- Katılım
- 3 Şub 2007
- Mesajlar
- 2,665
- Konu Yazar
- #1
Trafikte zaman kaybetmemek için patronların ve üst düzey yöneticilerin işe helikopterle gittiğini biliyoruz. Bir otomobil şirketinin yöneticisi olan Numan Topacık ise bunun için motosikleti tercih ediyor
4 yıl önce İstanbul trafiğinden illallah ettiği bir zamanda karar vermiş motosiklet kullanmaya. Kendisi gibi onlarca yöneticinin işine makam motosikletiyle gittiğini söylüyor.
Şoförü jilet gibi ütülenmiş takım elbisesiyle, son model makam arabasının başında, kapısını açmış onu bekliyor. O ise gözü ile selam verip arkada park halindeki motosikletine atlıyor, sanayi sitesinin trafiğini 2 dakikada aşıyor ve toplantıya yetişmek için E–5 trafiğine dahil oluyor. Numan Topacık, İstanbul trafiğinde motosikletiyle ilerleyen onlarca yöneticiden yalnızca birisi. Baylas Otomotiv'in teknik hizmetler müdürü. Yoğun bir işi var. Çoğu günler 4 ayrı yerde toplantısı oluyor. Avrupa yakası ile Anadolu yakası arasında mekik dokuyor. Köprüdeki yoğunluk düşünülürse normal şartlarda hepsine yetişmesi neredeyse imkânsız. O da çözümü, çok sevdiği motosikletini kullanmakta bulmuş. "İşime ve toplantılarıma gecikmeden, trafikte bunalmadan, sıkılmadan rahat rahat gidiyorum." diyor. Hatta yıllardır arşınladığı evi ile işyeri arasındaki yolun kenarında çiçekler olduğunu motor kullanmaya başladıktan sonra fark etmiş. 7 yaşından beri motor kullanıyormuş, iş seyahatleri için 4 yıl önce kullanmaya başlamış.
Malum, motosiklet kullanıcılarının özel kıyafetleri vardır. Bunlarla toplantılara katılmak uygun olmaz. Topacık da ofislerinde ve teknesinde kıyafet-ayakkabı bulunduruyormuş. Hızlı giyinmek gibi çevresindekileri şaşırtan bir yeteneği varmış.
Başlarda motosikletle işe gitmesi eşini çok endişelendiriyormuş. Fakat artık motosikletle gitmesini istiyorlarmış. Çünkü otomobil kullanırken 09.00'da başlayan mesaisine yetişmesi için evinden 06.45'te çıkması gerekiyormuş. Şimdi 08.35'te çıkması kâfi oluyormuş. Akşam da eve vakitlice geliyormuş ki bu, ailesini çok mutlu ediyormuş.
Otomobil şirketi yöneticisi motosikletle işe gidiyor
Topacık ilginç bir bilgi veriyor. Çoğu otomobil firmasının üst düzey yöneticisi de kendisi gibi motosikletle seyahat ediyormuş. Hatta birçoğunun iki motoru varmış. Birkaçının motosiklet tercihinde Topacık'ın da etkisi olmuş. Ona göre her önüne gelene ehliyet verilmemeli. İradeli, kolay sinirlenmeyen, hemen gaza gelmeyen, psikomotor testlerinden başarı ile geçmiş, iyi bir motosiklet eğitimi almış kişiler ehliyet alabilmeliymiş. Tecrübeli sürücü bu düşüncesinin sebebini şöyle açıklıyor: "Sağ elinizin parmaklarının ucunda 200 beygirlik bir güç olduğunu düşünün. 200 tane beygiri yan yana koysanız beş çiftlik dolusu at demektir. Bu kadar gücü verdiğiniz bir delikanlıdan tabiî ki kaza yapmasını bekleyin."
Motosikletin avantajı hızı değil, küçüklüğü
Topacık, motosiklet kullanmanın yaygın kanaatte olduğu gibi hız yapmak anlamına gelmediğini vurguluyor. Motosikletle hızlı gitmenin kazancı yalnızca 15 dakikaymış. Dolayısıyla motosikletin avantajı hız değil, trafiğe takılmadan yol alabiliyor olmak. Zaten Topacık'a tam vaktinde gittiği toplantılarda sık sık şu soru soruluyormuş: "Bu kadar kısa zamanda nasıl gelebiliyorsun?" Cevabı kısa ve çarpıcı: "Benim yaşadığım şehr-i İstanbul'da trafik yok ki!"
