya

senin belirttiğin gibi bir anlamda ütopya içeren dünya sisteminin olabileceğini sanmıyorum.
bireysel olarak kanaat etsek dahi insanlık olarak hiçbir zaman "yeter" diyebileceğimizi sanmıyorum. en azından şu anki biçimimiz buna izin vermiyor.

ve fakat aynı düşüncedeki insanların birleşerek, komünal yaşam benimsemeleri olabilir.

gelişmişlik katsayısı ya da benzeri bir şey okumuştum, insanın gelişiminin righter ölçeği gibi 1,1 ile 1,2 arasındaki farkın 0,1 değil iki katı olduğunu kabul ederek, ona göre simülasyonlar geliştiren.

teknolojik gelişme ile daha fazla sayıda ve daha ucuz motosikletler üretilse de, her zaman havuç olacak imge ve simgeler olacaktır.
dolayısı ile o motosiklete hiçbir zaman sahip olamayacaksınız.
mesele, kuyunun dibindeki it gibi çırpınmanın bir anlamının olmadığının farkında olmak.

çözüm önerim yok,
"sahip olma duygusundan vazgeçin" diyebilirim,
bu telkinin bir başkası için anlamı olmadığını ve uygulanabilir olmadığını düşünüyorum.

(konuyu açma gayem; forumdaki gencoların dünyaya bakış açılarına biraz rasyonalizm eklemek,serpiştirmek. başka bir amacım yok, can sıkıntısı yaşamıyorum. hepimizin arzu ettiği motosikletler var, ulaşınca da arzu edeceklerimiz. )

 

[Lucas]

"...Dolayısıyla, özdeğin didinmesi olsa olsa engellenebilir; ama hiçbir zaman sonuca ya da doyuma ulaştırılamaz. İstemenin bütün görüngülerindeki, bütün devinimlerindeki durum budur. Ulaşılan her amaç, yarıştaki yeni bir basamağın başlangıç noktasıdır. Bu, sonsuza dek sürer..."
Schopenhauer - İsteme ve Tasarım Olarak Dünya

senin belirttiğin gibi bir anlamda ütopya içeren dünya sisteminin olabileceğini sanmıyorum.
bireysel olarak kanaat etsek dahi insanlık olarak hiçbir zaman "yeter" diyebileceğimizi sanmıyorum. en azından şu anki biçimimiz buna izin vermiyor.

ve fakat aynı düşüncedeki insanların birleşerek, komünal yaşam benimsemeleri olabilir.

gelişmişlik katsayısı ya da benzeri bir şey okumuştum, insanın gelişiminin righter ölçeği gibi 1,1 ile 1,2 arasındaki farkın 0,1 değil iki katı olduğunu kabul ederek, ona göre simülasyonlar geliştiren.

teknolojik gelişme ile daha fazla sayıda ve daha ucuz motosikletler üretilse de, her zaman havuç olacak imge ve simgeler olacaktır.
dolayısı ile o motosiklete hiçbir zaman sahip olamayacaksınız.
mesele, kuyunun dibindeki it gibi çırpınmanın bir anlamının olmadığının farkında olmak.

çözüm önerim yok,
"sahip olma duygusundan vazgeçin" diyebilirim,
bu telkinin bir başkası için anlamı olmadığını ve uygulanabilir olmadığını düşünüyorum.

(konuyu açma gayem; forumdaki gencoların dünyaya bakış açılarına biraz rasyonalizm eklemek,serpiştirmek. başka bir amacım yok, can sıkıntısı yaşamıyorum. hepimizin arzu ettiği motosikletler var, ulaşınca da arzu edeceklerimiz. )

Örneğin 4 tekerleği, 1 direksiyonu olan üzeri kapalı yaz kış korunaklı ve insanın yürüyüş hızından daha hızlı, herhangi bir enerji kaynağı ile çalışan bir araç bizi a noktasından b noktasına götürebilir. Ama kapitalist düzen, daha farklısını, donanımlısını üreterek daha çok para kazanmak ister, ve birilerini diğer insanlardan ayırmak için bu araca bir çok özellik ekler, zenginlerin ayrıcalıklı olması böylece sağlanır. Sıradan insan bu donanımlı araca erişebildiğinde, teknolojik olarak çok daha üstün ürün piyasaya zaten sürülmüş olacaktır.
Teknoloji kapitalizmi köküne kadar beslese de, hala aşağıda belirttiğim ütopik dünyanın teknoloji sayesinde kurulacağını düşünüyorum.
İnsan ve dolsyısıyla beynimiz devrimini hala tamamlamadı, babamdan, kendimden ve çocuğumdan biliyorum, kuşaklar değiştikçe zeka kapasitesi inanılmaz artıyor. Bahsettiğim 1-2 yaşlarındaki çocukların eline telefonu alıp, youtubedan video açmak, telefon kilidini kaldırmak değil. Muhakeme yeteneği olan, 2-3 yaşlarındaki anılarını hatırlayabilen çocuklar yetişiyor.
Ayrıca sadece meta tüketmiyoruz, süt tüketiyoruz, yumurta tüketiyoruz, meyve tüketiyoruz ve yaşanabilecek iklimsel değişiklikler, değiştirdiğimiz ve yok ettiğimiz doğanın dengesizliği ile birleştiğinde zaten dünyanın yarısının zor ulaştığı gıda maddelerine de erişimi inanılmaz derecede kısıtlayacaktır.

