- Katılım
- 21 Mar 2014
- Mesajlar
- 225
- Konu Yazar
- #1
iyi geceler arkadaşlar bende bi derdimi kendime yakın gördüğüm sizlere anlatiyim istedim
17nci doğum günümden yaklaşık 10 gün sonra benden ayrılan kız arkadaşım sorunum şimdi aşk acısı olarak ongormeyin hemen 10 aylık ilişkiye baglandigimdan ötürü o bütün gencligimdeki arkadaşlarımi dostlarimi daha kötüsü akrabalarıma sırt çevirdim 10 ay boyunca bütün hayatıma sınırlama koydum hızlı hayatımı rölanti konumuna getirdim resmen onca sevenim sayanimi kendi elimle ittim cahilligin verdiği ruhla tabi kız gitti hayatına devam ediyo ne bi selamı nede kelamı kaldı bende toplasan bi elin parmağını gecmeyecek güzel fotoğrafı oncada anı ve hatırası var ya içime burukluk tadı hep damagimda her yutkundugumda daha kozleniyo bi dönem standart psikiyatri seanslari falan sakinlestiriciler dahada kötüye gittim aileyle aramdaki soğukluk dışarıya olan dusmanligim bunlar beni iyice kendime kapattı iş ev ilişkisi zamanla beni monoton etti Velhasıl 20ye gelmeden hayatın sirtima attığı yüklerle kambur kaldım dağılmak için bi zamandır motosiklete verdim kendimi ki ne fayda odak noktasından ayiramaz oldum kendimi gün geldi çattı yine o ayrılığın ve benim yıldönümüme neyi dert ettin bu kadar niye takiyosun diyenler olucak lakin tek dert bu değil ne kimsenin aklına gelir oldum nede hatır sayılır ne yaptım diyorum insanlara hatalarim var farkındayım illaki halimi anlayan vardır ama bu yaş gunumdede kimsenin ne arayip nede sormayacagini adim gibi biliyorum insanların aklında kalmak için hep onlar gibi mi olmak yaşamak düşünmek hareket etmek gerekli böyle mi sistem insanları olduğu gibi kabul etmek yokmu kitapta hiçmi hatti kalmıyor piç kurusu gibi ortada kalan 10ayin onca vazgecislerin bi telefon kadar hatri kalmiyo mu onca emeğin benden nice kötü halde olanlarinda farkındayım temennim o rutbeye yukselmeden bu dusunceden kurtulmam size bi kardes çocuk yahut abi tavsiyesi olarak hak etmeyen insanlara sevgi değil nefretinizi dahi çok görün çünkü 2 sene göz altları mor sesi o boktan sigara ve alkolden kartlasmayi gözünüzde canlandirin yıldız tilbenin dediği gibi seni sevmeyi ağır ödüyorum diyip dolaniyorum kendi halimde illaki buda geçer çok ve boş konuştum farkındayım ama herkes giderken bişeyler bırakır buda gelecekte bana bi hatıra kalsın diye yazdım bi nebzede olsa içimi döktüm işte okuyan okumayan herkesten Özür dilerim zamaninizi çalmak değildi niyetim iyi hayatlar size güzel insanlar
17nci doğum günümden yaklaşık 10 gün sonra benden ayrılan kız arkadaşım sorunum şimdi aşk acısı olarak ongormeyin hemen 10 aylık ilişkiye baglandigimdan ötürü o bütün gencligimdeki arkadaşlarımi dostlarimi daha kötüsü akrabalarıma sırt çevirdim 10 ay boyunca bütün hayatıma sınırlama koydum hızlı hayatımı rölanti konumuna getirdim resmen onca sevenim sayanimi kendi elimle ittim cahilligin verdiği ruhla tabi kız gitti hayatına devam ediyo ne bi selamı nede kelamı kaldı bende toplasan bi elin parmağını gecmeyecek güzel fotoğrafı oncada anı ve hatırası var ya içime burukluk tadı hep damagimda her yutkundugumda daha kozleniyo bi dönem standart psikiyatri seanslari falan sakinlestiriciler dahada kötüye gittim aileyle aramdaki soğukluk dışarıya olan dusmanligim bunlar beni iyice kendime kapattı iş ev ilişkisi zamanla beni monoton etti Velhasıl 20ye gelmeden hayatın sirtima attığı yüklerle kambur kaldım dağılmak için bi zamandır motosiklete verdim kendimi ki ne fayda odak noktasından ayiramaz oldum kendimi gün geldi çattı yine o ayrılığın ve benim yıldönümüme neyi dert ettin bu kadar niye takiyosun diyenler olucak lakin tek dert bu değil ne kimsenin aklına gelir oldum nede hatır sayılır ne yaptım diyorum insanlara hatalarim var farkındayım illaki halimi anlayan vardır ama bu yaş gunumdede kimsenin ne arayip nede sormayacagini adim gibi biliyorum insanların aklında kalmak için hep onlar gibi mi olmak yaşamak düşünmek hareket etmek gerekli böyle mi sistem insanları olduğu gibi kabul etmek yokmu kitapta hiçmi hatti kalmıyor piç kurusu gibi ortada kalan 10ayin onca vazgecislerin bi telefon kadar hatri kalmiyo mu onca emeğin benden nice kötü halde olanlarinda farkındayım temennim o rutbeye yukselmeden bu dusunceden kurtulmam size bi kardes çocuk yahut abi tavsiyesi olarak hak etmeyen insanlara sevgi değil nefretinizi dahi çok görün çünkü 2 sene göz altları mor sesi o boktan sigara ve alkolden kartlasmayi gözünüzde canlandirin yıldız tilbenin dediği gibi seni sevmeyi ağır ödüyorum diyip dolaniyorum kendi halimde illaki buda geçer çok ve boş konuştum farkındayım ama herkes giderken bişeyler bırakır buda gelecekte bana bi hatıra kalsın diye yazdım bi nebzede olsa içimi döktüm işte okuyan okumayan herkesten Özür dilerim zamaninizi çalmak değildi niyetim iyi hayatlar size güzel insanlar