- Katılım
- 13 Eyl 2013
- Mesajlar
- 3,093
- Konu Yazar
- #1
Merhabalar, bu bölümde kaza raporlarını okurken "umarım buraya hiç konu açmam" derdim ve "nasıl düştüğümü anlamadım" ifadeleri hep dikkatimi çekerdi...
Bu sabah(2.1.2014) okula gitmek için evden çıktım ve scooterima bindim. Yağmur çiseliyordu ve ben her zaman kullandığım güzergahı kullanıyordum.
Küçük bir kavşak var. 4 taraftan araç gelip-gidiyor. Kırmızı ışıklarda bekliyorum, sola dönmem gerekiyor. Yeşil yandı ve en önde kalktım sola dönüşe geçtim ve paaat... (Şaka gibi değil mi? Belki Eylül ayından beri her gün döndüğüm yerde yere yapıştım.) O an hatırladığım şeyler, motor ileri gidiyor ve ben onu yerden izliyorum. Pek neşeli bir tip olduğumdan mıdır, şok olduğumdan mıdır bilmiyorum fakat motoru kaldırana kadar kahkalarla güldüm. Motoru kaldırırken sol ayağımın ön tarafında bir ağrı hissettim ve hemen motoru topallayarak kenara çektim. Öncelikle kaskımı çıkardım, kaskım baya çamur olmuş. Eldivenlerimi çıkarıp motorun üzerine koydum. 1-2 dakika bacağımda ve kolumda zarar olup olmadığını anlamak için avuçladım o bölgelerimi. Daha sonra motora baktım motorumda ki kaplamalar biraz çizilmişti. Ayağımda ki acı gitgide artıyordu ve hastaneye gitmek suretiyle motora bindim.
Röntgen çekildi, kırık veya çıkık yok. Lâkin epey zedelenmiş. Hastaneden çıktığımda aklımda kalan soruları ve düşünceleri sizlerle paylaşmak istiyorum.
-Düşmeme aslında sevindim diyebilirim, yağmurda daha dikkatli olmam gerektiğini bin kişi söylese de beni bu kazadan sonra ki kadar bilinçlendiremezdi.
-Herşeye rağmen sağlıklı olduğum ve yerden kalkarken bilincim yerinde olduğu için mutluyum. Mutluluğumu yerden kalkarken küfürler(bknz.Allah belanı versin bu yolların, mina ko.m lanet olsun) ederek süslemediğim için kendimi bu olaydan gerçekten ders almış olarak görüyorum.
-Abi nasıl düştüm ben ya?
-Işıklarda bekleyen o kadar araba varken neden bir tanesi inip, "birşeyin var mı?" sorusunu sormadı? Bu kadar mı insanlığımızı kaybettik. Birşeyim yoktu fâkat camı açıp "iyi misin?" diye bağırmak bu kadar zor değil. Sanırım bizler insan olmayı beceremiyoruz.
Kendi iç dünyamda bunları konuşuyordum işte. Sizlere daha dikkatli olmanızı ve ekipmanlarınızı mutlaka takın. Sevgiler!
Bu sabah(2.1.2014) okula gitmek için evden çıktım ve scooterima bindim. Yağmur çiseliyordu ve ben her zaman kullandığım güzergahı kullanıyordum.
Küçük bir kavşak var. 4 taraftan araç gelip-gidiyor. Kırmızı ışıklarda bekliyorum, sola dönmem gerekiyor. Yeşil yandı ve en önde kalktım sola dönüşe geçtim ve paaat... (Şaka gibi değil mi? Belki Eylül ayından beri her gün döndüğüm yerde yere yapıştım.) O an hatırladığım şeyler, motor ileri gidiyor ve ben onu yerden izliyorum. Pek neşeli bir tip olduğumdan mıdır, şok olduğumdan mıdır bilmiyorum fakat motoru kaldırana kadar kahkalarla güldüm. Motoru kaldırırken sol ayağımın ön tarafında bir ağrı hissettim ve hemen motoru topallayarak kenara çektim. Öncelikle kaskımı çıkardım, kaskım baya çamur olmuş. Eldivenlerimi çıkarıp motorun üzerine koydum. 1-2 dakika bacağımda ve kolumda zarar olup olmadığını anlamak için avuçladım o bölgelerimi. Daha sonra motora baktım motorumda ki kaplamalar biraz çizilmişti. Ayağımda ki acı gitgide artıyordu ve hastaneye gitmek suretiyle motora bindim.
Röntgen çekildi, kırık veya çıkık yok. Lâkin epey zedelenmiş. Hastaneden çıktığımda aklımda kalan soruları ve düşünceleri sizlerle paylaşmak istiyorum.
-Düşmeme aslında sevindim diyebilirim, yağmurda daha dikkatli olmam gerektiğini bin kişi söylese de beni bu kazadan sonra ki kadar bilinçlendiremezdi.
-Herşeye rağmen sağlıklı olduğum ve yerden kalkarken bilincim yerinde olduğu için mutluyum. Mutluluğumu yerden kalkarken küfürler(bknz.Allah belanı versin bu yolların, mina ko.m lanet olsun) ederek süslemediğim için kendimi bu olaydan gerçekten ders almış olarak görüyorum.
-Abi nasıl düştüm ben ya?
-Işıklarda bekleyen o kadar araba varken neden bir tanesi inip, "birşeyin var mı?" sorusunu sormadı? Bu kadar mı insanlığımızı kaybettik. Birşeyim yoktu fâkat camı açıp "iyi misin?" diye bağırmak bu kadar zor değil. Sanırım bizler insan olmayı beceremiyoruz.
Kendi iç dünyamda bunları konuşuyordum işte. Sizlere daha dikkatli olmanızı ve ekipmanlarınızı mutlaka takın. Sevgiler!
Son düzenleme:
