- Katılım
- 28 Eyl 2015
- Mesajlar
- 474
- Konu Yazar
- #1
bizim mahallede erdem diye bir çocuk var her akşam büroma gelir çayımı içer muhabbet eder. epey bi samimiyet kurmuşuz. kendisi 25 yaşlarında.. bu bir haftadır gelip bana dert ağlıyor. ailevi sorunlarını anlatıyor. kendisinin biraz birikmiş parası var. takılmış bir motorsiklet sevdasına. ne annesi ne babası izin vermiyor her gün kavga ediyorlar ve benim yanıma gelip ağlıyor.. haliyle bir abisi bir büyüğü olarak yapma etme biraz sabret diyorum herşey yoluna girer. senin başına birşey gelir diye korkuyorlar vs gibisinden teselli etmeye çalışıyorum yetmiyor işi gidip gelirken 150cc lik bir motorsikletim var anahtarı veriyorum biraz gez kafan dağılır diye. çocuk gezmeye gittikten sonra biraz kendine geliyor. ama bu sevdasından vazgeçmiyor. haliyle bunlar olunca annesine babasına bir kin güdüyor. benimde vicdanım rahat değil. yanlış mı yapıyorum? sonuçta hem annesi babası hemde kendisi hemde kendim adıma üzülüyorum. beni mi örnek alıyor banamı özeniyor bu cocuk diye düşünüp duruyorum. bu konuda ne yapılmalı ne edilmelidir bilemedim.. bu tür sorunların üstesinden nasıl gelinir ne gibi bir yaklasım yapılmalı kafam bi dünya inanın arkadaslar. tecrübelerinize fikirlerinize ihtiyacım var..