bir sevdiğim vardı, bir zamanlardaydı...
"bir minik kız çocuğu" şarkısıyla sahnedeydi ahmet abi...
liseli yıllarımdaydı, okuldan arta kalan zamanlarda karpuz haline koşar, karpuz indiridik kamyonlardan. para biriktirip o zaman sıfır suzuki tvs champ'ımı almıştım
meşhur şiir;
"dokunma yanarsın"
üniversiteye hazırlanıyordum ki,sonra ilk zaptım geçti polsi kayıtlarına;
( hasan mezarcıyı protesto ediyorduk - uğur mumcu öldürülmeden 1 hafta önce atatürk'e hakaret etmişti- )
"gecikmiş bir vefa kalıntısıyla;
polis kaydından sildirip adımı
pencernin buğusuna yazarsın..."
sonra
üniversitede de uslu durmadık;
bir arka ahallede 30-40 kişilik bir grup saldırısına uğradığım haftada çıkmıştı.
yoğun bakımda 2. kez girdim polis kayıtlarına, adli vaka olarak...
"arka mahalle"
ve terk edildiğim zamanlarda
"giderim..."
ama
toplatılıyor diye en gizli yerlerimde sakladığım Yorgun Demokrat kasedinden o yıllarımın deli şarkısı
Hani benim gençliğim...
ve her daim söylemekten bıkmadığım ve en son ağladığımda okuduğum mu, yoksa okuduğumda ağladığım m desem;
Bir anka kuşu...
"anne beni leş gibi yeyip talan ettiler;
teşhis edilmek için savurdular önüne"
ve hatır saymasını öğretti;
kalan kalır kalan kalır
giden gider kalan kalır
yere vurma hatırımı
sana kahpe meydan kalır...
o kadar çok ki şiirleri. o mu ahmeti sevdirdi, ahmet mi onu tanıttı bilinmez.
ama en çok da beni bana tanıttı ya, o yüzden severim kendilerini
güle güle ustam :salut:
