Merhaba,
Motosiklet benim ilk aşkım,ilk sevdiceğim,ilk heyecanım,ilk kalp çarpıntımdır.Sevgilimdir,canımdır,ciğerimdir..
Motosiklet çünkü,onun üzerinde ben,ben olabiliyorum.Motosiklet çünkü, motorun sağıyla soluyla,kıyısıyla köşesiyle ilgilenmek beni yegane mutlu eden tek şey..
Düşünüyorum da, şu küçümsenecek 23 yılımda, beni ne mutlu etti, öss sınavı mı ? lisede matematikten aldığım 85 puan mı , hazırlıktan finalden aldığım 96 puan mı düşünüyorum da,gelip geçici mutluluklar .. Şu an,düşünüyorum da hazırlık finalden 96 aldığımı öğrendiğimde,zıpladığımı.. Şu an içimde bir kıpırtı yok..Ama düşünüyorum da, motorumun zincirini ilk yağladığım anı , ya da plakamı elime aldığım ilk günü, motoruma dokunduğum o ilk anı, aman yarabbi, kalbimin atışı değişiyor. Resmen soluk alış verişlerim hızlanıyor, bundan büyük aşk mutluluk mu olur yahu !
Motosiklet,beni değil , ruhumu özgür kılıyor. Beni,ruhumun gittiği gezdiği dolaştığı yerlere götürüyor..Motor, heyecanıma , heyecan oluyor..
Yağmur yağarken,gece 01.30da , tenha yollarda kaskımın vizörünü açıp, aheste aheste giderken yağmur zerreciklerini dilimle yakalamak ve "hmmm tuzluymuş" diyerek, keyfe gelmek , kahkahalar atmak şarkılar söylemek,dans etmenin keyfinde özgürleşiyorum. Biliyorum ki, hızım biraz yükselse, yağmur zerrecikleri suratıma vurdukca canımı yakacak ama ben , motorum ve ben yağmur zerrecikleriyle keyfe gelmeyi öğreniyorum..
Motorumu ilk kar yağarken,dışarıda bıraktığımda tekrar motorumun yanına geldiğimde o gördüğüm manzara, kar içindeki motorum ve ben ona yaklaşırken "çikindin,iyice çikin oldun, benim çikinim " demekten bile keyif duyuyorum..
Çikinim,çikinleşirken onunla beraber geçen her km, umarım sonsuza dek, nefesimi keser ve beni heyecanlandırır..
Benimki,bir aşk hikayesi ::utangac: