Üniversite yıllarında Sakarya Merkezden Kampüse çıkmak için almak istemiştim(4-5 km bayır minibüsle kabustu ). Babam yeterince net ve keskin bir şekilde almamam gerektiğini belirtmişti. O yıllarda alamadık tabi.
Askerlik sonrası ben alıyorum dedim aldımGeçen yazlığa gittiğimizde motoru kaçırıp bir iki tur attıktan sonra bende ehliyet alayım demeye başladı.O an onun benim için duyduğu kaygıları bende ona karşı hissettim. Acemiliği ve çok aceleci olması beni telaşlandırmadı değil. En yakın zamanda ehliyet ve eğitim alsada rahatlasak
![]()
Bence hevesinizi ailenizede aktarmayı çalışın.
Kuafore gittigimde kas biyik alan bir abla ile tanıştık . Ablam kask ekipman ile girince kuaföre gozleri parladi anlam veremedim ilk meger yillarin motor tutkunuymus... genc kizliginda motor kullanirmis.. ailesi hep karsi cikmis .. hamile kalinca motordan da uzaklasmis.. Çocuğu olmuş, daha yeni yeni yurumeye koşmaya başladığı sıralar minik motorlardan aliyorlarmis ki kendi ailesi hooop dur napiyosun kendin delisin cocuga bari aşılama derken vazgeçmişler
Kendi kız kardesimde kullanmak istedi. Bir kere trafiğe kapalı alanda ,benim ekipmanlar ona da tam uyuyor, giydirdim . Açıkçası ben kardeşimin motosiklet kullanmasını istemezdim o günden sonra...
Mümkünse babam kullanmasin hiç aman aman. Tam bir apaci olur başımıza...
Muhakkak bu tutkuyu madem durduramiyor, o zaman eğitim alınarak bu işin içine girmeli insan... işin bilincinde olunmalı...