banro, 92 yada 93 senesinde olacak, ege üniversitesi havacılık kolunun yamaç paraşütü eğitimlerini izlemek üzere kemalpaşa yolu üzerinde bir yere bende grupla birlikte gittim.çaylak bir kaç kişinin başarısız uçma denemesinden sonra grubun eğitimini üstlenen arkadaş paraşütünü kuşandı ve uygun rüzgarı kollayarak yerden havalandı.ancak daha tepeden doğru dürüst ayrılmadan yan rüzgar ile karşılaştı.rüzgar o kadar ani ve dengesizdi ki bu arkadaşın yapacak bir şeyi yoktu.tüm mücadelesine rağmen yandaki kayalık tepeye çarptı.yanına ilk varan kişilerden biride bendim.yüzü gözü kan içinde gözleri açık halde şoktaydı.berbat bir manzaraydı.paraşütten ayırıp kuşamından tutarak aşağıya indirdik, buradanda ege ün. hastanesine götürdük.arkadaşın kolu bir yıl boyunca tutmadı, kısmi felç geçirdi.ama daha sonra iyileşti ve yamaç paraşütü konusunda kendini daha fazla geliştirdi.bu arkadaşın ismi can'dır.bildiğim kadarıyla ikarus havacılığın kurucularından ve öğretmen pilotlarından biri şu anda.o olaydan sonra kendisini hiç görmedim.zaten hadiseye canlı şahit olunca yamaç paraşütüne karşı bir soğukluk oluştu bende.bu uçuş modelinde bir kaza anında yerle ilk temas eden şey sen oluyorsun.en basit ve hesaplı uçuş yöntemi olmasına rağmen yelkenkanadı yamaç paraşütüne tercih ederim.