- Katılım
- 26 Nis 2008
- Mesajlar
- 314
- Konu Yazar
- #1
Cuma günü saat 20:00 de ben deniz Ve arkadaşlarım ;Faruk 59,pangallık Gökhan ,tesisat Orhan,dear152 özgür,aşkın ve 6 motor ile birlikte Tekirdağ’dan çıktık yola oyalanmadan takılmadan Gelibolu’dan feribotla karşıya Çardak’a geçtik…….
70 Km ’lik bir yolun ardından Gökhan’ın Biga’daki anneannesinin evine misafir gittik.Tesisat Orhan’ın tabiri ile ;Bildiğiniz tarhanayla :cherry: aç karnımızı doyurduk
..ve vakit kaybetmeden uyku moduna aldık kendimizi..
Sabah erken kaldırın dediğimiz için ,Hacı dede sabah ezanıyla uyandırdı bizi.Baktı ki kalkan yok Faruğunda desteğiyle davul,zurna eşliğinde zorda olsa uyandırdılar bizi
ve Kargalar kahvaltısını yemeden düştük yollara.İlk benzinlikte benzin almak için durduğumuzda,herkez benzinini alırken,özgür yağını aldıyine her zamanki gibi.80 km de bir yağ değiştiren tek motorcu..sözüm sana bu kadarda titiz olunmaz ki,şaka gibi adam benzinden çok yağ aldı Hatta benzinciler bile Özgürden esinlenerek Kanpanya başlattılar “YAĞ ALANA BENZİN BEDAVA”ama bence bu kanpanya tutmaz,çünkü ve becausebizim özgürden başkasının bu kadar yağa ihtiyacı olacağını sanmıyorum.
Neyseki biz benzinimizi ,Özgür yağını aldı ve düştük yollara….
İlk durak Manyas kuş cennetiydi:
Sanki hayatımızda hiç kuş görmemiş gibi Büyük bir hevesle gezmeye başladık.Görmediğimiz,tanışmadığımız,ötüşmediğimiz kuş kalmadı hatta o kadar samimi olduk ki az kaldı kendileri pelikan olan Cafer ‘ide pangallık gökhan’a artçı alarak alıp yola öyle devam edecektik gaga sorunuyla kask olayını çözemeyince vazgeçtik Gökhan üzüldü ama napalım Gökhan başka bi göçe artık….
Ve ardından ..
Balıkesir, Bandırma, Susurluk derken ,(Susurluk’ta da ayran molası vermeyi ihmal etmedik)
bu arada Manisa’ya vardık Manisa’yı sorarsanız Manisa gerçekten güzel şehir hareketli tek sorun Manisa kebabı yiyemedik sulu yemek sulu yemek die tutturdular aslında kebab yeseydik sular bendendi yine sulu yemek olucaktıhee çok kötüydü neyse devam edelim kebabı geçelim bide düğün pilavı var yiyemediğimiz :cherry:herşey için Faruk a TEŞŞEKÜRLERManisa macerası bundan ibaret.
Ve ardından ..
Manisa’dan 21:30 da çıktık yola Çan’a dönmek için değişiklik olsun güzargah değiştirelim dedik.Haritaya bakınca dağa kısa gözüktü yol gözümüze Manisa’dan Menemene geçtik ve çan a doğru koyulduk yola.Yolu kısaltacağız dedik ama demez olaydık keşke.Ne bitmez yolmuş…..
Gecenin bir yarısı Kaz Dağlarına geldik Hayatım boyunca öyle üşüdüğümü hatırlamam ayazda kalmış …… gibi tabiricahizse70 km yol ,dağ, viraj,soğuk,karanlık ve bol domuzlu.
Yani şu handa %80 ihtimalle domuz gribine yakalanmış olabiliriz
Şaka bir yana;yol bitsin die ağlamak istemedim dersem yalan olur kaz dağlarındaNihayet uzun çabalardan sonra Çan festival alanına geldik sağolsun Özer kardeşim karşıladı bizi İlk işimiz çadırları kurmak ve uyumak oldu açık havada 3saat uyumak bütün geceye bedeldi.
