- Katılım
- 31 Eki 2013
- Mesajlar
- 556
- Konu Yazar
- #1
Arkadaşlar 10 yıldır biri ile beraberim fakat o süre zarfı içerisinde ben evlendim ister istemez o ayrı bir hikaye ama.O zaman o büyük aşkım zaten çok ufaktı ben 81 li o 86 lı.Neyse ben evlendim ve yine bir baskılar sonucu bir oğlum da oldu ama benim aklım kalbimde hep onda idi.Ve biz ister istemez görüştük ve bugünlere geldik ben tabi o arada boşandım.Son 5 yılımızda her açıdan yoğun güzel geçti Her şeyimi bilen biri ne de olsa.O arada kendi iş yerimizi kapatmak zorunda kaldık yanımda idi kendim iş yeri açtım olmadı ama o hep yanımda idi hem maddi hem manevi hep yanımda oldu sonra başka yerde çalışmaya başladım çok şükür işim iyi de oda 3 yıldır çalışıyor onunda işi güzel ve bu 5 yılda neler yapmadık ki başka 3 defa tatile gittik Çeşme Kaş Assos bir kere Almanya'ya gittik her haftasonu elimizden geldiğince beraberdik akşamları iş çıkışı vs. Bu arada ben romantik ve düşünceli biriyim onada bunu hep yarattım iş yemeklerinde yanıma aldım eşim diye tanıttım onunda iş arkadaşları ile tanıştım berabere bir takım ortamlarda olduk.Herşeyi benimle yaşadı öğrendi ilk aşkı ilk sevgilisi ilki oldum.Son 5 yıl gerçekten bizim için iyi di daha bi tanıdık birbirimizi ortak yanlarımız çok beraber kredi kullanıp gizli gizli araba aldık o araba ile tatillere haftasonu kaçamaklarına gittik.Sonra sattık ve motor maceram başladı. Tabi bu arada bir defa ciddi bir Kriz yaşadık ailesi öğrendi annesi zaten biliyor du ama kızı vazgeçer diye bekliyordu meğer pusuda bekliyormuş yakınlık gösterip bazı şeyleri öğrenir öğrenmez babasına yetiştirdi ve tabi aile baskısı ile benden uzaklaştı babası beni aradı saydı sövdü ben tabi yıkıldım üzüldüm terk etmişti istemiyordu sanki beyni yıkanmış gibiydi eski aşkım değildi araya arkadaşlar girdi filan bir hafta da toparladık kriz açılmıştı ve yine dolu dizgin aşk sevgi saygı dolu devam ediyorduk takı yılbaşına bir gün kala gerçi 3 gün önce yani haftasonu bişeyler sezmiştim evde olması pek yaramıyor bize annesi baskı mı sorguya mı çekiyor bilmem. Neyse beni o günden sonra aramaz oldu yazdım yazıştık yorulmuş ailesi ile aramda kalmaktan istemiyorlarmış vs vs benim başımdan yine kaynar sular döküldü yüzüm asıldı kalbim sıkıştı elim ayağım titredi kahroldum o duyguları anlatamam yine ne olmuştu da 10 yıldır benimle her şeyi yaşayan insan, annesinin babasının yanında olmadığı zamanlarda ben yanında olan koruyan elinden tutan insanı red etmişti daha ne fedakarlıklar varda herşey yazılmıyor. Ben şimdi bitik ne yapmam gerektiği konusunda çaresiz bir haldeyim üzüntüm anlatılmaz arkadaşlar beklemediğim bir insandan gelmesi yılların hatırı güzel anlamlı günleri hepsi puffff olmuştu silinmişti yaşanmamıştı sanki anlam veremiyorum hakketmemiştim ben biz bunları. Yok neymiş birbirimize biraz zaman verelim ya bu neyin zamanı hala neyden emin değilsin bir ömür Annan baban ile mi yaşayacaksın hep onların himayesinde kalıp sözünden cıkmayacaksın ufaktan değilsin yaş olmuş 27 neyin peşindesin neyin korkusu bu ev tutacaktık yakında eşya bile bakıyorduk ama bakın neler oldu. Ne yapacağımı şaşırdım bana döner mi dönmez mi kafam dan geçip duruyor her yerim sıkışıyor bunalıyorum ister istemez işime bile yansıdı.Bu sefer baskı yapmadım araya kimseyi sokmadım kendine bıraktım benim yapabileceğim ne varki başka babamda arkadaşlarım da diyor kendi kararını kendi öyle yada böyle verecek ama kimden yana??? Offff offf . Gitmedim üstüne bu sefer çünkü ben hep elimden geleni yaptım onu hep el üstünde tuttum öncelik hep onda idi. Resimlerimize o güzel günlere bakıp duruyorum içleniyorum hüzünleniyorum dostlar hemde öyle böyle değil....
