atatürk'ü anma, ulusal egemenlik, kutlu doğum haftası gibi belirlenmiş günler tarihi bağlamından bağımsız olarak bir ideolojik görüşü perçinlemek içün kutlanır.
burada tarihi gerçeklerin milletteki tezahürünü ya da milli coşkunun festivale dönüştüğü süreçleri değil "her iktidar kendi muhafızlarını yetiştirir" düsturunun icaplarını görürüz.
yoksa; sakallı nurettin paşa'nın da, mustafa kemal paşa'nın da milletimizin çok umurunda olduğunu sanmıyorum.
formundan bayağı kaybetmişsin,
mevcut ülkenin resmi ve ideolojik bayramları o ülkeyi ortaya çıkaran süreç içerisindeki kilometre taşlarından oluşuyor. tarihi bağlamından bağımsız değil ve ideolojik olarak yaftalamak oldukça ağır.
kendi özelimizde yıkılan bir imparatorluğun kalıntılarından bir devlet ve ülke çıkarabilmişiz,
türkiye cumhuriyetinin resmi bayramları kazanılan savaşları değil kazanılan özgürlüğü anlatır.
sanırım aradaki en derin ayrım budur.
Mustafa Kemal benim umurumdadır, olumlu anlamda.
mevcut siyasi iklim de kendisine bir şeyler oluşturmaya çalışıyor ama elde fazla bir şey yok maalesef,
bundan dolayı en etkili araç olarak din ve milliyetçilik kavramları üzerinden yürüyorlar,
kendileri için oldukça verimli bir stratejidir.
tayyip erdoğanın elinde kuran salladığı, şehit tabutuna elini koyup miting yaptığı konuşmaların kayıtları ulaşılabilir sanırım.
sonuç: istediğiniz yalana inanabilirsiniz.