Bu iş imkan ve ruh işi. Ekmek kazanmak için motor sürmüyorsan "hobi motorcususun" dememiz çok da yanlış olmaz. Hobi motorcusunda heyecandı, ruhtu, motoruna bağlılıktı biraz daha fazla gözlemlenebilir halde olabilir. Ben mesela Cumartesi günü hayvan gibi kaza yaptım. Kendi durumumu idrak edemeden yolda duran, bana yardımcı olmak isteyen, öldüm sanıp ağlayan insanları sakinleştirdim. Dedim "İstanbul trafiği, olur böyle şeyler, ben iyiyim, sakin olun, birşey yok"
Eğitimlerde her ne kadar "bakış" deseler de ben yerdeki mazot ya da yağı göremedim, kaydım, sol bacağım yerle motor arasına sıkıştı ve sürüklendim o halde. Motorda ne tur camı kaldı, ne ön kafa plastiği, ne ayna, ne sol karenaj..Güzelim motoru mok ettim. Full ekipmanlı olmam beni korudu. O tırto 4Riders City yazlık kısa botların bile parçalanmasına rağmen ne kadar iyi iş gördüğünü yakinen deneyimlemiş oldum.
Bu iş hastalık..Pazar günü atladım arabaya gittim yeni yazlık bot aldım. Hasarlı tüm parçaları söktüm. Bugün o hasarlı parçaları moto boyacıma götürdüm, Perşembe teslim alacağım tüm hasarlı parçalarımı onarılmış bir şekilde. Umarım yeni gibi olur. Yurtdışından orijinal karenaj getirtmek bir dert, burada milletten 2. el almaya kalksan ayrı dert, aliexpress bile artık ekonomik bir çözüm değil.
Velhasıl Perşembe tamir ve boyadaki tüm parçaları teslim alırsam acaba haftasonu uzun yol için nereye gidebilirim diye bugün full plan yaptım.
