- Katılım
- 29 Haz 2005
- Mesajlar
- 767
- Konu Yazar
- #1
Bilgiledirme: Bu mesajı yazan kullanıcının üyeliği iptal edilmiştir.
entellektüel' Alıntı:Bahsi gecen turda vefat eden Atila Tunc bizim arkadasimizdir. Bu haftasonu Normalde rotasi Kuzey-Guney (Sinop-Anamur) olan bir tur yaptilar. Vahim olay sonrasi AA?nin belirttigi gibi degil, kazadan sonra cenaze araca yuklenesiye kadar herkes orada beklemis, daha sonrasinda Ugur ve David orada kalarak , geri kalanlar yolculuklarina devam etmemis, evlerine donmuslerdir. Ugur ve David ise cenazeyi ailesi teslim alincaya kadar olay yerinde beklemislerdir.
Insan kedi eziyor da 3 saat etkisinden kurtulamiyor, nasil olur da yol arkadasinin boyle feci bir sekilde olumunden sonra gezilerine devam ettiklerini yazabilir? Yazik valla... Diyecek birsey bulamiyorum. Saygilarimla
M. OYTUN PINAR
Kimse Atila Tunç'u orda bırakmadı.Fakat şunu bilinki savcı gelene ve kararını yazana kadar çok zaman geçmiş...Arkadaşları savcılıgın işi bittikten sonra hastanede İzmirden o sabah haberi alınca yola çıkan arkadaşlarını bekledi ve butun arkadaşları ve ailesi ile birlikte pazar günü öğle namazı ile toprağa verildi Atila Tunç.
ATEŞ KANTÜRK
Bu ölen kişinin arkadaşlarının gazeteye yolladıkları tekzip niteliğinde yazı... Bence kimse yola çıktığı arkadaşını son anında dahi yalnız bırakmaz. Son zamanlarda gazeteciliğin kalitesi iyice düştü. Basın Magazinleşti... İnanın iğrenmeye başladım. Gazetecilerden... Yurtdışında ödülleri olan bir sinema yönetmeni olmama rağmen, Oyunculuk ödülleri almama rağmen... Hiç bir türk gazetecisi benimle ilgilenmedi. Çünkü bende gösterecek bacak ve göğüs popo filan yok. Mazbut bir hayat yaşıyorum. Tek lüksüm motorumla gezmek... Barlarda sabahlamıyorum. Rezaletlerle uğraşmıyorum... Sadece senaryolarımı ve projelerimi yazıp 10. köyü bulurum umuduyla yaşıyorum. Ama insan gibi kimseye zarar vermeden kötü örnek olmadan yaşıyorum. Bu nedenle bu saptırmalar ancak basının kalite düşüklüğüdür. Namuslu basın emekçilerini ayrı tutuyorum. Onlara da sanş tanımıyorlar zaten... Büyükbabam babam hatta dayım, ailem gazetecilik yapmış insanlar. Yazar ve edebiyatcılarla dolu . Hepside onurlu bir şekilde yaptılar mesleklerini... Diyecek bir kelime bulamıyorum. Onursuzluk... Bu arada asparagası bilmeyen cahillermiş ne diyeyim...