daha uzun mesafeler katetmek adına bireysel sınırları zorlamaya çalışmakla , en uzağa işemeye çalışmak arasında fark yoktur.
Çünkü;
Motosiklet ciddi fiziksel kondusyon gerektirir.Kondüsyonumuz ne kadar iyi olursa olsun limitleri zorladığımızda kendimizi ve diğer sürücüleri tehlikeye atarız.
Teorik olarak 125 cc motorla bir günde 100-1200 km filan gitmek mümkündür.Ama motoru kullanan turşu gibi olur,ilk 600-700 km den sonra her km de faciaya davetiye çıkarır,.Çünkü dikkati dağılmış,enerjisi tükenmiştir.bel kemiği ve omurgası zorlanmaya başlar,kask başına küçük gelmeye başlar

1000 km ye yaklaştığında motorunun plakasını,hatta kendi adını bile unutacaktır,
Motosiklet kullanmayı eziyet haline getirdiğimizde katettiğimiz mesafenin de hiç bir anlamı kalmaz.
Daha büyük cc li motorlarda daha rahat bir kullanım olsa da çoğu uzun yol motorcusu günde 500-700 km yi kolay kolay geçmek istemez,Çünkü ertesi gün yaşayacağı ciddi yorgunlukla sağlıklı motosiklet kullanamayacağını bilir.
İdeal uzun yol yolculuklarında her 100 km de ya da 1 saatlik kullanımda en az 20 dk mola verilir.Böylece hem sürücü hem de motor dinlenmiş olur,ve kontroller yapılıır.