- Katılım
- 27 Haz 2006
- Mesajlar
- 303
- Konu Yazar
- #1
Anne ve babaları tarafından, okuyup adam olsunlar diye oturmuşlardı o küçük yüreklerindeki heyecanla baba ocağından okul sıralarına.
kimi doktor kimi mühendis olacaktı ahmetler,mehmetler.burdurlu,zileli,amasyalı
istanbullu ahmetler mehmetler,yahyalar,....
Okul yılları bizlerin hatıralarında hala iki arkadaş bir araya gelince aradan yıllar geçsede mutlu bir tebessümle dostluklara meze olur kimi zaman isyankar olduğumuz yıllar......
Ama ya onların.......................
Kapıları dersin ortasında aniden açılıp hepsi bu vatanı korumak için, kalem tutan ellerine kasatura ve mavzer tutturulan ahmetler,mehmetler yahyalar....
Çocukken küçük bir masum öksürükle bile panik olan anaların ve babaların adam olacak çocukları şimdi hayatlarında hiç tanımadığı nereden ve neden geldiklerini bilmedikleri çocuklar, karşılıklı binlerce mermi yaktılar.O mis gibi defter kokularına karıştı mertliği bozan kahpe mavzerin dumanı. Yere düşerken kimi şahadet getirdi, kimi ciğerini yakan kurşunun acısıyla bağırdı. ,çocukken degmancılık oynadıkları savaş oyunu
değildi bu gerçekti ve ellerindeki tüfekler tahtadan değildi.
Duman ve toz bulutu dağıldığında Yahya çavuş ve arkadaşları şehit olmuşlardı.Birbirlerine kenetlenmiş elleri bir daha hiç açılmayacaktı.Sakalı bile çıkmamış çocukların şehit olurken görebildiği son kez bakabildiği tek şey yahya çavuşun şehit düşerken bile elinden bırakmadığı bayraktı . Çarpıştıkları askerler arkadaşlarının cansız vücutlarını toprağa gömerken, bir kaç asker yahya çavuş ve arkadaşlarına selam durdu. Düşmanın bile saygı duyduğu bu kahramanların artık onların okul anıları yoktu ve bizler onların sıralarında adam olduk.
Şimdi bunu niye yazdım biliyormusunuz.Ben onları hiç unutmadım.Şahsen tanışamadım, Göremedim ama onların canları pahasına ALBAYRAĞIMIZA simge olan kanları üstüne düşen ayyıldızı hiç unutmayacağım ve onlara minnettearım
ALLAH RAHMET EYLESİN ŞEHİTLERİMİZ SİZLERE MİNNETTARIZ MERAK ETMEYİN ,HUZUR İÇİNDE UYUYUN..HEPİMİZ ADAM OLDUK VE OLACAĞIZDA.....
30 AĞUSTOS ZAFER BAYRAMI için MT ailesine armağanım olsun
Reha SOYSAL (chopper250)
kimi doktor kimi mühendis olacaktı ahmetler,mehmetler.burdurlu,zileli,amasyalı
istanbullu ahmetler mehmetler,yahyalar,....
Okul yılları bizlerin hatıralarında hala iki arkadaş bir araya gelince aradan yıllar geçsede mutlu bir tebessümle dostluklara meze olur kimi zaman isyankar olduğumuz yıllar......
Ama ya onların.......................
Kapıları dersin ortasında aniden açılıp hepsi bu vatanı korumak için, kalem tutan ellerine kasatura ve mavzer tutturulan ahmetler,mehmetler yahyalar....
Çocukken küçük bir masum öksürükle bile panik olan anaların ve babaların adam olacak çocukları şimdi hayatlarında hiç tanımadığı nereden ve neden geldiklerini bilmedikleri çocuklar, karşılıklı binlerce mermi yaktılar.O mis gibi defter kokularına karıştı mertliği bozan kahpe mavzerin dumanı. Yere düşerken kimi şahadet getirdi, kimi ciğerini yakan kurşunun acısıyla bağırdı. ,çocukken degmancılık oynadıkları savaş oyunu
değildi bu gerçekti ve ellerindeki tüfekler tahtadan değildi.
Duman ve toz bulutu dağıldığında Yahya çavuş ve arkadaşları şehit olmuşlardı.Birbirlerine kenetlenmiş elleri bir daha hiç açılmayacaktı.Sakalı bile çıkmamış çocukların şehit olurken görebildiği son kez bakabildiği tek şey yahya çavuşun şehit düşerken bile elinden bırakmadığı bayraktı . Çarpıştıkları askerler arkadaşlarının cansız vücutlarını toprağa gömerken, bir kaç asker yahya çavuş ve arkadaşlarına selam durdu. Düşmanın bile saygı duyduğu bu kahramanların artık onların okul anıları yoktu ve bizler onların sıralarında adam olduk.
Şimdi bunu niye yazdım biliyormusunuz.Ben onları hiç unutmadım.Şahsen tanışamadım, Göremedim ama onların canları pahasına ALBAYRAĞIMIZA simge olan kanları üstüne düşen ayyıldızı hiç unutmayacağım ve onlara minnettearım
ALLAH RAHMET EYLESİN ŞEHİTLERİMİZ SİZLERE MİNNETTARIZ MERAK ETMEYİN ,HUZUR İÇİNDE UYUYUN..HEPİMİZ ADAM OLDUK VE OLACAĞIZDA.....
30 AĞUSTOS ZAFER BAYRAMI için MT ailesine armağanım olsun
Reha SOYSAL (chopper250)
ale:
