Hayat felsefesi gibi sözü tesadüfen kışın durakta karşılaştığım,bavulla çorap satan bir amca vermişti.Yıllarca çalıştım,şu dünyada babadan kalmayınca istediğin kadar çalış,biryere gelemiyorsun demişti.
Nede haklıymış.Onunda üstünde başında yoktu.
Yaşlı, kıyafetleri eski,çamurlu yada esmer,herkes tarafından horgörülen çingene denilen insanlar bana daha ilgiye ve yardıma muhtaç gelir.Daha yakın davranırım.Acıma değil bu sadece yakın hissederim.
Mesela üstünde başında olmayan bir çocuğa aşı yaparken yada kan alırken daha hassas,duygusal oluyorum,normal aileler gibi beslenmelerini konuşamazlar,oyuncak sözü veremezler çocuklarına.Bileğinde 20 bilezikle sürekli çocuğundan yakınan,mutlu olmayı denemeyen bir aileden daha yakın gelir.
Herşeyi olmuş bir insan herşeyin ederini olduğunu düşünür.Eğitim verirsin,şikayet etmemden korktuğu için veriyor zanneder.
En ufak aksilikte sana internetten öğrendiği üç kuruşluk bilgi ile tavır alır.Anlamak istemez.
Bana sorarsanız kıyafet (normal pahada) kişilik(tarz) bilgisi verir.
Ben kendimi en rahat, spor bir kıyafetle değil,günlük ama klasik tek düz renk koyu bir elbise ile hissederim.Kışın kaban giyeceksem bile omzuma atarım.Belli bir tarzım vardır.Küçüklüğümden bugüne zarafeti sevmişimdir.Bana en pahalı spor kıyafeti yada pantolon,kotu verin kendimi rahat hissedemem.
Kısacası önemli olan rahat olduğun veya özel hissettiğin kıyafeti giymek.
Bu kıyafetlerin içinde insan varmı birde o önemli.
Onlarca yönetici lüks takımlar,elbiseler,çantalar takar ama senim adalet arayışınla dalga geçip seni ekmeğinden etmeye çalışır.
Hayvanlar içinde geçerli.
Ben hayvan hastalığına yakalanmış bir deri bir kemik kalmış bir köpeği görünce,sahibinin yanında pehlivan gibi yürüyen heybetli,bakımlı köpekten daha değişik hissediyorum.Maaalesef
Dış görünüş=Yaşanmışlık,yaşam kalitesi,güç hakkında bilgi verir.Fakat tarz dışında huylar,karekterler,manevi değerler hakkında bilgi vermez..
