Öncelikle her türlü Atatürk' ü seven ve iyi ki vardı diyen, verdiklerini korumak için elinden geleni yapcak biriyim. Aklı çalışan biriyim ve müslümanım.
Eger biraz kaba tabir edersem affınıza sığınırım ama, bu filmi izleyen dolduruşa mağal vermeyecek, yorum yapabilen ve dikkatli, populistlikten uzak kimsenin filmin Atatürk' ü karalayıcı bi film olduğunu düşüneceğini sanmıyorum.
Örneğin evet Atatürk' ün özellikle filmin sonlarına doğru neredeyse "dinsiz" denecek konuşma ve hareketlerine değinilmiştir (ki kendileri tarihi gerçeklerdir) (not: dinsizlikten değil söylemlerden bahsediyorum) Ve fakat filmin başında hiç dikkatinizi cekmedi mi Atatürk' ün gençliğinde kendi not defterindeki yada annesine yazdığı mektuplardaki usluplarda ne kadar cok Allah, kader, ve inanç üzerine cümle vardı.
Yani ben bu filmden Atatürk' ün dinini kendi içinde yaşadığını, ancak halk yönetiminin ve yaşantısının din ile idame ettirilmesini engellemek için gerektiğini düşündüğü şeyleri yaptığını rahatlıkla çıkartabildim.
Son olarak Atatürk' ün bilhassa kendi notlarından yapılan alıntışarla "Atatürk de bir insandır" mesajının verilmesine, aynı şekilde hatalarının da yüreklilikle yansıtılmasına çok memnun oldum. Unutmayın ki o filmde Atatürk' ü kahraman olarak tanımamıza sebep pek çok olay da anlatılıyor, ve bazen üzücü de olsa iyilerin yanında çekimser durumalrın da anlatımı inandırıcılığı arttırır.
Nacizane düşüncelerim bunlar. Sürç-i lisan varsa affola.
