Merhaba genç arkadaşım. Motosiklet sevgisi bir virüs gibidir. Bünyene girdi mi çıkmaz, en iyi durumda uyku halinde kalır. Çok genç yaşta motosiklet kullanmaya başladım. Ailem hep karşıydı. Ehliyeti alırken bile evde kıyamet koptu. Ne hikmetse okuldu, çalışma mecburiyetiydi, öncelikler ağır gelince, ehliyeti aldıktan sonra yaklaşık 20 yıl o sele üstüne bir daha oturamadım. Sevdiğim bir arkadaşıma EN 500 alıp, ehliyetini karta çevirmediği için Manisa'dan İzmir'e getirdiğimde bir kıvılcım çaktı yüreğimde. Bu arkadaş daha sonra 0 Fazer 8 ABS alıp tatile giderken motoru bana bırakınca o kıvılcım bir yangına dönüştü. Onun tatilden dönüşünü müteakip 15 gün sonrasında henüz bir yaşında 2300 km.de Diversion S aldım ve 3 yıl kullandım. Bana göre değildi, bir şeyler yerine uymuyordu. Derken hiç beklemediğim bir şekilde satılınca 1 hafta geçmeden MT 07'mi aldım. 28 aydır keyifle ve aynı heyecanla kullanıyorum. Buraya kadar ne güzel anlattım değil mi? Benimle konuşan, daha önce motosiklet kullanmamış fakat hevesli tüm arkadaşlara tavsiyem almamaları yönünde. Hiç motosiklet kullanmamış sürücülerin çoğu trafikte bizimle empati kuramayıp, bize potansiyel tehlike oluşturmaktalar. Benim zorunlu olarak bıraktığım takip mesafesine dalanları mı anlatayım, geldiğimi göre göre üzerime hamle yapanları mı? Duramayıp, panikleyeceğimi bile bile, pis pis gülüp gözümün içine bakarak dönüş yapan taksi sürücülerini mi anlatayım yoksa şeridimde giderken sollama yapan transporter ve doblo sürücülerinin arka kapı hizalarındayken şeridime girmelerini mi? Taksi ve dolmuş sürücüleri için zaten araç sınıfında değilsindir, ellerinden gelse bizi banket üzerinde seyre zorlayacaklar. Hiç ayna kullanmazlar, geldiğini görseler de umursamazlar. Daha yazacak çok şey var ki onları da diğer arkadaşlardan dinle. İşin bir de kaza sonrası senaryoları var ki Allah kimselere yaşatmasın.. Elden ayaktan kesilip de başkasına muhtaç olma düşüncesi yok mu, sırf bu yüzden zaman zaman bu sevdadan vazgeçesim geliyor ama yapamayacağımı da biliyorum. İnsan hiç ölmek için dua eder mi? Başkasına muhtaç kalacağıma yaradanım beni yaşatmasın feci bir kazada diye dua ederim her zaman. Kendini kardeşinin yerinde düşünüp bir empati kur istersen; Yürüyemiyor destek ve yardımla hareket ediyorsun, konuşamıyor ve ihtiyaçlarını gidermek için birisinin seni hatırlayıp yardım etmesini bekliyorsun. Ve belki benim de düşünemediğim daha bir çok şey. Motosiklet alma kardeşim ve hiç kimsenin de artçısı olma. Ben vadeye inanırım, ölüm şekli sadece bir sebeptir. Yine de sana motosiklete bulaşma diyorum. Kardeşine Allah'tan şifalar dilerim. Yolun açık olsun.