Sabah kahvaltısı ardından eş dostla sohbet,il gruplarıyla tanışma,gırgır şamata derken vakit nasıl geçti anlamadık güzel bi organizasyondu emeği geçen herkesin eline yüreğine sağlık ..ve günün sonunda 12 motor dönüş yoluna çıktık Biga’da By_Star Özer’in makine debriyaj sıyırdı olayın çözümü aranırken bir kamyonete yüklenip Erdek feribotuyla tekirda’ğa motoru getirmek cazip geldi ve özer ile orada vedalaştık
Ve kalan grupla yola devam edildi.Yeri gelmişken İstanbul Mt den dostlara’da teşekkür ederim sizinle yol yapmak gerçekten zevkliydi.Çardaktan feribota binildi ve günün sıcak dostluğu hoş sohbeti dalga sesleri ve esen meltem rüzgarı eşliğinde gelibolu’ya geçildi Nezaman ‘dan beri özlediğim bir lezzetti Gelibolu’ya özel sucuklu yumurta BOMBA yemek bütün grupla birlikte bu özlemimi giderdim.
Ve tekrardan yola koyulduk Tekirdağ’a ve İstanbul’a geri dönülmek üzere Keşan a kadar sorunsuz ve problemsiz bir sürüş keyfi yaşanırken altındaki 125 cc scooter ‘i Racing sanan aşkın kayış kopardı (yok motorun kayışı ,onunki çok şükür yerinde ama özgür her an sıyıra bilirdiAşkın motoru ittirmeyi beceremeyip olduğu yerde otobüs beklemeye kalkınca yağız yardım sever delikanlı özgür bakımlı,alımlı motoruyla aşkını yoldan kurtararak ilk benzinliğe getirdi motoru orda bırakarak aşkını gökhan’ın arkasına artçı vererek yola devam ettik
Ve Tekirdağ’a gelindiğinde herkesin yüzünde 1200 km nin verdiği haz ve tatlı bir yorgunluk vardı İstanbul grubu yola devam ederken biz evin yolunu tuttuk..
3 gece 2 gün süren 1200 km den geriye sadece fotaraflar ve hatıralar kaldı buyurun birlikte bakalım ……
VE ÇAN FESTİVAL ALANI ÇADIR KANP GÖRÜNTÜLERİ....
GEZİYE SON AMA YAĞ KOYMAYA DEVAM
70 Km ’lik bir yolun ardından Gökhan’ın Biga’daki anneannesinin evine misafir gittik.Tesisat Orhan’ın tabiri ile ;Bildiğiniz tarhanayla :cherry: aç karnımızı doyurduk
..ve vakit kaybetmeden uyku moduna aldık kendimizi..Sabah erken kaldırın dediğimiz için ,Hacı dede sabah ezanıyla uyandırdı bizi.Baktı ki kalkan yok Faruğunda desteğiyle davul,zurna eşliğinde zorda olsa uyandırdılar bizi
ve Kargalar kahvaltısını yemeden
düştük yollara.İlk benzinlikte benzin almak için durduğumuzda,herkez benzinini alırken,özgür yağını aldıyine her zamanki gibi.80 km de bir yağ değiştiren tek motorcu..sözüm sana bu kadarda titiz olunmaz ki,şaka gibi adam benzinden çok yağ aldı Hatta benzinciler bile Özgürden esinlenerek Kanpanya başlattılar “YAĞ ALANA BENZİN BEDAVA”ama bence bu kanpanya tutmaz,çünkü ve becausebizim özgürden başkasının bu kadar yağa ihtiyacı olacağını sanmıyorum.Neyseki biz benzinimizi ,Özgür yağını aldı ve düştük yollara….
İlk durak Manyas kuş cennetiydi:
Sanki hayatımızda hiç kuş görmemiş gibi Büyük bir hevesle gezmeye başladık.Görmediğimiz,tanışmadığımız,ötüşmediğimiz kuş kalmadı hatta o kadar samimi olduk ki az kaldı kendileri pelikan olan Cafer ‘ide pangallık gökhan’a artçı alarak alıp yola öyle devam edecektik gaga sorunuyla kask olayını çözemeyince vazgeçtik Gökhan üzüldü ama napalım Gökhan başka bi göçe artık
…. Ve ardından ..
