Programlanmış biyolojik robotlar, bilinçleri yok, aptal varlıklar. yani fiilen aptallar, 5 seneyi geçti evimizin çevresinde ve bazende başka yerlerde gördüğüm kedilere mama alıp verirdim, bu hayvanlara özel peynir, yoğurt alıyordum ve bazen de yumurta pişiriyordum ama son zamanlarda kafamı fena halde bozmaya başladılar..
Şimdi gram sevmiyorum, benden uzak dursunlar da ne yapıyorlarsa yapsınlar... Köpeklere de fitil olmaya başladım, geçen cumartesi günü motosikletimin amortisör keçelerini değiştirirken iyice başım ağrıdı, yahu abi bir köpek hiç mi susmaz? boğazı da mı acımıyor, en son elimde amortisör borusuyla kovaladım köpeği, mahalleyi tur attık, kaçtı gitti sonunda ve bende rahat ettim..
hav hav hav hav kafayı yedirtecekti... kediler en azından havlamıyorlar ama onları da sevmiyorum. ama acıyorum hayvanlara, yazık, can taşıyorlar, acı çekmelerine üzülürüm. Kedi olsun köpek olsun, onlarında iyisi kötüsü var. kedilerin arsızına ve benden kaçanına sinir olurum, köpeklerinde havlayanına sinir olurum. sokak hayvanlarına ben karşıyım, kısırlaştırma yöntemi ile sokaklardan hayvanlar temizlenmeli.
şöyle bir istisna; mahallede beyaz bir köpek var, kimseye havlamaz, etrafına bakınarak gezer hep akıllı hayvan, trafik kazasına sebep olmaz... sonracıma gri bir kedi var, çok yabani idi ve 100 metre ileride görsün seni yine kaçardı ama o bile bana alıştı paçalarıma sürtüyor... o gri kediyi severim...
hayvanlarında düzgünü sapıtığı var sanırım,
---------- Mesajlar birleştirildi - 21:26 ---------- bir önceki mesaj zamanı 21:13 ----------
ben olsam sele kılıfı alırdım ve sele kılıfının yukarı gelen taraflarına kalın bez tarzı örtü dikerdim ki kedileri çıkıp seleyi yırtmasın... yani kedilerin erişebileceği bir yerde bıraksam öyle yapardım, kediler üstüne çıksa bile seleye zarar veremezlerdi..