Yine çok uzattım ama dünyanın yok oluşu dünyada en fazla 300-500 kişi varken gerçekleşecektir.

 

[The Dude]

Örneğin 4 tekerleği, 1 direksiyonu olan üzeri kapalı yaz kış korunaklı ve insanın yürüyüş hızından daha hızlı, herhangi bir enerji kaynağı ile çalışan bir araç bizi a noktasından b noktasına götürebilir. Ama kapitalist düzen, daha farklısını, donanımlısını üreterek daha çok para kazanmak ister, ve birilerini diğer insanlardan ayırmak için bu araca bir çok özellik ekler, zenginlerin ayrıcalıklı olması böylece sağlanır. Sıradan insan bu donanımlı araca erişebildiğinde, teknolojik olarak çok daha üstün ürün piyasaya zaten sürülmüş olacaktır.
Teknoloji kapitalizmi köküne kadar beslese de, hala aşağıda belirttiğim ütopik dünyanın teknoloji sayesinde kurulacağını düşünüyorum.
İnsan ve dolsyısıyla beynimiz devrimini hala tamamlamadı, babamdan, kendimden ve çocuğumdan biliyorum, kuşaklar değiştikçe zeka kapasitesi inanılmaz artıyor. Bahsettiğim 1-2 yaşlarındaki çocukların eline telefonu alıp, youtubedan video açmak, telefon kilidini kaldırmak değil. Muhakeme yeteneği olan, 2-3 yaşlarındaki anılarını hatırlayabilen çocuklar yetişiyor.
Ayrıca sadece meta tüketmiyoruz, süt tüketiyoruz, yumurta tüketiyoruz, meyve tüketiyoruz ve yaşanabilecek iklimsel değişiklikler, değiştirdiğimiz ve yok ettiğimiz doğanın dengesizliği ile birleştiğinde zaten dünyanın yarısının zor ulaştığı gıda maddelerine de erişimi inanılmaz derecede kısıtlayacaktır.

Yine çok uzattım ama dünyanın yok oluşu dünyada en fazla 300-500 kişi varken gerçekleşecektir.

"yok ya öyle olmaz", diyemiyorum zira öyle olabileceğine dair de emareler var.
teknoloji, daha üstün ve daha az insan nüfusunun oluşmasına muhakkak yardımcı olacaktır.
son günlerde insan beynine işlemci takılması elon musk tarafından dile getirildi, sanırım teknoloji hazır ve insanlar üzerinde deney yapıyorlar.
buradaki problem,
zengin olan bilmem kaç çekirdekli işlemci kullanacak,
fakir olan muhtemelen pentium 200 felan sahibi olacak.

öjenik bakış açısının gerekliliğini sağlayacak teknolojik altyapımız var. bir vakit önce genetiğine müdahale edilmiş bebeklerin çinde yapıldığı yazılmıştı ve doğrulanmıştı.

dünyanın bize yetmediğine dair bir araştırma okumuştum, yanlış hatırlamıyorsam 6 civarı dünya lazım ki mevcut dünyadaki mevcut sistem devam edebilsin.

anlatmak istediğim de biraz burası idi, elimizde altı tane dünya yok.
bu durumu yerelleştirirsek, asgari ücretten başka geliri olmayan ve çalışma ile de kazanacağını düşünmeyen genç birisi için kapitalizmin çarkları bizlere olduğundan daha keskin olacaktır.
insanın hayalleri olması çok güzeldir ve fakat bu hayallerin insanı tüketmesi farklı bir durumdur.
bir zaman geldiğinde ömrün bu kısmının "ah ile vah ile" geçtiğini anlayabilirse, çok üzülecektir.

fakir adam şükretmeyi öğrensin, şikayet etmesin.

 

[ufoz]

Sosyologlar uzun zamandır kafa patlatıyor ama hala bir konsensus sağlanmış.

Yoklukta en kabul gören Erich Fromm.

Fikrinin özünün özü;
"gülü dalında sevki arkandan gelenler ve sen yarın, öbür gün, gelecek hafta o gülün kokusunu duymaya devam edebilin"