Babam ben 16 yaşımdayken sordu '' sigara , içki içiyormusun?'' Öyle samimi sormuştu ki ''evet içiyorum dedim''
Önce kendine bir bardak vodka doldurdu sonra da bana ''Sana içme demeyeceğim,ben de içiyorum ve kendi kararlarını verebileceğine inanıyorum'' dedi. Annem'de bu konularda babamla aynıydı bana karşı.
Utancımdan babamın bana koyduğu vodka dan içmedim.Babam ayda 1-2 duble keyif için içen biriydi,babamla hiçbir zaman içki içmedim,çekindim...
Lise yıllarımda birçok madde denedim ve alkol kullandım,hiçbirine bağımlı olmadım ...
Sonra anladım ki babam o gün benim ellerime ''vicdanımı'' koymuştu.Ve bir ailenin çocuğuna vermesi gereken en büyük şey bu olduğunu anladım.
Böyle bir başlık görünce bu anım aklıma geldi ...
Ailemin yapmamı istemediği bir çok şeyi yaptım,ama sonunda istemedikleri bir insan olmadım.
Kararlarınız sizi etkiler ama unutmayın ki siz ailenizin bu dünyada bırakacakları en kalıcı izlersiniz bunu unutmayın.
(lütfen kimse hayatımı ,yaşam standartlarımı,kültür seviyemi bilmeden beni yargılamasın.Bu yazıyı içimden geldiği için yazdım sadece)