- Katılım
- 8 Eyl 2008
- Mesajlar
- 1,788
- Konu Yazar
- #1
Anlayan Sivrisinek Saz Anlamayana Davul Zurna Az!
Peygamberimiz (s.a.v.) zamanında Salebe isminde bir zat, Resulü Ekrem (s.a.v.) Hazretlerini o kadar severdi ki, nerede olursa olsun Efendimizin mübarek seslerini işitirlermiş. Lakin kendi çok fakir olduğu için evlatlarının üzerlerini örtecek elbiseleri dahi yokmuş. Bu zat bir kaç defa Resulullah (s.a.v.)a fakirliğinden şikayet eder ve Cenab-ı Hakkın kendisine bir miktar dünyalık vermesi için dua temennisinde bulunur. Fakat Efendimiz (s.a.v.);
- Ya Salebe! Haline razı ol ve hamd et, hakkını ifa edemezsin buyururlar. Salebe:
- Ya Rasülullah, eğer Cenab-ı Hak beni zengin ederse Emri ilahi mucibinde zekatımı verip, hakkını ifa ederim diye ahdeder.
Bunun üzerine Resulü Ekrem Efendimiz dua buyururlar ve Cenab-ı Hak o kimseye dünyalık olarak koyun verir. Ve koyunların adedi zamanla o derece çoğalır ki, Medine-i Münevvereye sığmaz ve sahralarda bile barındıramaz hale gelir. Bundan sonra Salebe, ibadetlerinde tembellik gösterip cemaatle namazı terk eder. Sadece akşam namazına gelir ve mescidin bir köşesinde yalnızca kılıp gider.
Bir gün Peygamber Efendimiz (s.a.v.), Salebenin malını hesap edip, zekat vermesine dair Ashab-ı Kiramdan bir heyet gönderir. Fakat bu emir, onun dünyaya meylinden dolayı kendisine pek hoş gelmez. Ahmaklık eder ve işin sonunu düşünmeyip varın Hz. Muhammede deyin ki,
- Haracı Yahudiler verir, Müslümanlar vermez der. Bunun üzerine sahabeler döner ve henüz Efendimizin huzuruna gelmeden, Salebenin zekatı inkar edip, vermekten çekindiğini ve bu cihetle küfür üzere gideceğine dair ayeti kerime nazil olur. Resulü Ekrem Efendimiz de üç defa Vah Salebe buyururlar. Biraz sonra sahabeler gelir ve Salebenin sözünü tebliğ eder. O mecliste bulunan Salebenin akrabası bu durumu Salebeye haber verir. O da bir miktar malı yanına alarak faydasız bazı özürler beyan edip sadaka tarzında Efendimiz (s.a.v.)e getirir. Fakat fahri kainat Efendimiz kabul buyurmazlar. Hatta Efendimiz (s.a.v.) ahirete irtihal edinceye kadar her sene getirir, fakat asla kabul edilmez.
Resulullah Efendimiz Hazretlerinden sonra sırası ile Hz. Ebu Bekir Sıdık ve Hz. Ömer (r.a.)e getirmiş ise de onlariz Resulullah (s.a.v.)ın kabul etmediğini kabul etmeyiz buyururlar.
Nihayet salebe Hz. Osman zamanında, üzerinde kafir nişanı zünnar ve haç olduğu halde, küfür üzere ölü olarak bir vadide cesedi bulunur. Cenab-ı Hak bütün ümmet-i Muhammedi bu hal üzere ölmekten muhafaza buyursun.
Zekat malın kiridir. Aslında zekat vermekle insan malını temizliyor. Kirlerden arındırmış oluyor. Ama gel gör ki bu nefis, bu şeytan insana öyle filimler yapıyor ki anlamak mümkün değil. Mevlam şerlerinden muhafaza eylesin. Böyle akıbete uğramaktan hepimizi muhafaza eylesin. Neydim, ne oldum, ne olucam demeliyiz.
Mevlamızdan bir şeyi isterken hayırlısını istemek gerekiyor. İnsan mal ister, ALLAH muhafaza böyle bir sona maruz kalır. Evlat ister, hayırsız çıkar sonrada ondan kurtulmak için beddua eder.
Ya Rabbi! Biz beceremeyiz senden nasıl istememiz gerekiyorsa öyle istemeyi nasip eyle! Dostların senden nasıl istiyorlarsa öyle istemeyi nasip eyle. Sana nelerden sığınıyorlarsa bizde ondan sana sığınırız ya Rabbi! Göz açıp kapayıncaya kadar dahi olsa bizleri nefsimizin eline bırakma Ya Rabbi!
Amin velhamdülillahi Rabbil alemin.
Peygamberimiz (s.a.v.) zamanında Salebe isminde bir zat, Resulü Ekrem (s.a.v.) Hazretlerini o kadar severdi ki, nerede olursa olsun Efendimizin mübarek seslerini işitirlermiş. Lakin kendi çok fakir olduğu için evlatlarının üzerlerini örtecek elbiseleri dahi yokmuş. Bu zat bir kaç defa Resulullah (s.a.v.)a fakirliğinden şikayet eder ve Cenab-ı Hakkın kendisine bir miktar dünyalık vermesi için dua temennisinde bulunur. Fakat Efendimiz (s.a.v.);
- Ya Salebe! Haline razı ol ve hamd et, hakkını ifa edemezsin buyururlar. Salebe:
- Ya Rasülullah, eğer Cenab-ı Hak beni zengin ederse Emri ilahi mucibinde zekatımı verip, hakkını ifa ederim diye ahdeder.
Bunun üzerine Resulü Ekrem Efendimiz dua buyururlar ve Cenab-ı Hak o kimseye dünyalık olarak koyun verir. Ve koyunların adedi zamanla o derece çoğalır ki, Medine-i Münevvereye sığmaz ve sahralarda bile barındıramaz hale gelir. Bundan sonra Salebe, ibadetlerinde tembellik gösterip cemaatle namazı terk eder. Sadece akşam namazına gelir ve mescidin bir köşesinde yalnızca kılıp gider.
Bir gün Peygamber Efendimiz (s.a.v.), Salebenin malını hesap edip, zekat vermesine dair Ashab-ı Kiramdan bir heyet gönderir. Fakat bu emir, onun dünyaya meylinden dolayı kendisine pek hoş gelmez. Ahmaklık eder ve işin sonunu düşünmeyip varın Hz. Muhammede deyin ki,
- Haracı Yahudiler verir, Müslümanlar vermez der. Bunun üzerine sahabeler döner ve henüz Efendimizin huzuruna gelmeden, Salebenin zekatı inkar edip, vermekten çekindiğini ve bu cihetle küfür üzere gideceğine dair ayeti kerime nazil olur. Resulü Ekrem Efendimiz de üç defa Vah Salebe buyururlar. Biraz sonra sahabeler gelir ve Salebenin sözünü tebliğ eder. O mecliste bulunan Salebenin akrabası bu durumu Salebeye haber verir. O da bir miktar malı yanına alarak faydasız bazı özürler beyan edip sadaka tarzında Efendimiz (s.a.v.)e getirir. Fakat fahri kainat Efendimiz kabul buyurmazlar. Hatta Efendimiz (s.a.v.) ahirete irtihal edinceye kadar her sene getirir, fakat asla kabul edilmez.
Resulullah Efendimiz Hazretlerinden sonra sırası ile Hz. Ebu Bekir Sıdık ve Hz. Ömer (r.a.)e getirmiş ise de onlariz Resulullah (s.a.v.)ın kabul etmediğini kabul etmeyiz buyururlar.
Nihayet salebe Hz. Osman zamanında, üzerinde kafir nişanı zünnar ve haç olduğu halde, küfür üzere ölü olarak bir vadide cesedi bulunur. Cenab-ı Hak bütün ümmet-i Muhammedi bu hal üzere ölmekten muhafaza buyursun.
Zekat malın kiridir. Aslında zekat vermekle insan malını temizliyor. Kirlerden arındırmış oluyor. Ama gel gör ki bu nefis, bu şeytan insana öyle filimler yapıyor ki anlamak mümkün değil. Mevlam şerlerinden muhafaza eylesin. Böyle akıbete uğramaktan hepimizi muhafaza eylesin. Neydim, ne oldum, ne olucam demeliyiz.
Mevlamızdan bir şeyi isterken hayırlısını istemek gerekiyor. İnsan mal ister, ALLAH muhafaza böyle bir sona maruz kalır. Evlat ister, hayırsız çıkar sonrada ondan kurtulmak için beddua eder.
Ya Rabbi! Biz beceremeyiz senden nasıl istememiz gerekiyorsa öyle istemeyi nasip eyle! Dostların senden nasıl istiyorlarsa öyle istemeyi nasip eyle. Sana nelerden sığınıyorlarsa bizde ondan sana sığınırız ya Rabbi! Göz açıp kapayıncaya kadar dahi olsa bizleri nefsimizin eline bırakma Ya Rabbi!
Amin velhamdülillahi Rabbil alemin.
