- Katılım
- 30 Eyl 2006
- Mesajlar
- 2,078
- Konu Yazar
- #1
Biliyordum bu mevsim başladığında yazamayacağımı.
Bir anlık yaşanıyor bu duygular.arada sırada gelip giden bana hep o sonbahar kokulu hasretleri özleten acılar,her yaz beni ziyaret etmez oluyor.hep o geçici hasretleri bıraktı yine bu bana zamansız gelen mevsim.
KENDİMDEN KAÇARKEN YAKALANDIM HAYATA
Bir özgürlük seninkisi .Sadece kendini haklı gördüğün bu dünyada umursamazca son anlarını yaşayan özgürlüğünün altına saklanmış esaretin var.Kendinden kaçmak için her seferinde sığındığın insanlar senin kalbini kırıyor belki de…Ama öyle bir alışmışlık ki bunları yaşamadığında sanki özgürlüğün elinden alınıp yalnızlıkların o boş kuyusuna atılacaksın.Kendinde kaçtığın bu yollarda kendini yoldaki ”başkalarına” soruyorsun.Oysa sen aslında seninde daha öğrenmediğin,bilmediğin hayal kırıklıklarının acısını başkalarına yüklüyorsun.Yalnızlığını,acılarını belki de o derinde yatan ve uyandırmaya kıyamadığın benliğin her gece isyan ediyordur yatağına yattığında.korkuyorsun biliyorum.Uyandırmaya kıyamadığın benlik daha doyamadığını zannettiğin hayalleri bitirecek,insanları kandırdığın bu yüzüne karşı gelecek.
Sen de biliyorsun bu artık son demleri eski yaşanmışlıkların.Son bir kez diyorsun belki.Son bir şans yaşayamadıklarımın telafisi için bir kez daha sarılırsın anılarını bıraktığın bu şehre.Yalnız insanların koynunda aradığın o sıcaklık sana onca zaman vermediklerini son anlarında hediye etsin istiyorsun.Bırakacağın bu hayatın üstüne çıkıp son bir derin nefes alıp hayatın senin için hazırladığı o hava almaya imkanı olmayan derinliklerine dönecek ve bu son nefesi ömrün boyunca içinde taşıyacaksın.Her ne zaman tekrar nefes almak istesen bir o kadar kirli göreceksin bu hayatı.
Bu koca şehri terk ederken, kabullenmişliğin yaşatacak olduğu hüzünler bedenini o kadar kısa zamanda saracak ve öyle çentikler atacak ki hayatına ;son anlarını yaşarken ayrılığın bir türlü zevk alamayacaksın son anlardan.
Anılarını,umutlarını ,sarhoşluğunu,geceler boyu sevdiklerini sıcak bir çayla avuttuğunu,birlikte olduğun sevgililerini,ders öncesi miğde bulantılarını,yaşaması ne kadar zor olsa da,servis durakları uzakta da olsa evini özleyeceksin.efkar dağıtmak için gittiğin kafeler ,kendine zamanında mahsen yaptığın yatak odanı ve gözyaşlarından rutubetlenmiş duvarları,tembellikten yıkamadığın o sigara kokan bir haftalık giysilerin teker teker gömülmeye başladığında bir hüzünle uyanacaksın rüyandan.Duvarlarına boya yaptığın anıların her sabah gözünde olacak.
Ama unutacaksın.İnsan kendi gerçek kişiliğine gebeyken çektiği bu sancıları atlatıp kendin olacaksın.Kendini kabullenmişliğin özgürlüklerini ve hayatını kısıtladığını zannettiğin anlarda yepyeni bir özgürlük saracak bedenini.o özgürlük ise kendini yaşaman olacak.
Hayata hoş geldin……..12,08,2005 01,45 muammer şahin birinci
Bir anlık yaşanıyor bu duygular.arada sırada gelip giden bana hep o sonbahar kokulu hasretleri özleten acılar,her yaz beni ziyaret etmez oluyor.hep o geçici hasretleri bıraktı yine bu bana zamansız gelen mevsim.
KENDİMDEN KAÇARKEN YAKALANDIM HAYATA
Bir özgürlük seninkisi .Sadece kendini haklı gördüğün bu dünyada umursamazca son anlarını yaşayan özgürlüğünün altına saklanmış esaretin var.Kendinden kaçmak için her seferinde sığındığın insanlar senin kalbini kırıyor belki de…Ama öyle bir alışmışlık ki bunları yaşamadığında sanki özgürlüğün elinden alınıp yalnızlıkların o boş kuyusuna atılacaksın.Kendinde kaçtığın bu yollarda kendini yoldaki ”başkalarına” soruyorsun.Oysa sen aslında seninde daha öğrenmediğin,bilmediğin hayal kırıklıklarının acısını başkalarına yüklüyorsun.Yalnızlığını,acılarını belki de o derinde yatan ve uyandırmaya kıyamadığın benliğin her gece isyan ediyordur yatağına yattığında.korkuyorsun biliyorum.Uyandırmaya kıyamadığın benlik daha doyamadığını zannettiğin hayalleri bitirecek,insanları kandırdığın bu yüzüne karşı gelecek.
Sen de biliyorsun bu artık son demleri eski yaşanmışlıkların.Son bir kez diyorsun belki.Son bir şans yaşayamadıklarımın telafisi için bir kez daha sarılırsın anılarını bıraktığın bu şehre.Yalnız insanların koynunda aradığın o sıcaklık sana onca zaman vermediklerini son anlarında hediye etsin istiyorsun.Bırakacağın bu hayatın üstüne çıkıp son bir derin nefes alıp hayatın senin için hazırladığı o hava almaya imkanı olmayan derinliklerine dönecek ve bu son nefesi ömrün boyunca içinde taşıyacaksın.Her ne zaman tekrar nefes almak istesen bir o kadar kirli göreceksin bu hayatı.
Bu koca şehri terk ederken, kabullenmişliğin yaşatacak olduğu hüzünler bedenini o kadar kısa zamanda saracak ve öyle çentikler atacak ki hayatına ;son anlarını yaşarken ayrılığın bir türlü zevk alamayacaksın son anlardan.
Anılarını,umutlarını ,sarhoşluğunu,geceler boyu sevdiklerini sıcak bir çayla avuttuğunu,birlikte olduğun sevgililerini,ders öncesi miğde bulantılarını,yaşaması ne kadar zor olsa da,servis durakları uzakta da olsa evini özleyeceksin.efkar dağıtmak için gittiğin kafeler ,kendine zamanında mahsen yaptığın yatak odanı ve gözyaşlarından rutubetlenmiş duvarları,tembellikten yıkamadığın o sigara kokan bir haftalık giysilerin teker teker gömülmeye başladığında bir hüzünle uyanacaksın rüyandan.Duvarlarına boya yaptığın anıların her sabah gözünde olacak.
Ama unutacaksın.İnsan kendi gerçek kişiliğine gebeyken çektiği bu sancıları atlatıp kendin olacaksın.Kendini kabullenmişliğin özgürlüklerini ve hayatını kısıtladığını zannettiğin anlarda yepyeni bir özgürlük saracak bedenini.o özgürlük ise kendini yaşaman olacak.
Hayata hoş geldin……..12,08,2005 01,45 muammer şahin birinci
Son düzenleme:
