13-14 yaşlarındayım.yolda giderken motosikletli bir abime denk geldim.biraz halhatırdan sonra '' atla okan,gideceğin yere götüreyim '' dedi.bende bindim arkasına gidiyoruz,kırmızı ışıkta durduk. yanımızda bir motorsikletli daha durdu. bunlar birkaç saniye bakıştılar ,o anda ben içimden dedim zaten '' aha ayvayı yedik'' .
yeşil yanar yanmaz, ikiside ciiuuvvvvv. ben korkudan abiye öyle bir sarılmışımki resmen tek vucut olmuşuz..ogün okuduğum dualar sayesinde yüzüme nur indi. baktım olacak gibi değil,omuzuna dokunup '' abi gideceğim yere geldik ,beni indir '' dedim. oda yavaşladı. biz yavaşlayınca diğer motorcuda yavaşladı.birbirlerine korna çalıp selamlaştıktan sonra ,herkes kendi yoluna gitti. abide beni sağda indirdi. ( gideceğim yere daha 4-5 km vardı )
ogün dedim '' lan bu motora binenler bildiğin manyak,bidaha binersem ne olayım '' diye.
boşuna dememişler büyük lokma ye ama büyük laf konuşma diye. şimdi motordan inmiyorum.