***
Motorcular kendi içinde gruplara ayrılıyor
Kuryeler, Numan Topacık'a göre yollarda görülebilecek en kötü örnekler. Amaçları ekmek parası bile olsa seyir halindeyken tehlikeli hareketler yapabiliyorlar.
Ağır abiler, eğitimli, yurtdışında yaşamış, üst düzey yönetici olan ve genellikle 100 cc'nin üzerinde motorları tercih eden, camiada "ağır abiler" olarak tanınan motor sürücüleri.
Pembe kasklılar, son yıllarda sayıları artan kadın motorcular.
Harleyciler, Türkiye'de düzenli dergi çıkaran ender motorcu grubu.
Motosiklet kişilik analizi
Racing model kullanıcıları: Genellikle genç, deli dolu ve benzin parasını bir yerden garantilemiş tiplerdir. Bunlara yolda fazla yaklaşmamalı, geçerken yavaşça geçmeli. Mümkünse hiç geçmemeli.
Touring model kullanıcıları: Keyif için motora binerler. Karakteri oturmuş, hız yapmayı sevmeyen meslek sahibi kişilerdir. Özellikle doktorlar ve bilgi teknolojileri çalışanları tercih eder. Motorlarıyla şehir dışı gezileri yaparlar.
Naked model kullanıcıları: Görsellik ve görünmek onlar için her şeydir. Ara gazı vermeden 200 metreden fazla gitmezler. Depolarının yarısını da ara gazı yer. Onlar için nereye gittikleri değil, nerede ara gazı verdikleri önemlidir. Genelde bir hevesle alınır ama bir süre sonra başka model motora geçilir.
Chopper model kullanıcıları: Olabildiğince püsküllü giyinilip olabildiğince gürültü çıkarılır, bu tarzda adet böyledir. Karizma için kullanılır. Mahalleliye hava atmak için bire birdir. Dikkat çekici görselliği olduğu için filmlerde çok kullanılır.
Scooter model kullanıcıları: Riski sevmezler, işi kuralına göre yaparlar, keyif almayı hedeflerler. Ülkemizde çok sayıda üst yönetici scooter kullanıyor. Bunları sıkan tek şey, motordan anlamayan sürücülerin 15 bin lira verdikleri motorunu pizzacı motoru zannetmeleri.
ZAMAN
4 yıl önce İstanbul trafiğinden illallah ettiği bir zamanda karar vermiş motosiklet kullanmaya. Kendisi gibi onlarca yöneticinin işine makam motosikletiyle gittiğini söylüyor.
Şoförü jilet gibi ütülenmiş takım elbisesiyle, son model makam arabasının başında, kapısını açmış onu bekliyor. O ise gözü ile selam verip arkada park halindeki motosikletine atlıyor, sanayi sitesinin trafiğini 2 dakikada aşıyor ve toplantıya yetişmek için E–5 trafiğine dahil oluyor. Numan Topacık, İstanbul trafiğinde motosikletiyle ilerleyen onlarca yöneticiden yalnızca birisi. Baylas Otomotiv'in teknik hizmetler müdürü. Yoğun bir işi var. Çoğu günler 4 ayrı yerde toplantısı oluyor. Avrupa yakası ile Anadolu yakası arasında mekik dokuyor. Köprüdeki yoğunluk düşünülürse normal şartlarda hepsine yetişmesi neredeyse imkânsız. O da çözümü, çok sevdiği motosikletini kullanmakta bulmuş. "İşime ve toplantılarıma gecikmeden, trafikte bunalmadan, sıkılmadan rahat rahat gidiyorum." diyor. Hatta yıllardır arşınladığı evi ile işyeri arasındaki yolun kenarında çiçekler olduğunu motor kullanmaya başladıktan sonra fark etmiş. 7 yaşından beri motor kullanıyormuş, iş seyahatleri için 4 yıl önce kullanmaya başlamış.
Malum, motosiklet kullanıcılarının özel kıyafetleri vardır. Bunlarla toplantılara katılmak uygun olmaz. Topacık da ofislerinde ve teknesinde kıyafet-ayakkabı bulunduruyormuş. Hızlı giyinmek gibi çevresindekileri şaşırtan bir yeteneği varmış.
