- Katılım
- 31 Eki 2016
- Mesajlar
- 2,422
ironik bir durum,
yargılayacak durumda değilim,
hele bizimki gibi pedofilinin kültür kabul edildiği bir coğrafyada.
üstüne yargının oyuncak olduğunu da eklersek.
şunu eklemek gerekir bir insanı bir yere kapatmak suçtur,
bir suçluyu bir yere kapatmak cezadır,
ceza aynı zamanda suçtur,
her suçlunun ceza almadığını düşünürsek denklem daha da karçaşık hale geliyor.
ilginç bir çelişki. (sanırım idam cezasının çokça tartışılmasının sebebi budur)
(bir de bununla ilgili hatefull eight filminde güzel bir diyalog vardı, cellat ile yapılan, bulursam eklerim)
yalağuz farklı bir konuda yürüyen bir sohbet ilgimi çekti,
bilgi ağırlıklı bir mesajının gereksiz bir konu kadar ilgi görmediğinden dem vurmuşsun,
ilkin hoş geldin.
bilginin durumu, bilgilendiricinin durumu da budur.
toplum tarafından rol model alınan kişilere dikkat edersen genelde popüler kültürün estetik kıstaslarının, materyalist tavrının modelleri olduğunu görürsün,
sistem bilgiyi sevmez,
daha çok kendisinin izin verdiği kadarını bileni sever,
ülkemizde de bu izin verilen limit "kürtaj dayı, götünün gılıyık, yalarun - ıstırırım" tayfasından fazlası değildir.
şikayetçi olduğun konunun ana fikri de bu ve benzer sınırların içerisinde yapılan çağdışı fikirlerin tezahürüdür.
buradaki nokta ;
bilgiyi ne için vermek istiyorsun ?
sevdiğin bir tarza katkı olması için mi ?
harcadığın mesai karşılığında takdir edilmek mi ?
memleketimizin kültür seviyesi ortada,
çoğunluğun ortak paydası;
siyaset, din, cinsellik (esasında çoğunca sex ve sapkınlık), spor adı altında futbol ve bunlara benzer konular,
sokakta tanışıp da inanılmaz muhabbetler ettiğim insanlar oldu, gerçi bu durum gittikçe azalıyor ya ne'se.
genelin bu tavrını fazla kafaya takmamak lazım,
bilginin doğası budur.
azınlık onun peşindedir ama o bilinen her güzelden daha güzeldir,
en yüce dağdan daha yücedir,
tanrıların içerisinde en büyüğüdür,
bizim aşkımız onadır.
Açıkçası bir beklentim yok.
Sitem mi ettim, yada aglayıp sızladım mı hafiften bilemiyorum dışardan nasıl göründüğünü ama, özünde nötr bi "Sesli düşünme" denilebilir.
Evet, en iyi tanım bu sanırım "Sesli düşündüm"
Bu sitem yada serzeniş gibi görünen sesli düşünmenin bana hiç bir fayda veya cevabını cevap getirmeyeceğini varsayarak yazdım, içimde kalmasın der gibi.
Yaklaşık 10 senedir kendi kendime sohbet etme alışkanlığım oldu, bu konu ile ne alkası mı var, şöyle ki...
Yaklaşık 10 yıl önce misal 5 kişilik bir arkadaş grubunu bir araya getirdiğinizde sırayla birbirini dinleyerek sohbet ettiklerine, güldüklerine şahit olabiliyorduk.
A kişisi B kişisinin gözüne bakarken C-D-E kişileri de A kişisine kulak verir yeri gelir araya girer, güler, bir tepki verirdi kısaca.
Artık bu sahneyi görmek mümkün değil, ben görmüyorum şahsen yıllardır.
Şimdi A kişisi B kişisine bir şeyler anlatırken diğerleri telefon ile meşgul olur, hatta B kişisi bile isteyerek dinlemez aklı telefonda olur hatta çoğu zaman dinliyormuş gibi yaparken ara ara telefona gözü gider ve "Hıhı-hıhı" gibi samimiyetsiz bir 'Dinliyorum haberin olsun' imajı verilir.
Mevzu burada telefon ya da teknoloji değil, nedendir çözemedim insanlar artık birbirinden nefret ediyor mecazî bir tabirle...
Bir ortamda buluşmaya giden herkesin amacı sadece "Orada bulunmuş olmak".
Popülizm şuan ki dönemde %99 oraninda sosyal medya olmuş durumda ve herkes popüler kültür peşinde.
Popüler kültür dediğimde tepeden tırnağa sosyal medya saçmaları.
"Kiki do you love me videosu çekmezsem ölürüm Allahım !!!"..
Kamera karşısında samimiyetsiz aforizmalarla pozlar vereyim falan...
Kafalar bunlar ne yazık ki, falanca yapmış bende yapmalıyım.
Dur kamera karşısına geçip popüler ama "Rezil" bir şarkı müsveddesi eşliğinde gerizekalı gibi davranıp bu videoyu sosyal medya çöplüğüne atayım da, "Popüler" olayım endişeleri.
Bunları anlatmamın sebebi, böyle bir çağda sözüm ona "popüler kültürle" alakası olmayan birşeyler yazmışım, 500 sayfa olsa kaç yazar ?
Tabii ki ilgi çekmemesi normal, ben bunu zaten kabullenmiştim.
Açık konuşayım inkara luzum yok, eğer boş işler peşinde koşmak gibi hobilerim olsaydı, kamera "Rec." dediği an, sosyal medyada maksimum 1 hafta içinde "Ünlü" olabilecek bir video çekebilirim, evden çıkıp işe giderken bile motosiklet kullanirken ki agrasyonum ortalamanın çok çok üzerinde ne yazık ki.
Ortalama olarak günde 1 defa en kral motorcunun bile dur oğlum napıyorsun diyeceği risklere girerim motosiklet kullanırken, bana sadece 2 saniye kazandırabilecek davranışlarımın çoğu, en ufak hata da uzvumu kaybetmeme, en iyi ihtimalle bir taraflarımi kırmama sebep olabilecek riskler.
Tam da popüler kültüre malzeme üreten bir fabrikayım aslında, fakat bunun gurur duyulacak birşey olmadığının, hatta aptallık olduğunun farkındayım ama engel olamıyorum.
Yine de populer kültür köpeği olup bunu prim için kullanacak kadar da gerizekalı değilim vesselam.
Özetle, ilgi görmeyecek şeylerle uğraştığımı, insanların "Görmek duymak istediği" şeyleri peydahlamadığımın farkındayım.
Bunu ben seçtim, sonucunu bilerek.
Bana göre doğru olan bu çünkü.
Saatlerce uğraşıp doğruyu anlatıp 100 kişiyi "Menfaatsiz" bilinçlendirmek yerine, 30 saniyelik gerzekçe bir hareketin videosunu yayınlayarak 100.000'lerin alkışını alabilirdim.
Ama akşam başımı yastığa koyduğumda (Ego gibi algılanacak bu cümle üzgünüm) "Oğlum sen 20'den fazla hatrı sayılır kurumun IQ testinde 120-130 IQ aralığından düşmemiş insansın, malmısın?" diye sorardım.
Mal mıyım ? Olmadığımı düşünüyorum.
Olmamaya çalışıyorum.
Konu başlığı geyik, aha da böyle yaparız biz geyiği :mrgreen:
He bu arada, insanlari direkt yüzüne karşı övmekten hoşlanmam ama, cidden oturup sabaha kadar çakır keyif ayarındam çıkmadan muhabbet edilecek adamsın, kafa da açmazsın.
Son düzenleme: