Araba ve motosiklet hastasi bi insanim,yasim daha 16,7 yasindan beridir egzoz sesi duydummu yerinde duramam,her gordugum arabaya ben derim baba ne guzelmis baksana,o der "tam *ic arabasi",boyle yillar yillari kovaladi,telefonu aldik video izlemeye basladik,baba diyorum bak boyle ucuyolar boyle kaciyolar,adamlar 0-100 e bilmem kac saniyede cikiyo falan,araba isini kabullendirdim,artik araba duydummu "seninki geliyo" tabirini kullanmaya basladi artik,geldik motora,sulalede 1 insan dahi motorcumu olmaz,yok abi. Bir tane motorcu yok,kimse bilmiyo motosikleti,herkes bana yasayan ölü gozuyle bakiyo,babama diyorum "mot.." tamamlatmiyo,git basimdan diyo,neyse basladim motovloger izlemeye,bi gun hoparlore bagladim,actim izliyorum,sesi bilerek actim evin icinde duyuluyo yani,geldi babam kıs sesi diye,dedim gel otur izleyelim bunu sonra kapaticam,guc bela ikna ettim oturdu yanima,motorcumuhabbeti anlatiyo biz dinliyoruz,o sürüyo biz izliyoruz,bitti video babam bisey demeden kalkti,bu benim icin olumlu bi yanitti,her gun bu muhabbetler,anneme motor gosteriyorum,babama motor gosteriyorum,babami motora isittim,annemi ikna ettim,artik annemde bendendi,scooter alirsan izin veririm moduna girdi annem,oklar tarafima donmeye basladi. Suan kendi paramla biseyler yapmak icin izin aldim,ehliyete basvurucam,ekipmanlarimi hazirladim,motosikletimi sectim,simdi para biriktiriyorum,2bin lira gibi param oldu,artik sonuca git gide yaklasiyorum,benim izledigim yol buydu,sanada onerirmiyim,oneririm,ama aileden aileye degisir,uzun oldu ama ayni duygulari paylastigimizdan paylasmak istedim,umarim en yakin zamanda sende aileni ikna edersin