Balıkesir, Bandırma, Susurluk derken ,(Susurluk’ta da ayran molası vermeyi ihmal etmedik)
bu arada Manisa’ya vardık Manisa’yı sorarsanız Manisa gerçekten güzel şehir hareketli tek sorun Manisa kebabı yiyemedik sulu yemek sulu yemek die tutturdular aslında kebab yeseydik sular bendendi yine sulu yemek olucaktı
hee çok kötüydü neyse devam edelim kebabı geçelim bide düğün pilavı var yiyemediğimiz :cherry:herşey için Faruk a TEŞŞEKÜRLERManisa macerası bundan ibaret.Ve ardından ..
Manisa’dan 21:30 da çıktık yola Çan’a dönmek için değişiklik olsun güzargah değiştirelim dedik.Haritaya bakınca dağa kısa gözüktü yol gözümüze Manisa’dan Menemene geçtik ve çan a doğru koyulduk yola.Yolu kısaltacağız dedik ama demez olaydık keşke.Ne bitmez yolmuş…..
Gecenin bir yarısı Kaz Dağlarına geldik Hayatım boyunca öyle üşüdüğümü hatırlamam ayazda kalmış …… gibi tabiricahizse
70 km yol ,dağ, viraj,soğuk,karanlık ve bol domuzlu.Yani şu handa %80 ihtimalle domuz gribine yakalanmış olabiliriz
Şaka bir yana;yol bitsin die ağlamak istemedim dersem yalan olur kaz dağlarında
Nihayet uzun çabalardan sonra Çan festival alanına geldik sağolsun Özer kardeşim karşıladı bizi İlk işimiz çadırları kurmak ve uyumak oldu açık havada 3saat uyumak bütün geceye bedeldi.Sabah kahvaltısı ardından eş dostla sohbet,il gruplarıyla tanışma,gırgır şamata derken vakit nasıl geçti anlamadık güzel bi organizasyondu emeği geçen herkesin eline yüreğine sağlık ..ve günün sonunda 12 motor dönüş yoluna çıktık Biga’da By_Star Özer’in makine debriyaj sıyırdı olayın çözümü aranırken bir kamyonete yüklenip Erdek feribotuyla tekirda’ğa motoru getirmek cazip geldi ve özer ile orada vedalaştık
Ve kalan grupla yola devam edildi.Yeri gelmişken İstanbul Mt den dostlara’da teşekkür ederim sizinle yol yapmak gerçekten zevkliydi.Çardaktan feribota binildi ve günün sıcak dostluğu hoş sohbeti dalga sesleri ve esen meltem rüzgarı eşliğinde gelibolu’ya geçildi Nezaman ‘dan beri özlediğim bir lezzetti Gelibolu’ya özel sucuklu yumurta BOMBA yemek bütün grupla birlikte bu özlemimi giderdim.
Ve tekrardan yola koyulduk Tekirdağ’a ve İstanbul’a geri dönülmek üzere Keşan a kadar sorunsuz ve problemsiz bir sürüş keyfi yaşanırken altındaki 125 cc scooter ‘i Racing sanan aşkın kayış kopardı (yok motorun kayışı ,onunki çok şükür yerinde ama özgür her an sıyıra bilirdi
Aşkın motoru ittirmeyi beceremeyip olduğu yerde otobüs beklemeye kalkınca yağız yardım sever delikanlı özgür bakımlı,alımlı motoruyla aşkını yoldan kurtararak ilk benzinliğe getirdi motoru orda bırakarak aşkını gökhan’ın arkasına artçı vererek yola devam ettik Ve Tekirdağ’a gelindiğinde herkesin yüzünde 1200 km nin verdiği haz ve tatlı bir yorgunluk vardı İstanbul grubu yola devam ederken biz evin yolunu tuttuk..
3 gece 2 gün süren 1200 km den geriye sadece fotaraflar ve hatıralar kaldı buyurun birlikte bakalım ……
VE ÇAN FESTİVAL ALANI ÇADIR KANP GÖRÜNTÜLERİ....
GEZİYE SON AMA YAĞ KOYMAYA DEVAM
Son düzenleme:
