- Katılım
- 21 Ağu 2008
- Mesajlar
- 164
Güzel bir alıntı,beni taaa lise yıllarıma götürdü,(1991)insan eğer birisini gerçekten seviyorsa hiç beklememeli,şu anki eşim benim lise 1 de sıra arkadaşımdı,ilk görüşte aşk benide vurdu bir anda,okul açılalı 3 ay olmuş arkadaş grubumuz oluşmuş,koloni halinde gezmeler başlamıştı,ona açılacaktım ama yalnızken değil herkezin içinde,okulumuzun yukarısında büyük bir park vardı oraya doğru hep beraber çıktık aklımdan geçen ne varsa herkezin içinde haykırdım sonra arkama bile bakmadan evin yolunu tuttum,2 gün konuşmadı benimle sonra ya banlanacaktım ya da kabul edilecektim ve tabiiki kabul edildim şimdi 6 yaşında oğlumuz var,arkadaşlar benden tavsiye,bu işler ince,narin ve zor işler ama seviyorsanız hiç birşeyden korkmayın,ömür gerçekten çok kısa göz açıp kapayana kadar geçiyor,karşındaki insanın sana karşı neler hissettiğini öğrenmek istiyorsan herşeyi haykıracaksın ki öğrenebilesin sadece biraz cesaret unutmayın ki ucunda ölüm yok!!