Başlarda motosikletle işe gitmesi eşini çok endişelendiriyormuş. Fakat artık motosikletle gitmesini istiyorlarmış. Çünkü otomobil kullanırken 09.00'da başlayan mesaisine yetişmesi için evinden 06.45'te çıkması gerekiyormuş. Şimdi 08.35'te çıkması kâfi oluyormuş. Akşam da eve vakitlice geliyormuş ki bu, ailesini çok mutlu ediyormuş.
Otomobil şirketi yöneticisi motosikletle işe gidiyor
Topacık ilginç bir bilgi veriyor. Çoğu otomobil firmasının üst düzey yöneticisi de kendisi gibi motosikletle seyahat ediyormuş. Hatta birçoğunun iki motoru varmış. Birkaçının motosiklet tercihinde Topacık'ın da etkisi olmuş. Ona göre her önüne gelene ehliyet verilmemeli. İradeli, kolay sinirlenmeyen, hemen gaza gelmeyen, psikomotor testlerinden başarı ile geçmiş, iyi bir motosiklet eğitimi almış kişiler ehliyet alabilmeliymiş. Tecrübeli sürücü bu düşüncesinin sebebini şöyle açıklıyor: "Sağ elinizin parmaklarının ucunda 200 beygirlik bir güç olduğunu düşünün. 200 tane beygiri yan yana koysanız beş çiftlik dolusu at demektir. Bu kadar gücü verdiğiniz bir delikanlıdan tabiî ki kaza yapmasını bekleyin."
Motosikletin avantajı hızı değil, küçüklüğü
Topacık, motosiklet kullanmanın yaygın kanaatte olduğu gibi hız yapmak anlamına gelmediğini vurguluyor. Motosikletle hızlı gitmenin kazancı yalnızca 15 dakikaymış. Dolayısıyla motosikletin avantajı hız değil, trafiğe takılmadan yol alabiliyor olmak. Zaten Topacık'a tam vaktinde gittiği toplantılarda sık sık şu soru soruluyormuş: "Bu kadar kısa zamanda nasıl gelebiliyorsun?" Cevabı kısa ve çarpıcı: "Benim yaşadığım şehr-i İstanbul'da trafik yok ki!"
***
Motorcular kendi içinde gruplara ayrılıyor
Kuryeler, Numan Topacık'a göre yollarda görülebilecek en kötü örnekler. Amaçları ekmek parası bile olsa seyir halindeyken tehlikeli hareketler yapabiliyorlar.
Ağır abiler, eğitimli, yurtdışında yaşamış, üst düzey yönetici olan ve genellikle 100 cc'nin üzerinde motorları tercih eden, camiada "ağır abiler" olarak tanınan motor sürücüleri.
Pembe kasklılar, son yıllarda sayıları artan kadın motorcular.
Harleyciler, Türkiye'de düzenli dergi çıkaran ender motorcu grubu.
Motosiklet kişilik analizi
Racing model kullanıcıları: Genellikle genç, deli dolu ve benzin parasını bir yerden garantilemiş tiplerdir. Bunlara yolda fazla yaklaşmamalı, geçerken yavaşça geçmeli. Mümkünse hiç geçmemeli.
Touring model kullanıcıları: Keyif için motora binerler. Karakteri oturmuş, hız yapmayı sevmeyen meslek sahibi kişilerdir. Özellikle doktorlar ve bilgi teknolojileri çalışanları tercih eder. Motorlarıyla şehir dışı gezileri yaparlar.
Naked model kullanıcıları: Görsellik ve görünmek onlar için her şeydir. Ara gazı vermeden 200 metreden fazla gitmezler. Depolarının yarısını da ara gazı yer. Onlar için nereye gittikleri değil, nerede ara gazı verdikleri önemlidir. Genelde bir hevesle alınır ama bir süre sonra başka model motora geçilir.
Chopper model kullanıcıları: Olabildiğince püsküllü giyinilip olabildiğince gürültü çıkarılır, bu tarzda adet böyledir. Karizma için kullanılır. Mahalleliye hava atmak için bire birdir. Dikkat çekici görselliği olduğu için filmlerde çok kullanılır.
Scooter model kullanıcıları: Riski sevmezler, işi kuralına göre yaparlar, keyif almayı hedeflerler. Ülkemizde çok sayıda üst yönetici scooter kullanıyor. Bunları sıkan tek şey, motordan anlamayan sürücülerin 15 bin lira verdikleri motorunu pizzacı motoru zannetmeleri.
ZAMAN
Ekli dosyalar
Moderatör tarafında düzenlendi:
